Ik kan niet zwijgen

Mijn ingewanden
Mijn ingewanden!
Ik kronkel van de pijn
De muren van mijn hart!
Mijn hart fladdert in mij
Ik kan niet zwijgen
Want jij, mijn ziel
Hebt het geluid
Van de shofar gehoord
Het alarm van oorlog
Vernietiging op vernietiging
Is uitgeroepen
Want het hele land
Is geplunderd
Plotseling zijn mijn tenten
Geplunderd
In een ogenblik mijn gordijnen
Hoe lang zal ik
De banier zien
[oorlog]
Zal ik het geluid
Van de shofar horen?
[oproep tot strijd]
Want Mijn volk is dwaas
Ze kennen Me niet
Ze zijn kinderen
Zonder verstand
En ze hebben geen begrip
Ze zijn wijs
Om kwaad te doen
Maar goed doen
Kennen zij niet
Ik zag de aarde
En zie
Het was woest
En leeg
[terug naar schepping]
En naar de hemel
En er was geen licht
Ik zag de bergen
En zie
Ze beefden
En alle heuvels schudden
Heen en weer
Ik zag
En zie
Er was geen mens
En alle vogels van de hemel
Vluchtten weg
Ik zag
En zie
Het vruchtbare veld
Werd een woestijn
En al haar steden vernietigd
Door de Eeuwige
Door zijn vlammende woede
Want zo zegt de Eeuwige:
Heel het land
Zal een woestenij worden
Maar Ik zal niet
Een volledig einde maken
Hierom zal de aarde rouwen
En de hemel boven
Zal verduisteren
Omdat Ik gesproken heb
Wat Ik heb besloten
Ik heb geen spijt
En Ik zal er niet van terugkomen
Van het geluid
Van de ruiter
En boogschutter
Vluchtte heel de stad
En ze klommen op de rotsen
Elke stad is verlaten
En er woont niemand
En jij, geplunderde vrouw
Wat zul je doen
Dat je scharlaken draagt
Dat je je siert
Met gouden sieraden
Dat je je oog vergroot
Met verf?
Voor niets maak je jezelf mooi
Minnaars verachten je
[bondgenoten]
Ze willen je leven
Want een stem
Als een barende vrouw
Hoorde ik
Met pijn als een vrouw
Die haar eerste kind baart
De stem van de dochter
Van Tzion
Die kreunt
Zij spreidt haar handen uit
‘Oi vee voor mij
Want mijn ziel is uitgeput
Voor de moordenaars’
(eigen vertaling)

God is onverbiddelijk
Zijn oordeel zal Hij vellen
De kinderen van Jisraël
Hebben Hem lang genoeg getergd
Door zich als een hoer te gedragen
En vreemde goden te aanbidden
Toch is er een sprankje hoop
In Zijn donkere woorden
De Eeuwige zal niet
De hele aarde vernietigen
Het zal ophouden

In Zandvoort zijn de voorbereidingen
Voor de Formule 1 in volle gang
Als ik naar de tandarts moet
Loopbruggen vanaf het station
Huldigingspodia in het dorp
Overal hangen geblokte vlaggen
Nu al heel druk
En voor de deur van mijn huis
Dat niet meer bestaat
Aan zee
Zijn de televisie crews neergestreken
Het circus is groter dan ik me kan herinneren
Vanaf vandaag kan niemand
Het dorp meer in of uit
En morgen zouden mijn tenten
Alle supermarkten
Geplunderd zijn
Er hangt een buzz
Het is opwindend
Maar ik ben blij
Dat ik thuis ben
In Haarlem
Het huis waar ik naar toe vluchtte
Toen ze de sloophamer
Door mijn paleis haalden
Voor een spelletje van de prins

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, horen-en-zien-vergaat-je-story

This entry was posted in @home, @Work, kunst, literatuur, Own Art and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.