Mijn woorden in jouw mond

De woorden van Jeremiah
Zoon van Chilkiah
Van de priesters
Die in Anatot waren
In het land van Benjamin
Tot wie het woord
Van de Eeuwige kwam
In de dagen van Josiah
Zoon van Amon
Koning van Judah
In het dertiende jaar
Van zijn regering
En hij was [profeet]
In de dagen van Jehoiakim
Zoon van Josiah
Koning van Judah
Tot het einde van de elf jaar
Van Tzedekiah
Zoon van Josiah
Koning van Judah
Tot de ballingschap van Jeruzalem
In de vijfde maand:
En het woord van de Eeuwige
Kwam tot mij en zei:
Voordat Ik je vormde
In de buik
Kende ik je
En voordat je
Uit de baarmoeder kwam
Heb Ik je aangewezen
Een profeet voor de volkeren
Zo gaf Ik je
En ik zei:
Ach, Eeuwige God!
Zie ik weet niet
Hoe te spreken
Want ik ben een jongeling
En de Eeuwige
Zei tegen mij:
Zeg niet
Ik ben een jongeling
Want waar Ik je ook
Heen stuur
[naar de heidenen]
Zul je gaan
En wat Ik je ook gebied
Zul je spreken
[tegen Jisraël]
Vrees hen niet
Want Ik ben met jou
Om je te redden
Zegt de Eeuwige
En de Eeuwige
Strekte Zijn hand uit
En raakte mijn mond
En de Eeuwige zei tegen me:
Zie, Ik heb Mijn woorden
In jouw mond gelegd
Zie, Ik heb je deze dag
Aangesteld over de volkeren
En over de koninkrijken
Om uit te rukken
En neer te slaan
En te vernietigen
En te verwoesten
Om te bouwen
En te planten
_{(eigen vertaling)}

We zijn aangekomen bij Jeremiah
De profeet van intens verdriet
Over de misstappen die het volk maakt
Tegen de Eeuwige
Maar dit zijn de eerste prille dagen
Waarin hij nog niet eens kan praten
Wanneer hij door God
Wordt aangesteld
Al voor zijn geboorte
En aangeraakt
Om zowel neer te slaan
Te vernietigen
Als te bouwen
En te planten

Hij kletst de oren van je hoofd
De laatste dagen
Heel druk
Even tijd voor mezelf is er niet bij
Het begint tot hem door te dringen
Eerdaags heeft hij misschien
Een eigen huis
Hij luistert naar muziek
Uit zijn verleden
Mooie tijd, zegt hij
Al was het lang niet allemaal
Legaal
Rozengeur of maneschijn
Deze ochtend is hij uitgeput
Het is toch geen mooi weer
Hij blijft nog even liggen
Op de bank
Het zullen de laatste dagen zijn
Vlak voordat hij zijn urgentie krijgt
En vlak voordat hij een huis heeft
Die het moeilijkst zullen zijn
Rust goed uit, denk ik
Verzamel je kracht
Straks bloeit er een paradijsje
Dat je zelf gemaakt hebt

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, may-things-be-better-story