Wie zal voor hem bemiddelen

Maar Eli’s zonen, gewetenloze mannen
Kenden de Eeuwige niet
Er was een recht dat de priesters
Zichzelf hadden toegeëigend van het volk*
Als een man een offer slachtte
Dan kwam de dienaar van de priester
Als het vlees kookte
Met een drietandige vork in zijn hand
En hij prikte in de vuurpot
Of in de ketel
Of in de pan
Alles wat de vork opprikte
Nam de priester mee
Zo deden ze dat met heel Jisraël
Dat daar naar Shiloh kwam
Ook voordat ze het vet lieten roken
Kwam de dienaar van de priester
En zei tegen de man die slachtte:
Geef me vlees om te roosteren voor de priester
Want hij zal van jou geen bereid vlees nemen
Maar rauw
En als de man dan zei:
Laten ze nu eerst het vet verbranden
En neem daarna voor jezelf
Zoals je ziel verlangt
Dan zei hij:
Nee, maar nu zul je geven
En zo niet
Dan zal ik het met geweld nemen
En de zonde van de jongens
Was groot voor de Eeuwige
Want de mannen minachtten
Het offer van de Eeuwige
En Samuel diende voor de Eeuwige
Een jongen omgord met een linnen efod (priesterlijk gewaad)
Zijn moeder maakte voor hem het kleine gewaad
En ze bracht het hem van tijd tot tijd
Als ze met haar man omhoog ging
Om het offer van de feestdagen te brengen
En Eli zegende Elkanah en zijn vrouw
En zei:
Moge de Eeuwige u nageslacht brengen
Van deze vrouw
Vanwege het verzoek dat hij de Eeuwige had gedaan
En ze gingen naar zijn plaats terug
Want de Eeuwige herinnerde zich Channah
En zij ontving en baarde drie zonen
En twee dochters
En de jongen Samuel groeide op met de Eeuwige
Nu was Eli erg oud geworden
En hij hoorde alles
Wat zijn zonen deden met heel Jisraël
En dat ze bij de vrouwen lagen
Die naar de ingang van de tent van samenkomsten
Waren gekomen
En hij zei tegen hen:
Waarom doen jullie zulke dingen?
Want ik hoor duivelse berichten over jullie
Van al deze mensen
Nee, mijn zonen
Het gerucht dat ik hoor
Dat het volk van de Eeuwige verspreidt
Is niet goed
Als een mens tegen een mens zondigt
Zal de rechter hem beoordelen
Maar als hij echter tegen God zondigt
Wie zal dan voor hem bemiddelen?
Maar ze wilden niet luisteren
Naar de stem van hun vader
Want de Eeuwige wenste hen te doden
En de jongen, Samuel
Groeide op
En verbeterde zichzelf
Zowel bij de Eeuwige
Als bij de mensen
(eigen vertaling)

Opmerkelijk dat de Tenach diep psychologisch inzicht heeft
In de nakomelingen van een goed mens
Het nageslacht is niet noodzakelijk net zo goed
En soms ronduit slecht
We zagen dit bij de zonen van Aharon, de priester
En nu ook bij Eli

*Volgens de wet hadden de priesters
Slechts recht op
Borst en de dij van het vredesoffer


Onderweg naar en van boodschappen
Telkens als ik iets voor keramiek nodig heb
Komen er kleine cadeautjes uit de hemel vallen
Nou ja, ik kom ze onderweg tegen
Zo heb ik al een flink stuk schuimrubber
Op de kop getikt
Handig voor ronde vormen zodat het gewicht
Verdeeld wordt
Twee scheerkwasten die na een sopje in de bleek
Prima werken om je werk stofvrij te maken
En vandaag kartonnendoosjes
Die ik nodig heb om mijn boeltje te vervoeren
Zou het iets betekenen?
Mijn mooie denkende vriendin
Uit het land van mijn hart zei dan altijd:
The universe loves you

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, the-universe-loves-you-story

Posted in @home, @Work, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , | Leave a comment

