Afscheid van een sigaret

Mooie momenten, dat zeker. Niet voor niets bleef je 26 jaar aan mijn lippen hangen.
Voorbij, diep inademen, longen volzuigen, lichte tinteling door mijn lichaam en langzaam laten ontsnappen.
Verrukkelijk in de ochtend met een colaatje en met jou.
Ik houd van dat ruige beeld van mezelf als rock ’n roll babe, kleumend bij de rookpaal, hoestend en rochelend in barre tijden, gewoon doorroken tijdens een griepje, met whisky en Conny in Irak, terugkeer van Arafat, dood van Rabin, zenuwachtig half opgerookt tussen deadlines, complete gekte en spannende avonturen door smakte ik je weg, alweer snakkend totdat ik je weer kon aansteken, een nieuwe uiteraard. Niets zo lekker als een verse sigaret.
Oh heerlijk excuus met die mooie rooie op de rots, nog eentje… voordat we weer vertrokken, elk zijns weegs, gestolen momenten, je was er altijd bij.
Zelfs toen ze je in de ban deden, terug in Nederland, kon ik niet van je afblijven. Kleumend en illegaal in de garage, scheve blikken van niet-rokende collega’s, excuus om te kletsen op weer andere plek, in de rookkamer, even weg achter de computer. Je was nooit ver. En ik zorgde met precisie voor voorraadjes, meer dan ik aankon. Niets zo erg als voor gesloten winkeldeur op the new you te wachten.
Nu moet ik aan mijn nieuwe zelf gaan werken. Moeilijk om het beeld los te laten als rokende geliefde, compleet verkikkerd. Verlangen naar dat fantastische duizelig makende moment van diepe inhalatie voor altijd in mijn bewustzijn verankerd. 26 Jaar waren we onafscheidelijk, nu ga ik je loslaten, steeds vaker, steeds langer, over een paar dagen besta je enkel in mijn gedachten.

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Brian Viveros
.

This entry was posted in Geen categorie, kunst, literatuur and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

20 Responses to Afscheid van een sigaret

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.