Verlangen

Er zijn dagen dat ik het niet uithoud in Nederland
Hoe strak blauw de lucht ook boven Zandvoort
Het is geen Tel Aviv
En hoe optimistisch ook de koffiedrinkers
Bij de strandtent
Het is stervenskoud
Ik verlang naar de vanzelfsprekendheid van bloedmooi weer
Elke dag
Dan blijf je thuis
Of ga je of heel vroeg in de ochtend
Of pas eind van de middag
Naar het strand
De deuren van je appartement wijd open
De hele buurt haar eigen geluid
De weekendkranten vuistdik
Slapen en suffen
Met je vrienden lekker naschen
Bij de overburen hangen de onderbroeken aan de lijn
Bij de buren naast je wordt er geruzied
En onder je lekker gekookt
Op straat moet je lachen
Of huilen
Niets is perfect
En alles chaos
Balagan

God, oh God, hoe ik het mis
Vanzelfsprekend
Tel Aviv mooiste vrouw van het universum
Verboden vruchten van je schoot
Waar is mijn rots
De buitenlucht
En heel mijn lichaam open

Tel Aviv ik mis je

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Anita de Baaij

This entry was posted in kunst, Land van mijn Hart, literatuur and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to Verlangen

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.