Gebroken putten bevatten geen water

En het woord van de Eeuwige
Kwam tot mij en zei:
Ga en roep in de oren
Van Jeruzalem
Zeg, zo zei de Eeuwige:
Ik herinner Me aan jou
De liefdevolle trouw van je jeugd
[uittocht uit Egypte]
De liefde van je verloving
[verbond op Sinaï]
Je volgen van Mij
[trouw van Jisraël]
In de wildernis
In land dat niet gezaaid is
Jisraël is heilig
Voor de Eeuwige
Het eerste van Zijn graan
Allen die dat eten
Zijn schuldig
Kwaad zal over hen komen
Zegt de Eeuwige
Luister naar het woord
Van de Eeuwige
Oh, huis van Ja’acov
En alle families van het huis
Van Jisraël
Zo zegt de Eeuwige:
Wat voor onrecht
Hebben je voorvaderen
In Mij gevonden
Dat ze zich van Mij
Verwijderden
En achter leegte aangingen
En zelf leeg werden?
En ze zeiden niet:
Waar is de Eeuwige
Die ons omhoog bracht
Uit het land van Egypte
Die ons door de woestijn leidde
Door een land van uitgestrekte vlakte
En kuilen
Door een land van dorheid
En duisternis
Door een land
Waar geen mens doorheen ging
En waar geen mens had gewoond
En Ik bracht je
Naar een vruchtbaar land
Om zijn vrucht
En zijn goedheid te eten
En jullie kwamen
En bevuilden Mijn land
En maakten Mijn erfdeel
Tot een gruwel
De priesters zeiden niet:
Waar is de Eeuwige?
En zij die zich vasthouden
Aan de Torah kenden Me niet
En de leiders
Kwamen tegen Mij
In opstand
En de profeten
Gaven voorspellingen
Door de Ba’al
En volgden wat niet baatte
[afgoden]
Daarom zal Ik met je strijden
Zegt de Eeuwige
En met de kinderen
Van je kinderen
Zal ik strijden
Want steek over
Naar de eilanden
Van de Kittieten
En zie
En stuur boodschappers
Naar Kedar
En let goed op
En zie of er zoiets is gebeurd
Of een volk
Ooit van een god is verwisseld
Al zijn ze geen goden
Toch verwisselde
Mijn volk zijn glorie
Voor wat niet baat
Oh, hemelen
Wees hier verbaasd over
En sidder
Wees zeer verlaten en verwoest
Zegt de Eeuwige
Want mijn volk
Heeft twee kwaden gedaan
Ze hebben Mij verlaten
De bron van levend water
Om voor zichzelf
Putten uit te houwen
Gebroken putten
Kunnen geen water bevatten
(eigen vertaling)

Gisteren hield de man op de bank
Het niet meer
Hij was al woest
De dag ervoor
Omdat het maar duurt en duurt
Voordat hij een huis heeft
En omdat hij gisteren opnieuw
Papieren moest inleveren
En het opnieuw langer duurt
Voordat de urgentie
Als die komt
Doorgaat
Hij was razend
Wilde alles en iedereen vernietigen
Het was de pijn
Al die lange jaren
Dat hij in zijn eentje
Zijn hoofd boven water moest houden
Dit gebeurt er als je gastarbeiders
Naar dit land haalt, schreeuwt hij
Mijn vader toen
En ik heb nog steeds geen huis!
Je hart breekt
Hij slaat in de hal
Woest met zijn hand tegen de muur
Nu heeft hij zijn pols gebroken
Maar is zijn roes aan het uitslapen
Voordat we naar het ziekenhuis kunnen
Hoe ik alle hemelen smeek
Laat hem volhouden
Laat hem landen
Geef hem zijn bescherming
Geef hem eindelijk zijn huis

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, moge-hij-water-vasthouden-story



This entry was posted in @home, @Work, Blijf me gezond, kunst, literatuur, Own Art and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.