Mijn huis Mijn tempel

De vraag is
Kan ik de discipline er weer in krijgen
Niet zeuren
Zitten, schrijven
Ik weet het niet
Ik ben discipline aan het loslaten
Wat me overeind hield
Op mijn tandvlees
In de donkerste dagen
Daar wil ik niet meer zijn
Ik wil nu doen zoals het prettig voelt
Als het vrij is
Gaat met vallen en opstaan
Eerst mijn huis weer terugveroveren
De littekens herstellen
Laten genezen
Schroeven en moeren
Uit de muur halen
Van de gebroken spiegel
Nieuwe spiegel
Hij hangt
Met hulp van de buurman
Die weet hoe erg het was
Op de salontafel
Waar al zijn rotzooi lag
Nu een zilveren schaal
Vijf bollen amaryllissen
Eerste cadeau aan mezelf
Ze hebben geen water
Of voeding nodig
Ze dragen hun eigen voeding
In hun bol
Ze zijn aan de tweede ronde bezig
Straks staan ze weer in bloei
Ze geven me veel plezier
Ik kan me erin verliezen
Als ik zit op de bank
Waarop hij zijn huis maakte
Mijn huis
In de vloer zit nog een put
Waar hij de fles bacardi
In grote woede
Kapot smeet
Ik heb het geprobeerd te fixen
Toen hij er nog was
Nog groter doorn in mijn oog
De houtjetouwtje-knulligheid ervan
Nu hij uit mijn leven is
Heb ik het plamuurmes
Er van de week op gezet
Bijgeschaafd
Vrij gewelddadig
Met kracht
Op mijn manier
Natuurlijk
Ging de bovenlaag
Van het stukje laminaat
Dat ik er ingepropt had
Eraf
Het kalmeert me
Dat stukje blanco weggeschraapt hout
Het kan een bloesemblaadje zijn
Misschien ga ik dat er van maken
Zijn litteken
Bedolven onder mijn amandelbloesem
Op de vloer van mijn huis
Mijn tempel

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, Thank-God-voor-de-woorden-story

This entry was posted in @home, kunst, literatuur, Own Art and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.