Bedrog

Ja’akov zei tegen Riwkah zijn moeder:
Kijk, mijn broer ‘Esav is een harige man
En ik ben een gladde man
Misschien zal vader mij betasten
En dan zal ik in zijn ogen een bedrieger zijn
En vloek over mezelf brengen en geen zegen
Maar zijn moeder zei hem:
Op mij komt de voor jou bestemde vloek
Mijn zoon, luister alleen naar mij
Ga nu, haal ze mij
Hij ging ze halen en bracht ze bij zijn moeder
En zijn moeder maakte een lekker hapje
Juist zoals zijn vader het graag had
Riwkah nam de lievelingskleren van ‘Esav
Haar oudste zoon
Die bij haar in huis waren
En liet ze Ja’akov aantrekken
Haar jongste zoon
En met de huidjes van de geitenbokjes bedekte hij zijn handen
En het gladde deel van zijn hals
Toen gaf ze haar zoon Ja’akov het lekkere hapje en het brood
Dat ze klaargemaakt had in de handen
Hij kwam bij zijn vader en zei:
Vader
Deze zei:
Hier ben ik, wie ben je mijn zoon?
En Ja’akov zei tegen de vader:
Ik, ‘Esav, uw eerstgeborene
Ik heb gedaan zoals u tot mij gesproken hebt
Ga toch wat rechtop zitten om mijn jachtschotel te eten
Opdat u me van harte uw zegen kunt geven
Jitschak zei tegen zijn zoon:
Hoe heb je dit toch zo vlug gevonden mijn zoon?
En hij zei:
Omdat de Eeuwige uw God het mij deed ontmoeten
Jitschak zei nu tegen Ja’akov:
Kom wat dichterbij opdat ik je kan betasten
Mijn zoon
Of je nu mijn zoon ‘Esav bent of niet
Ja’akov kwam dichter bij Jitschak zijn vader
Deze betastte hem en zei:
De stem is de stem van Ja’akov
Maar de handen zijn de handen van ‘Esav
Hij herkende hem dus niet
Want zijn handen waren harig
Als de handen van zijn broer ‘Esav
En toen hij hem wilde zegenen zei hij:
Ben je werkelijk mijn zoon ‘Esav?
En hij antwoordde:
Dat ben ik
Hij zei:
Zet het wat dichter bij me
Zodat ik kan eten van de jachtschotel van mijn zoon
Opdat ik je van harte mijn zegen kan geven
Hij reikte het hem aan
En hij at
En hij bracht hem wijn
En hij dronk
Hierop zei Jitschak zijn vader hem:
Kom dichter bij en kus me, mijn zoon
Toen deze dichter bij kwam en hem kuste
En hij de geur van zijn kleren rook
Zegende hij hem en zei:
Zie, de geur van mijn zoon
Is als de geur van het veld
Dat de Eeuwige heeft gezegend
God geve je van de dauw van de hemel
En van het vette der aarde
En overvloed van koren en most
Volkeren zullen je dienen
En natiën zich voor je buigen
Wees heerser over je broers
De zonen van je moeder zullen zich voor je neerwerpen
Die je vloeken zijn gevloekt
Die je zegenen gezegend

Schokkend het bedrog
Zo gedetailleerd aan ons geopenbaard
Roodkapje die grootmoeder verslindt
Die arme blinde Jitschak
Die maar vragen bleef stellen
Wat heb je dat snel gedaan
Wat ruik je lekker

Als je ziek bent
Maken andere beslissingen voor je:
Ik had je wel willen uitnodigen
Maar ik wist dat je toch niet zou komen
Kun je dat de volgende keer aan mij overlaten, opper ik
Misschien dat het me toch lukt
Leuk voor mij
Iets om op te verheugen
Maar toen werd ze boos

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, je-kunt-niet-voor-mij-beslissen-story


This entry was posted in kunst, literatuur, Own Art and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.