Naar de challemiezen

Als ik later groot ben, dacht ze
Meisje dat van dromen hield
Dan word ik balletdanseres
Schilder
Schrijver
Het werd schooier
Haar vleugels tevergeefs
Gespreid
Want toen ze groter werd
Toen faalde ze
Inmiddels vrouw
Die in de verte keek
Watertoren van Zandvoort
Langzaam verdwijnend
In de mist
Of de avond
Dat kon ze niet zeggen
Hoe kon ze vliegen
Dacht ze nog
Helder moment
Maar vleugellam
Hoe armzalig haar werkelijkheid
Waarin ze niet vloog
Maar te pletter viel
Naar de challemiezen

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Alex Kremer

This entry was posted in kunst, literatuur and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to Naar de challemiezen

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.