God van gedachten

En Channah bad en zei:
Mijn hart verheugt zich door de Eeuwige
Mijn hoorn is opgetild door de Eeuwige
Mijn mond is wijd geopend tegen mijn vijanden
Want ik heb mij verheugd in Uw redding
Er is niemand zo heilig als de Eeuwige
Want er is niemand naast U
En er is geen rots zoals onze God
Spreek niet steeds hoogmoedig
Laat er geen arrogantie uit je mond komen
Want de Eeuwige is een God van gedachten
En voor Hem worden daden geteld
De bogen van de machtige zijn gebroken
En zij die struikelden
Zijn omgord met kracht
Zij die verzadigd waren
Hebben zichzelf verhuurd voor brood
Terwijl de hongerigen zijn verdwenen
Terwijl de onvruchtbare vrouw zeven heeft gebaard
Is zij die veel kinderen had, beroofd
De Eeuwige doodt en maakt levend
Hij brengt naar het graf
En Hij rijst op
De Eeuwige verarmt en maakt rijk
Hij vernedert
Hij verheft ook
Hij tilt de armen uit het stof
Van de mesthoop verheft Hij de pauper
Om hem met prinsen te laten zitten
En een ereplaats laat Hij hen erven
Want de pilaren van de aarde zijn van de Eeuwige
En Hij plaatste de wereld daar op
De voeten van Zijn vromen zal Hij bewaken
En de goddelozen zullen in duisternis worden afgesneden
Want niet door kracht zal de mens zegevieren
Zij die strijden met de Eeuwige zullen gebroken worden
Op hem zal Hij donderen in de hemel
De Eeuwige zal de einden van de aarden berechten
En Hij zal kracht geven aan Zijn koning
En Hij zal de hoorn van Zijn gezalfde optillen
En Elkanah ging naar Ramah
Naar zijn huis
En het kind diende de Eeuwige voor Eli, de priester
(eigen vertaling)

Mooi dankgebed van Channah
Die de Eeuwige dankt
Voor het ontsluiten van haar schoot
En zo wordt Samuel een nazireeër
En dient hij de Eeuwige voor Eli, de priester

De wilde bloemen in mijn tuin
Op het balkon
Krijgen knoppen
En kleuren mijn rookpauzes buiten
Wilde bloemen als wilde haren
En de gedachten zijn vrij

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, de-wens-is-de-vader-van-de-gedachten-story


Posted in @home, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , | Leave a comment

Haar gezicht niet meer verdrietig

En Channah antwoordde Eli
En zei:
Nee, meneer
Ik ben een vrouw met een bedroefde geest
En ik heb noch nieuwe wijn
Noch oude wijn gedronken
Ik heb mijn ziel
Voor de eeuwige uitgestort
Lever uw dienstmaagd
Niet uit aan de gewetenloze vrouw
Want ik heb tot nu gesproken
Uit de overvloed van mijn klacht
En mijn ergernis
En Eli antwoordde en zei:
Ga in vrede
En de God van Jisraël
Zal je verzoek inwilligen
Wat je hem hebt gevraagd
En zij zei:
Moge uw dienstmaagd genade vinden in uw ogen
En de vrouw ging op haar weg
En at
En haar gezicht was niet meer verdrietig
En ze stonden vroeg in de ochtend op
En bogen zich voor de Eeuwige
En ze kwamen terug naar hun huis
In Ramah
En Elkanah kende Channah, zijn vrouw
En de Eeuwige dacht aan haar
En het gebeurde nadat Channah had ontvangen
Dat ze een zoon baarde
En ze noemde hem Samuel
Omdat ze zei:
Ik heb hem van de Eeuwige gevraagd
En de man, Elkanah
En zijn hele huishouden
Gingen naar boven om voor de Eeuwige te offeren
Het offer van de dagen
En zijn gelofte afleggen
Maar Channah ging niet mee
Want ze zei tegen haar echtgenoot:
Tot het kind gespeend is
Dan zal ik hem brengen
En hij zal voor de Eeuwige verschijnen
En daar voor altijd verblijven
En Elkanah, haar man zei tegen haar:
Doe wat goed voor je lijkt
Blijf totdat je hem gespeend hebt
Moge de Eeuwige Zijn woord vervullen
En de vrouw bleef en zoogde haar zoon
Totdat zij hem gespeend had
En ze bracht hem met haar
Toen ze hem gespeend had
Met drie stieren
En één efa meel
En een kruik wijn van aardewerk
En ze bracht hem naar het huis van de Eeuwige
Naar Shiloh
En het kind was jong
En ze slachtten de stier
En ze brachten het kind naar Eli
En ze zei:
Alstublieft meneer
Zo zeker als uw ziel leeft, meneer
Ik ben de vrouw die hier bij u stond
Om te bidden voor de Eeuwige
Voor dit kind heb ik gebeden
En de Eeuwige heeft mijn verzoek beloond
Wat ik hem heb gevraagd
En ik heb hem ook aan de Eeuwige uitgeleend
Alle dagen dat hij zal leven
Hij is uitgeleend aan de Eeuwige
En hij bad daar voor de Eeuwige
(eigen vertaling)

