No more voedselbank vloek en zegen

500-appetizer-2-piercing

Niet meer naar de voedselbank mogen
Is op een bepaalde manier een vloek en een zegen
Drie jaar zijn om
Voedselbanken zijn vooral voor mensen met schulden
Schuldsanering duurt drie jaar
Daarna begin je blanco en is het klaar
Kun je weer een business beginnen
Of nieuwe schulden maken
In mijn geval zijn de leefomstandigheden
Beneden bestaansminimum
Daarom mocht ik er gebruik van maken
Minder dan 180 euro per maand besteden
Aan voedsel en verzorging is hachelijk
Nu moet ik het met dus nog minder zien te redden
Drie jaar zijn voorbij
Gedeelte van mij is er blij om
Dat ik daar niet meer mag komen
Ik hoef niet meer te dealen met welwillende vrijwilligers
Oneerlijkheid, andermans armoede en vaak heel slecht voedsel
Ik moet de zaken nu zelf goed proberen in te schatten in de supermarkt
Koop aanbiedingen, tegen de datum producten
En alles waardoor ik me laat verleiden
Lekker, gezond, gemis, heimwee en troost
Ben er nog niet goed in om daar een te behapstukken balans in te vinden
Soms maak ik me daar zorgen over

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Eli Gur Arie, Appetizer 2 Piercing

This entry was posted in kunst, literatuur and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to No more voedselbank vloek en zegen

  1. Ik kan het wel. Het kost me moeite om mezelf een keer te verwennen. Jammer dat ik niet bij je in de buurt woon; je zou geld overhouden.

  2. Blewbird says:

    Ik schaam mij plaatsvervangend. Dat dit in deze maatschappij mogelijk is. Je werkt toch hard?

  3. Apiedapie says:

    Niks zo lekker om je eigen kostje bij mekaar te scharrelen. Zonder die zware rugzak van schuld. Die vrijwilligers doen prima werk, maar het zou niet nodig moeten zijn. Don’t worry, jij vindt je weg wel. Vrij. Licht. Zweef. Hopla.

  4. Johan says:

    Het is krap, maar is te doen. Goed kiezen en niet meer kopen dan je strikt nodig hebt.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *