Ode aan een wasmachine

Dank voor jaren trouwe dienst
Die waren niet talrijk trouwens
Jaar of drie
Paar keer per week
Dacht dat een Bosch zoals jij
Levenslang meeging
In ieder geval een hondenleven
Dank voor de jaren
Dat je voor me draaide
En spoelde
Alle sores van mijn dagen

Twee beurten terug
Begon je te gillen
En maakte je me bang
Met je middelpuntvliedende kracht
Krijsend en bonkend door mijn keuken
Toen heb ik je 1x
Niet stop maar rigoureus uitgezet
En je 1x gewoon laten loeien

Vandaag ben ik het huis uitgelopen
Bang voor je gillend geweld
Toen ik weer thuiskwam
Was je קאַפּוט
Heel mijn was
Riekt naar gesmolten rubber
Een sliert rook kringelde uit je binnenste
Nu moet ik je
Aan de reparateur overlaten

Jankend ben ik op de keukenvloer
In elkaar gezegen
Waarmee moet ik je genezing betalen
Trok ik aan mijn haren
Vuile verrader
Dat je me nu
Met mijn vieze was
Laat hangen

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Miriam Slaats, The Wallstreet sound

This entry was posted in kunst, literatuur and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

20 Responses to Ode aan een wasmachine

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.