Zo begint Samuel I
De man die door zijn moeder
Aan de Eeuwige wordt uitgeleend
Omdat ze net als de andere vrouw van haar man
Zo hevig verlangde naar een kind
Ik houd van de manier waarop de Tenach praat
Over seks tussen man en vrouw
Hij ‘kende’ zijn vrouw
En zij ontving

Het is weer spoken door de nacht
Heel mijn ritme naar de gallemiezen
Aan de overkant woedt opnieuw een vuur
Ik hoor explosies
Er is wéér brand
Aan de andere kant van mijn sloot
In de verte loeien de sirenes dichterbij
Thank God
Ik hoef niets te doen
Iemand heeft al 112 gebeld
En aanschouwen wil ik niet
Ik heb de gordijnen
Dicht getrokken
Dit weekend ben ik bij mezelf

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, to-know-a-woman-story

Posted in @home, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , | Leave a comment

Zij spreekt in haar hart

En er was een man uit Ramathaim Tzofim
Van de berg Efraïm
En zijn naam was Elkanah
De zoon van Jerocham
De zoon van Elihu
De zoon van Tochu
De zoon van Tzuf
Een Efraïmiet
En hij had twee vrouwen
De naam van de ene was Channah
En de naam van de tweede was Peninnah
En Peninnah had kinderen
Maar Channah had geen kinderen
En de man was gewend
Van zijn stad omhoog te gaan
Van tijd tot tijd
Om zich neer te buigen
En een vredesoffer te slachten
Voor de Heer der heerscharen in Shiloh
En daar waren de twee zonen van Eli
Hofni en Pinchas
Die de Eeuwige dienden
En het was op die dag
En Elkanah slachtte zijn vredesoffers
En gaf porties aan Peninnah zijn vrouw
En aan al haar zonen en dochters
En aan Channah gaf hij een eerste keuze portie
Want hij hield van Channah
Maar de Eeuwige had haar baarmoeder gesloten
En haar rivale maakte haar vaak boos
Zodat ze zou gaan klagen
Want de Eeuwige had haar baarmoeder gesloten
En zo deed hij jaar na jaar
Telkens als zij opging naar het huis van de Eeuwige
Zo maakte zij haar boos
En ze huilde en wilde niet eten
En Elkanah, haar man zei tegen haar:
Channah waarom huil je?
En waarom eet je niet?
En waarom is je hart zo droef?
Ben ik niet beter voor jou dan tien zonen?
En Channah stond op na het eten
En na het drinken
En Eli de priester zat op een stoel
Naast de deurpost van de tempel van de Eeuwige
En zij was bitter van geest
En ze bad tot de Eeuwige
En huilde
En ze legde een gelofte af
En zei tegen de Heer der heerscharen
Als U de ellende van uw dienstmaagd
Zult aanzien
En U zich mij herinnert
En U Uw dienstmaagd niet zal vergeten
En U Uw dienstmaagd een mannelijk kind zal geven
Dan zal ik hem aan de Eeuwige geven
Alle dagen van zijn leven
En geen scheermes zal op zijn hoofd komen
En het was zo
Terwijl zij lang voor de Eeuwige bad
Dat Eli haar mond gadesloeg
Maar Channah sprak in haar hart
Alleen haar lippen bewogen
En haar stem werd niet gehoord
En Eli dacht dat ze een dronken vrouw was
En Eli zei tegen haar:
Hoe lang zul je dronken zijn?
Werp je wijn van je af
(eigen vertaling)

We beginnen lekker in Samuel I
Een man met twee vrouwen
Een is vruchtbaar de andere niet
Peninnah de vruchtbare pest Channah de onvruchtbare
Waar hebben we dat eerder gehoord?
Hagar en Sarah bij Avraham
En ook dat onvruchtbare vrouwen
Tot de Eeuwige bidden en beloven
Van hun zoon een nazireeër te maken
Een man die in dienst staat van de Eeuwige
Geen wijn mag drinken
En zich niet mag scheren
Zoals bij Shimson
Blijkbaar heeft de Eeuwige een voorliefde
Voor onvruchtbare vrouwen
En hun zo-niet-dan-toch nageslacht

