Over de woestijn een klaaglied

Oi vav oi had ik maar
In de woestijn
Een herberg voor reizigers
Dan zou ik mijn volk verlaten
En weg van hen gaan!
Want ze zijn overspelig
Een gezelschap van verraders
Zij spannen hun tong
Als een boog van leugen
En ze zijn machtig geworden
In het land
Maar niet omwille van de waarheid
Want ze gingen van kwaad
Tot kwaad
En ze kennen Mij niet
Zegt de Eeuwige
Laat een ieder oppassen
Voor zijn naaste
En vertrouw geen enkele broeder
Want iedere broeder
Zal met sluwheid bedriegen
En iedere naaste
Verspreidt laster
Werkelijk
Iedereen bedriegt de ander
En ze spreken geen waarheid
Ze hebben hun tong geleerd
Leugens te spreken
Ze matten zich af
Met onrecht
Je verblijft midden in bedrog
Door bedrog weigeren ze
Mij te kennen
Zegt de Eeuwige
Daarom
Zo zegt de Eeuwige
Van de legermachten
Zie, Ik zal hen zuiveren
En beproeven
Want wat anders
Kan Ik doen
Vanwege de slechtheid
Van de dochter
Van Mijn volk?
Hun tong is een geslepen pijl
Die spreekt bedrog
Ieder spreekt vredig
Met zijn mond
Tegen zijn buurman
Maar in zijn binnenste
Legt hij een hinderlaag
Zal Ik hen niet straffen
Voor deze dingen?
Zegt de Eeuwige
Zal Mijn ziel zich
Niet wreken
Op zo’n volk als dit?
Ik zal huilen en jammeren
Over de bergen
En over de weiden
Van de woestijn
Een klaaglied
Want ze zijn verdord
Zonder dat iemand erdoor trekt
En het loeien van het vee
Wordt niet gehoord
Zowel de vogels van de hemel
Als de beesten zijn gevlucht
En weggegaan
En Ik zal Jeruzalem
Tot ruïnes maken
Een hol voor jakhalzen
En Ik zal van de steden
Van Judah
Een woestenij maken
Zonder inwoner
_{(eigen vertaling)}

Het is weer niet misselijk
Wat de Eeuwige van plan is
Zijn woede raast maar voort

Die mooie rooie probeert me
Te pakken te krijgen
Maar ik heb het druk
Met de man van de bank
In de caravan te krijgen
Ik heb niet veel tijd
Voor die mooie rooie
En eerlijk
Ik zou eigenlijk weleens
Met rust willen worden gelaten
Die rooie heeft allerlei sores
Waarvan ik de kleinste details ken
Over de bonje met zijn zoon
Maar veel oor
Voor mijn toestanden
Heeft hij niet
Ik heb even geen ruimte meer
Voor nog meer verhalen
Over pijn en verdriet

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, uitgeput-story