Zaad van je zaad

Daarom is gerechtigheid
Ver van ons
En bereikt rechtvaardigheid
Ons niet
We hopen op licht
En zie
Er is duisternis
Op helderheid
Maar we lopen
In somberheid
We tasten als blinden
Een muur af
En zoals zij
Die geen ogen hebben
Tasten wij
We struikelen
Midden op de dag
Als in het donker
Van de nacht
Op duistere plekken
Als de doden
We brullen allemaal
Als beren
En als duiven
Jammeren we
We hopen op gerechtigheid
Die is er niet
Op redding ver van ons
Want onze overtredingen
Tegen U zijn vele
En onze zonden
Hebben tegen ons getuigd
Want onze overtredingen
Zijn met ons
En onze ongerechtigheden
Zijn ons bekend
Dwars
En de Eeuwige ontkennend
Trekken we weg
Van onze God
Praten we onderdrukking
En verdorvenheid
Brengen we
En verspreiden we
Uit het hart
Woorden van valsheid
En het recht
Heeft zich omgekeerd
En gerechtigheid
Staat ver
Want de waarheid
Is gestruikeld op straat
En oprechtheid
Kan niet komen
En waarheid ontbreekt
En hij die zich afkeert
Van het kwaad
Wordt als bezopen beschouwd
En de Eeuwige zag het
En het was slecht in Zijn ogen
Want er is geen gerechtigheid
En Hij zag
Dat er geen mens was
En Hij was verbijsterd
Want er was geen tussenpersoon
En Zijn arm
Redde voor Hem
En Zijn gerechtigheid
Was Hem tot steun
En Hij droeg rechtvaardigheid
Als een harnas
Op Zijn hoofd
Een helm van verlossing
En Hij droeg wraak
Als Zijn uitrusting
En Hij was gehuld
In strijdlust
Als Zijn mantel
Naar hun daden
Zal Hij gepast vergelden
Woede naar
Zijn tegenstanders
Vergelding aan
Zijn vijanden
En de eilanden
Zal Hij ook uitbetalen
Met vergelding
En vanuit het westen
Zullen ze de naam
Van de Eeuwige vrezen
En daar waar de zon opkomt
Zijn glorie
Want de nood
Zal komen als een rivier
De geest van de Eeuwige
Zal daar in stormen
En een verlosser
Zal naar Tzion komen
En naar hen
Die berouw hebben
Van overtredingen
In het huis van Ja’acov
Zegt de Eeuwige
Zo ben Ik:
Dit is Mijn verbond met hen
Zegt de Eeuwige
Mijn geest
Die op jullie is
En Mijn woorden
Die Ik in je mond
Heb geplaatst
Zullen niet wijken
Uit je mond
Of uit de mond
Van je zaad
[afstammelingen]
En niet uit de mond
Van het zaad
Van je zaad
Zegt de Eeuwige
Vanaf nu
Voor altijd
_{(eigen vertaling)}

Van hopeloosheid
Naar verlossing
Van ongerechtigheid
Naar een eeuwig verbond
Met een hoog gehalte
Aan lichamelijke beeldspraak
Zelfs voor de Eeuwige
Die geen gestalte heeft

Op mijn balkon
Groeit iets
Dat eruit ziet als een roos
Met bladeren als een roos
Zonder stekels
En vertakkingen als een roos
Hoe kan dat nou
Er stonden wel potroosjes
Ooit in die bakken
Maar die deden
Het niet zo goed bij mij
Misschien aankomen waaien
Ik ga ze snoeien
En misschien
Heel misschien
Krijg ik volgend jaar bloemen

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, let-it-blossem-let-it-grow-story