Mijn moeder is gisteren na een gezellige lunch gevallen
Gestruikeld over de stoeprand
Nu schaamt ze zich diep
Ze hebben het allemaal gezien
Haar haarwerk gleed gelukkig niet af
Dan was ze helemaal door de grond gegaan
En mijn vader trok het snel naar voren
Ze had gisteren geen pijn
Maar vandaag wel
Ze is op haar toch al pijnlijke pols gevallen
Nu heeft ze haar huispak aangetrokken
En gaat straks boodschappen doen
Zonder make-up, niets
Niets voor mijn moeder die nog niet eens wil
Dat iemand haar ziet zonder lipstick
Vroeger was ze zo ijdel
Dat bij haar thuis de spiegels werden afgeplakt
Ze kan het vandaag niet opbrengen
De schaamte nog te diep
Ik probeer haar te troosten
Dat het voor haar zelf veel erger is
Dat de anderen het waarschijnlijk al lang vergeten zijn
Maar dat maakt haar niet uit
Zij weet het
Zij schaamt zich

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, eer-je-vader-en-moeder-story


Posted in @home, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Zij die dansten

En de hele gemeenschap
Sprak tot de kinderen van Benjamin
Die in de rots van Rimmon verbleven
En ze verkondigden hun vrede
En Benjamin keerde op dat moment terug
En ze gaven hen de vrouwen
Die zij levend hadden gered
Van de vrouwen van Jabesh in Gilead
Maar dit was niet voldoende
En het volk heroverwoog de positie van Benjamin
Want de Eeuwige had een bres geslagen
In de stammen van Jisraël
En de oudsten van de gemeenschap zeiden:
Wat zullen we doen wat vrouwen betreft
Voor degenen die overblijven
Aangezien de vrouwen van Benjamin
Vernietigd zijn?
En ze zeiden:
Er moet een erfenis zijn
Voor de rest van Benjamin
Zodat de stam niet uit Jisraël
Wordt gewist
Maar we mogen ze geen vrouwen geven
Van onze dochters
Want de kinderen van Jisraël hebben gezworen:
Vervloekt is hij die een vrouw aan Benjamin geeft
En ze zeiden:
Zie, er is van tijd tot tijd
Een offer voor de Eeuwige in Shiloh
Dat ten noorden van Beth El ligt
Aan de oostkant van de toegangsweg
Die van Beth El omhoog gaat naar Shechem
En naar het zuiden van Lebonah
En ze gaven de kinderen van Benjamin instructies
En zeiden:
Ga en lig op de loer in de wijngaarden
En je zult zien
Let op
Wanneer de dochters van Shiloh
Naar buiten komen om te dansen
Dan zul je uit de wijngaarden komen
En je zult voor jezelf een vrouw nemen
Elke man zal zijn vrouw grijpen
Van de dochters van Shiloh
En naar het land van Benjamin gaan
En het zal zo zijn
Wanneer hun vaders
Of hun broers
Met ons komen ruziën
Dan zullen we tegen hen zeggen:
We hadden medelijden met hen
Omdat we niet voor elke man
Zijn vrouw hadden genomen
In de oorlog
Maak je er niet druk over
Want je hebt ze niet meteen gegeven
Zodat je schuldig zou zijn
En zo deden de kinderen van Benjamin dat
En trouwden met vrouwen
Volgens hun aantal
Van zij die dansten
Die ze hadden veroverd
En ze gingen en keerden terug naar hun erfgoed
En bouwden steden
En woonden erin
En de kinderen van Jisraël gingen van daar
Op dat moment
Elke man naar zijn stam en familie
En ze vertrokken van daar
Elke man naar zijn erfdeel
En in die dagen was er geen koning in Jisraël
Elke man deed wat juist was in zijn ogen
(eigen vertaling)

