Al mijn touwen zijn gebroken

Verzamel uit het land
Je koopwaar
Jij
Die in de versterkte stad zit
Want zo zegt de Eeuwige:
Zie, Ik zal de inwoners
Van het land slingeren
Deze keer
En Ik zal benauwdheid
Over hen storten
Zodat ze het vinden
[hun verdiende loon]
Oi vee voor mij
Voor mijn gebrokenheid
Mijn wond is pijnlijk
En ik zei:
Dit is slechts een ziekte
En ik zal het dragen
Mijn tent is verwoest
[Jeruzalem spreekt]
Al mijn touwen zijn gebroken
Mijn kinderen
Hebben me verlaten
En ze zijn niet hier
Niemand spant mijn tent meer
Of hangt de voorhang op
Want de herders
[koningen]
Zijn verdwaasd
En ze zochten de Eeuwige niet
Daarom hebben ze geen
Voorspoed gehad
En al hun kudden
Zijn verstrooid
Hoor!
Een gerucht
Zie het komt!
Een groot tumult
Uit het Noorder land
Om van de steden van Judah
Een woestenij te maken
Een hol voor jakhalzen
Ik weet
Oh Eeuwige
Dat de weg van de mens
Niet van hemzelf is
Het is niet aan de man
Die gaat
Om zijn stappen
Voor te bereiden
Corrigeer me
Oh Eeuwige
Maar met rechtvaardigheid
Niet met Uw toorn
Zodat U mij niet vermindert
Stort Uw toorn uit
Over de volkeren
Die U niet kennen
En over de families
Die Uw naam
Niet hebben aangeroepen
Want zij hebben
Ja’acov verslonden
En hem verteerd
En hem vernietigd
En zijn verblijfplaats verwoest
(eigen vertaling)

Het zijn dagen waarin ik me
Niet al te best voel
Zenuwachtig, opgejaagd
Fladderend hart
Ik moet rust gaan nemen
Beter op mezelf passen
Goed eten
Veel slapen
En proberen
Me niet te druk te maken
Om de man in de caravan
Die donderdag een bezichtiging heeft
Voor een huis
Maar op de vierde plaats staat
En het niet meer houdt
Veel zuipt en wat dies meer zij
Op zijn geheime schuilplaats
Wanneer zijn trauma’s
Hem bezoeken
Het soms uitschreeuwt
Als ik met bonkend hart
In mijn bed lig
En met heel mijn hart hoop
Dat het goed komt met hem

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, rustig-aan-story