Catastrofe

Na verloop van twee volle jaren had Far’o een droom
Daar staat hij aan de rivier
Kijk, er komen uit de rivier zeven koeien naar boven
Prachtig om te zien en vol in hun vlees
Die in het oevergras gaan weiden
En… zeven andere koeien komen daarna uit de rivier
Lelijk om te zien en mager van vlees
Ze gaan staan naast de koeien die aan de oever van de rivier waren
Nu verslinden de koeien die lelijk waren om te zien en mager van vlees
De zeven koeien die er prachtig en gezond uitzagen
En toen werd Far’o wakker
Hij sliep weer in en droomde voor de tweede keer:
Daar schieten zeven korenaren op uit één halm, voldragen en mooi
En zie, zeven dunne door de oostenwind leeggeblazen aren ontspruiten na deze
Nu verzwelgen de dunne aren de voldragen, dikke aren
Far’o wordt wakker het blijkt een droom te zijn
In de ochtend toen hij sterk verontrust was
Liet hij alle schriftkundigen van Egypte
En alle daar aanwezige wijze mannen roepen
En Far’o vertelde hun zijn dromen
Maar niemand kon ze duiden
Toen sprak de overste der schenkers tot Far’o
Vandaag moet ik mijn overtredingen in herinnering brengen
Far’o was eens boos op zijn dienaren en stelde mij in verzekerde bewaring
In het huis van de overste der lijfwacht, mij en de voornaamste van de bakkers
Daar hadden we in dezelfde nacht een droom
Ik en hij, elk een droom met een eigen duiding
En daar was bij ons een Hebreeuwse jongeman
Een slaaf van de overste der lijfwacht
We vertelden hem onze dromen
En hij duidde ze ons
Elk gaf hij de duiding die bij zijn droom paste
En zoals hij het ons had geduid
Precies zo gebeurde het:
Mij stelde men weer op mijn post aan
En hem hing men op
Toen liet Far’o Joséf roepen
En men haalde hem vlug uit de gevangenis
Nadat hij zich geschoren had en andere kleren had aangetrokken
Kwam hij bij Far’o
Faro’ zei tegen Josef:
Ik heb een droom gehad en niemand kan hem duiden
Nu heb ik van u horen zeggen;
U hoeft maar een droom te horen of u kunt hem ook duiden
In antwoord hierop zei Joséf tegen Far’o
Dat gebeurt zonder mijn toedoen
God zal wel antwoorden wat in het welzijn van Far’o is

Er gaat van alles door je hoofd als je ziet
Hoe geschonden het werk thuis komt
Misschien een maandje weggeweest
Dag drie dat ze thuis zijn
Door waterschade aangetast en aangevreten
Schilfers van bladderende verf
Door mijn hele appartement
In het zicht van mijn geïrriteerde, ontstoken ogen
Sommigen zal ik proberen te repareren
Sommigen zal ik weg moeten gooien
Niets meer waard
Er is intens verdriet
Er is verslagenheid
Dit werk maakte ik toen ik nog gezond was
Er is ook woede
Die ik heb geprobeerd klein te houden
Met minder succes
Een vriendschap is verloren gegaan
Misschien komt dat nog goed
Er is ook sluipende twijfel
Is dit mijn lot?
En ik dacht; dit gaat niet gebeuren!
Veel werk gaan maken
Better, stronger, faster

Steve Austin

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, six-million-dollar-man-story





This entry was posted in @Work, kunst, literatuur, Own Art and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.