Nou, ik ben wel blij met de disclaimer aan het eind
Het was een tijd zonder gezag
Want het is natuurlijk niet fraai wat de kinderen van Jisraël
Bedacht hebben voor de kinderen van Benjamin
Gisteren al 400 maagden
Dat bleek niet genoeg te zijn voor de jonge mannen van Benjamin
En vandaag liggen ze verdekt opgesteld in de wijngaarden
Om voor alle vrijgezellen een meisje te bemachtigen
En blijkbaar leefden ze daarna nog lang en gelukkig
Althans, ze gingen elk naar hun eigen huis
Nieuw leven beginnen

Op het balkon ontdekken mijn wietvriendin en ik
Kleine juweeltjes tussen de wilde bloemen
Mijn moeder noemde het al oneerbiedig onkruid
Klaver, koriander, koolzaad en telkens iets nieuws
Nu waren onze gedachten heel romantisch
We dachten aan mini wilde orchidee
Een wilde iris?
Mini, mini misschien slechts halve vierkante centimeter
Het is de bonte leeuwenbek heb ik vanochtend opgezocht
En vind dat een verrukkelijk idee
De bonte leeuwenbek als poortwachter van mijn tuin

Jezzebel,
Tussen water en water


Art: Pascale, juweeltjes-van-het-balkon-story

Posted in @home, @Work, kunst, literatuur | Tagged , , , , | Leave a comment

Vierhonderd maagden

Nu hadden de mannen van Jisraël
In Mitzpah gezworen:
Geen man van ons zal zijn dochter
Als vrouw
Aan Benjamin geven
En de mensen kwamen naar Beth El
En zaten daar tot de avond voor God
Verhieven hun stemmen
En huilden overvloedig
En ze zeiden:
Waarom oh Eeuwige
God van Jisraël
Is dit gebeurd in Jisraël
Dat één stam van Jisraël
Vandaag ontbreekt?
Het was de volgende dag
Dat de mensen vroeg opstonden
En daar een altaar bouwden
En brandoffers en vredesoffers brachten
En de kinderen van Jisraël zeiden:
Wie onder alle stammen van Jisraël
Kwam niet naar de Eeuwige in vergadering?
Want er was een grote eed afgelegd
Over hij die niet naar de Eeuwige
In Mitzpah zou komen
Die luidde:
Hij zal zeker ter dood worden gebracht
En de kinderen van Jisraël
Heroverwogen Benjamin, hun broeder
En zeiden:
Vandaag is één stam van Jisraël afgesneden
Wat zullen we doen
Voor hen die overblijven
Wat betreft vrouwen
Aangezien we voor de Eeuwige gezworen hebben
Hen niet onze dochters als vrouw te geven?
En ze zeiden:
Welke stam van Jisraël
Is niet voor de Eeuwige gekomen in Mitzpah?
En let op
Niemand van Jabesh in Gilead
Was naar het kamp gekomen
Om deel te nemen aan de vergadering
En de mensen werden geteld
En zie
Niemand was er van de inwoners
Van Jabesh in Gilead
En de gemeente stuurde
Twaalfduizend moedige mannen
En beval hen:
Ga en sla de inwoners van Jabesh in Gilead
Met het scherpst van het zwaard
Inclusief de vrouwen en kinderen
En dit ga je doen:
Iedere man
En elke vrouw
Die geen betrekkingen had met een man
Zul je vernietigen
En ze vonden tussen de inwoners van Jabesh in Gilead
Vierhonderd maagden
Die nog nooit contact hadden gehad met enig man
En ze brachten hen naar het kamp
Naar Shiloh
Dat in het land Kanaän is
(eigen vertaling)

De kinderen van Jisraël rouwen
En laten de ernst van de broederoorlog tegen Benjamin
Tot zich doordringen
Dan komen ze met een nieuw plan
Want hoe moet het nu met de kinderen van Benjamin
Nu niemand zijn dochter meer wil afstaan
Voor een huwelijk met een Benjamiet?
Dan sterft de stam uit
Je zou toch denken dat dit hun zorg niet is
Welke stam is niet bij de vergadering?
Want daar staat de doodstraf op?
En ze vinden vierhonderd maagden…
Die vernietigd moeten worden
Maar in plaats daarvan naar het kamp worden gebracht
Hoe gaat dit aflopen?!

