Op zijn tijd

En het zal zijn
Dat jullie zullen zeggen:
Waarom heeft de Eeuwige
Onze God
Al deze dingen gedaan?
Dan zul je tegen hen zeggen:
Zoals jullie Mij hebben verlaten
En vreemde goden hebben gediend
In jullie land
Zo zullen jullie vreemden dienen
In een land
Dat niet van jou is
Vertel dit in het huis van Ja’acov
En laat het horen in Judah
En zeg:
Hoor dit toch
Dwaze mensen
Zonder verstand
Ze hebben ogen
Maar zien niet
Ze hebben oren
Maar horen niet
Zullen jullie Mij niet vrezen?
Zegt de Eeuwige
Of, beven jullie niet voor Mij?
Want Ik maakte zand
Als grens voor de zee
Een voor altijd durende verordening
Die het niet zal overschrijden
Al woeden haar golven
Zij zullen niet overwinnen
En haar golven razen
Maar komen er niet voorbij
En dit volk had een opstandig
En weerbarstig hart
Ze zijn afgeweken
En weggegaan
En ze zeiden niet in hun hart:
Laten we nu De Eeuwige
Onze God vrezen
Die regen geeft
Vroege regen
En Late regen
Op zijn tijd
Die met de wetten
Van de weken van de oogst
Voor ons bewaart
Jullie ongerechtigheden
Hebben deze dingen veroorzaakt
En jullie zonden
Hebben het goede
Van je weggehouden
Want er zijn goddelozen
Onder Mijn volk
Ze loeren als vogelvangers
Ze zetten een valstrik
Ze vangen mensen
Zoals een kooi vol vogels is
Zo zijn hun huizen vol bedrog
Daarom zijn ze groot
En zijn ze rijk geworden
Ze zijn vet geworden
Ze zijn glimmend
En ze zijn ook overgegaan
Tot daden van kwaad
Ze hebben geen recht gesproken
Over de rechtszaak van de wees
En toch floreren zij
En het recht van de armen
Hebben ze niet geoordeeld
Zal Ik om deze dingen
Geen vergelding brengen?
Zegt de Eeuwige
Of bij een volk als dit
Zal Mijn ziel zich niet wreken?
Een verbijsterend
En gruwelijke zaak
Is in dit land gekomen
De profeten hebben leugens voorspeld
En de priesters heersen
Door hun eigen hand
En Mijn volk houdt ervan
Op die manier
Nu, wat zouden jullie doen
Aan het eind daarvan?
_{(eigen vertaling)}

De Eeuwige houdt Zijn volk
Nog eens goed voor
Wat er allemaal niet deugde
Wat zij hebben uitgespookt
Hij gaat zeker vergelden
Maar, en dat is het sprankje hoop
Hij zal er geen einde aan maken

Hij is zijn caravan aan het inrichten
En serieuze gesprekken
Met de gemeente aan het voeren
Dat ze hem niet op de valreep
Nóg een keer door handhavers
Zijn caravan afnemen
Zijn team gaat onderhandelen
Met gemeente, woningbouw
Campinghouders en wat dies meer zij
Moge hij inderdaad
Veilig in zijn caravan
Naar zijn nieuwe huis gaan
Maar eerst nog officieel
Urgentie
En daarna het huis
Dat dan eindelijk van hem zal zijn
Nu al is hij dolgelukkig
Zijn kleding in zijn kast
Niet meer uit een tas
En wat plastic zakken leven
Hij stuitert ervan
En voor mij
Voor mij zijn er eindelijk
Wat momenten
Op een dag
Op zijn tijd
Voor mezelf
Ik ben met een cursus fotografie begonnen
Het gaat niet om de techniek
Maar om het kijken
En daar stond ik weer
Met mijn camera op de straat
Hoe verrukkelijk
Veel te lang niet gedaan

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, kunst-troost-story