Vergeet een bruid haar sieraad?

Zoals de schaamte
Van een dief
Als hij betrapt wordt
Zo is het huis van Jisraël
Beschaamd
Zij, hun koningen
Hun vorsten, hun priesters
En hun profeten
Ze zeggen tegen het hout:
Je bent mijn vader
En tegen de steen:
Je hebt ons gebaard
Want naar Mij
Keerden ze de nek
En niet het gezicht
En in de tijd van hun ellende
Zeggen ze:
Sta op en red ons
Nu, waar zijn je goden
Die je voor jezelf gemaakt hebt?
Laat ze opstaan
Als ze je kunnen redden
In de tijd van je rampspoed
Want zo talrijk als je steden
Waren je goden
Oh Judah
Waarom strijden jullie met Mij?
Jullie allemaal
Jullie zijn tegen Me
In opstand gekomen
Zegt de Eeuwige
Voor niets heb Ik
Je kinderen geslagen
Zij aanvaardden geen vermaning
Je zwaard verscheurde profeten
Als een vernietigende leeuw
Oh generatie
Zie het woord van de Eeuwige
Was Ik een woestijn
Voor Jisraël?
Of een land van duisternis?
Waarom zei Mijn volk:
We zijn onafhankelijk
We komen niet meer tot U?
Zal een maagd
Haar sieraad vergeten
Een bruid haar linten?
Toch heeft Mijn volk
Me vergeten
Voor ontelbare dagen
Hoe goed versier jij je weg
Om liefde te zoeken!
Werkelijk
Zelfs tot het kwaad
Heb jij je aangepast
Ook in de zomen van je kleed
Is het bloed van zielen gevonden
Van arme onschuldige mensen
Je vond ze niet door inbraak
Maar vanwege al deze zaken
[wreedheid en corruptie]
En je zei:
Zeker, ik ben rein
Zeker, Zijn toorn
Is van me weggegaan
Zie, Ik zal je oordelen
Omdat je zegt:
Ik heb niet gezondigd
Waarom verlaag jij jezelf
Om je weg te veranderen!
Ook onderweg door Egypte
Zul je beschaamd worden
Zoals je beschaamd werd
Door Assyrië
Ook van dit
Zul je vertrekken
Met je handen op je hoofd
Want de Eeuwige
Heeft hen verworpen
Die jij vertrouwt
En je zult geen voorspoed hebben
Door hen
_{(eigen vertaling)}

Je hoort de pijn van de Eeuwige
Door zijn woorden heen
Het volk waar Hij voor vocht
Mensen voor liet sterven
Ging hun eigen weg
En keerden Hem de nek toe
Zij maalden niet om Hem
En wendden zich tot de boom, de steen
In Zijn ogen waren ze prostituees

Hij is aan de terugweg begonnen
Eindelijk paracetamol genomen
Alcohol even niet
Voor zo lang het duurt
Hij is weer aanspreekbaar
En probeert wat te eten
Wat nog steeds niet helemaal
In zijn maag blijft hangen
Maar het gaat wat beter
Vandaag veel geslapen
En zelfs gedoucht
Met een gipsen arm buitenboord
We komen er wel
Kleine stapjes verder
Moge hij snel zijn huis vinden
En rust krijgen
In dat getormenteerde lijf

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, op-de-terugweg-story