De gluurbuur van de overkant
Reed een jaar lang in een groene auto
Met een witte motorkap
Geen geld waarschijnlijk
Om de hele boel zelfde kleur te spuiten
Ik vond het wel prettig
Zo wist ik wanneer hij thuis was
Zijn auto voor de deur viel op
Dan was het opletten
Denk dat het vakantiegeld binnen is
Want zijn auto is weer nietszeggend groen
Ook de motorkap
Hij is terug als nobody
Misschien beter
Dan kan ik hem
En zijn gluurmanieren wellicht
Makkelijker vergeten

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, gluurbuur-story




Posted in @home, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Richting de hemel

En de mannen die in hinderlaag lagen
Haastten zich
En verspreidden zich over Gibeah
En bliezen op de ramshoorn
En verwoestten de hele stad
Met het scherpst van het zwaard
Men had tussen de mannen van Jisraël
En de mannen in hinderlaag
Als tijd afgesproken
Als er een grote rookkolom
Uit de stad opsteeg
Nu de mannen van Jisraël het gevecht keerden
Begon Benjamin te doden
Van de mannen van Jisraël
Waren er dertig man slachtoffer
Toen ze zeiden:
Zij zijn voor ons verslagen
Zoals in het vorige gevecht
En de kolom begon van de stad op te stijgen
Een rookkolom
En de Benjamieten keerden zich om
En zie, daar steeg de rook op van de hele stad
Richting de hemel
En de mannen van Jisraël
Draaiden zich
En de mannen van Benjamin raakten in paniek
Want ze zagen dat ongeluk naderde
En ze keerden van de mannen van Jisraël
Naar de weg van de wildernis
Maar de soldaten haalden hen in
En zij die van de steden waren
Vernietigden hen er in
Ze omsingelden de Benjamieten
En achtervolgden hen
Tot vlakbij hun rustplaats haalden ze hen in
Zo ver als tegen Gibeah aan
Langs de oostkant
En er vielen van Benjamin achttienduizend man
Al deze mannen waren moedige mannen
En ze keerden zich om
En vluchtten de wildernis in
Naar de rots van Rimmon
En ze verzamelden van hen op de toegangswegen
Vijfduizend man
Zij achtervolgden hen tot Gidom
En vermoordden van hen tweeduizend man
Vijfentwintigduizend zwaardvechters
Vielen er op die dag van Benjamin
Al deze mannen waren moedige mannen
En ze draaiden en vluchtten naar de wildernis
Naar de rots van Rimmon
Zeshonderd man
En ze verbleven vier maanden in de rots van Rimmon
En de mannen van Jisraël
Keerden zich tegen de kinderen van Benjamin
En versloegen hen met het scherpst van het zwaard
En vernietigden van de stad zelfs het vee
En zelfs alles dat gevonden werd
En ook de steden die ze vonden
Zetten ze in brand
(eigen vertaling)

Het is op het eind een warrig verhaal
Met veel herhaling en toch net weer even anders
Wat duidelijk is, is dat de stam van Benjamin
Deze dag grote verliezen leed

De roos die ik vandaag maakte op keramiek
Is veel groter geworden dan verwacht
Hier spreekt mijn onervarenheid
Niet ingeschat dat het zo groot zou zijn
En zwaar
Thuis klein bolletje gemaakt
Om de bloembladeren op te monteren
Gisteravond tot laat rondjes gestoken
Om vandaag op les
De bladeren te vormen
En bevestigen
Nu moet het drogen
Extreem kwetsbaar
Moge het goed gaan
Met in de oven zetten
Moge het goed gaan in de oven
En dan weer verder
Want dan glazuren
En dat gaat ook niet makkelijk worden

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, fingers-crossed-story


Posted in @Work, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Zware strijd

En de kinderen van Jisraël
Naderden de kinderen van Benjamin
Op de tweede dag
En Benjamin ging uit Gibeah
Trok tegen hen op
Op de tweede dag
En vernietigde van de kinderen van Jisraël
Nog eens achttienduizend man
Naar de grond
Al deze mannen waren zwaardvechters
En de kinderen van Jisraël gingen omhoog
En al het volk
En ze kwamen bij Beth El en huilden
En zaten daar voor de Eeuwige
En vastten op die dag tot de avond
En ze brachten brandoffers
En vredesoffers voor de Eeuwige
En de kinderen van Jisraël vroegen de Eeuwige
Want daar was de ark van het verbond van God
In die dagen
En Pinchas stond er in die dagen voor
De zoon van Elazar
De zoon van Aäron
En hij zei:
Zal ik opnieuw ten strijde trekken
Tegen de kinderen van Benjamin, mijn broeder
Of zal ik ophouden?
En de Eeuwige zei:
Trek op
Want morgen zal Ik ze in jouw hand uitleveren
En Jisraël zette rondom mannen in hinderlagen
Tegen Gibeah
En de kinderen van Jisraël trokken op
Tegen de kinderen van Benjamin
Op de derde dag
En stelden zich op tegen Gibeah
Zoals de vorige keren
En de kinderen van Benjamin
Trokken op tegen het volk
Totdat zij van de stad werden weggetrokken
En ze begonnen de mensen te doden
Veroorzaakten slachtoffers zoals voorheen
Langs de toegangswegen waarvan er één
Omhoog gaat naar Beth El
En de ander naar Gibeah
Dertig doden in het veld
Mannen van Jisraël
En de kinderen van Benjamin zeiden:
Ze zijn verslagen voor ons
Zoals eerst
Maar in werkelijkheid hadden
De kinderen van Jisraël gezegd:
Laten we vluchten
En ze weglokken van de stad
Naar de toegangswegen
En alle mannen van Jisraël stonden op
Van hun plaats
En stelden zich op bij Baäl Tamar
En de mannen van Jisraël in hinderlaag
Kwamen uit hun schuilplaats
Uit Maäreh Geba
En er trokken
Tienduizend gekozen mannen
Tegen Gibeah op
Uit heel Jisraël
Maar de strijd was zwaar
Omdat ze niet wisten
Dat het ongeluk hen naderde
En de Eeuwige versloeg Benjamin voor Jisraël
En de kinderen van Jisraël
Vernietigden van Benjamin op die dag
Vijfentwintigduizend en honderd mannen
Al deze mannen waren zwaardvechters
En de kinderen van Benjamin
Zagen dat ze verslagen waren
En de mannen van Jisraël gaven ruimte aan Benjamin
Omdat ze vertrouwden op de mannen
Die in hinderlaag lagen
Die ze hadden opgesteld tegen Gibeah
(eigen vertaling)

Het is de derde dag
En even ziet het er niet goed uit voor de kinderen van Jisraël
Het is een zware strijd die nog niet gestreden is
Maar de kinderen van Jisraël vertrouwen op de Eeuwige
En op de mannen die strategisch opgesteld in hinderlaag liggen

Ik wil van alles ondernemen
Maar zit te treuzelen op mijn stoel
De gedachten cirkelen in bekende rondjes
Houden me gevangen
Waren ze maar vrij
Konden ze maar zwerven
Zoals de kinderen van Bedouïnen
Ik moet opschieten
Morgen meer

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, tabula-rasa-stories


Posted in @home, @Work, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Mannen met verschrompelde handen

En de stammen van Jisraël
Stuurden mannen door de gehele stam van Benjamin
En zeiden:
Wat is dit voor goddeloosheid
Dat over jullie is gekomen?
Lever daarom nu de goddeloze mannen uit
Die in Gibeah zijn
En we zullen ze ter dood brengen
En de daders van het kwaad
Uit Jisraël verwijderen
Maar de kinderen van Benjamin
Wilde hun broeders
De kinderen van Jisraël
Niet gehoorzamen
En de kinderen van Benjamin
Werden uit de steden verzameld
Naar Gibeah
Om ten strijde te trekken
Tegen de kinderen van Jisraël
En de kinderen van Benjamin
Telden op die dag
Uit de steden zesentwintigduizend man
Die het zwaard trokken
Buiten de inwoners van Gibeah
Die zevenhonderd gekozen mannen telden
Van al deze mensen
Waren er zevenhonderd gekozen mannen
Met een verschrompelde hand
Zij konden allemaal een steen slingeren
Op een haarbreedte afstand
En niet missen
En de mannen van Jisraël telden
Uitgezonderd Benjamin
Vierhonderdduizend mannen
Die het zwaard trokken
Al deze mannen waren krijgslieden
En zij stonden op
En gingen naar Beth El
En de kinderen van Jisraël vroegen God:
Wie zal er als eerste voor ons ten strijde trekken
Tegen de kinderen van Benjamin?
En de Eeuwige zei:
Judah eerst
En de kinderen van Jisraël stonden ’s morgens op
En ze legerden zich tegen Gibeah
En de mannen van Jisraël
Trokken ten strijde tegen Benjamin
De mannen van Jisraël
Ordende zich voor de strijd
Tegen hen bij Gibeah
En de kinderen van Benjamin
Kwamen uit Gibeah
En zij vernietigden op die dag de Jisraëlieten
Tweeëntwintigduizend mannen
Neergeslagen op de grond
En het volk
De mannen van Jisraël bemoedigden zichzelf
En stelden zich opnieuw op voor de strijd
Op de plaats waar zij zich
De eerste dag hadden opgesteld
En de kinderen van Jisraël gingen omhoog
En huilden voor de Eeuwige
Tot aan de avond
En zij vroegen de Eeuwige:
Zal ik opnieuw optrekken
Om te strijden tegen de kinderen van Benjamin
Mijn broeder?
En de Eeuwige zei:
Trek tegen hem op
(eigen vertaling)

Daar gaan ze, de kinderen van Jisraël
De eerste burgeroorlog sinds ze uit Egypte
Een volk zijn
En je vraagt je af hoe de Eeuwige dit aanschouwt
Want ben je dan voor de mannen die hun eigen broeders vermoorden
Of ben je voor de mannen die moorden en verkrachten?
Het gaat om gerechtigheid

Hij komt met een folder
Van een leuk festival
Keramisto 2024
In september
In Noord-Limburg
Een beetje te ver
Om iemand te charteren te rijden
Volgend jaar wellicht
Dan kunnen we misschien
Een B&B in de buurt regelen
En met openbaarvervoer gaan

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, de-wens-is-de-vader-van-de-gedachten-story



Posted in @home, @Work, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Als een man

En alle kinderen van Jisraël gingen naar buiten
En de gemeente werd verzameld als één man
Van Dan tot Beër Sheva
En het land van Gilead
Tot de Eeuwige
Tot Mitzpah
En daar waren alle leiders van alle mensen
Van alles stammen van Jisraël
Tezamen als het volk van God
Vierhonderdduizend voetvolk
Dat het zwaard trok
En de kinderen van Benjamin hoorden
Dat de kinderen van Jisraël
Opgetrokken waren naar Mitzpah
En de kinderen van Jisraël zeiden:
Spreek, hoe is deze goddeloosheid ontstaan?
En de Levitische man
De echtgenoot van de vermoorde vrouw
Antwoordde en zei:
Ik kwam in Gibeah dat van Benjamin is
Ik en mijn concubine
Om te overnachten
En de inwoners van Gibeah stonden tegen me op
En omsingelden het huis om me heen ’s nachts
Ze wilden me doden
En mijn concubine hebben ze misbruikt
Ze stierf daarna
Dus greep ik mijn concubine
Sneed haar ledematen af
En stuurde haar door het hele gebied van Jisraëls erfgoed
Want zij pleegden ontucht
En schande in Jisraël
Let op, jullie zijn allemaal kinderen van Jisraël
Geef hier een beslissing en advies over
En heel het volk stond als één man op en zei:
Geen man zal naar zijn tent gaan
En geen man zal naar huis keren
Dit is nu wat we met Gibeah zullen doen
We zullen erop af gaan door het lot
En we zullen tien man van honderd nemen
Van alle stammen van Jisraël
En honderd van duizend
En duizend van tienduizend
Om voorraden voor het volk te nemen
Zodat ze kunnen handelen
Wanneer ze in Gibeah van Benjamin komen
Overeenkomstig alle schande die in Jisraël is begaan
En alle mannen van Jisraël waren verzameld wat betreft de stad
Als één man in overeenstemming
(eigen vertaling)


De kinderen van Jisraël gaan wraak nemen
Op de inwoners van Gibeah, dat van Benjamin is
Het is een grote schande
Dat een man niet eens veilig de nacht kan doorbrengen in een huis
Zonder dat zijn vrouw verkracht wordt tot de dood er op volgt
Daar zijn ze het allemaal over eens
Als één man

Op mijn tafel staan pioenrozen
Met korting van Albert Heijn
Wit met een vleug roze
Je kunt zien dat het geen verse bloemen zijn
Ze zijn wijd open
Tonen al hun pracht
Heel hun geheime innerlijk
Ik had behoefte aan die zachtheid
Die romantiek

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: let-it-blossom-let-it-grow-story




Posted in @home, @Work, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment