Ode aan Claire Harvey

Ik hou van haar manier
Van zoeken
Ze is oneindig intiem
En subtiel
Ze laat je kijken
Naar de wereld om je heen
De nietigheid van de mens
En de kracht van vergankelijkheid
Plakband
Sticky tack
Waar je posters
En plaatjes mee ophangt
Ze heeft juist dat
Tot kunst verheven
Het mannetje op de spijker
Waar je overheen kijkt
Maar als troostcadeautje toe krijgt
Grapje van de kunstenaar
Als je in gedachten bent
En opeens toekijkt

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Claire Harvey
.

This entry was posted in kunst, literatuur and tagged , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to Ode aan Claire Harvey

  1. rikus says:

    Ik was van de week ook in gedachten reed met mij scootmobiel zo de weg op. Boem flink in elkaar. Ik heb al een nieuwe. Gelukkig zelf alleen wat schaafwondjes stom stom

  2. Jezzebel says:

    @Rikus, blijf gezond man.

    Bij het Leidseplein, voor de stoplichten
    voordat je de Marnixstraat op gaat,
    ook een prachtig beeldje in een boom
    Een mannetje die de tak afzaagt,
    bijna niemand weet het.

    Het zijn van die prachtige kunstcadeautjes.
    Zo zag ik eens in Madurodam,
    een heks die met haar bezemsteel tegen een snoepig Dutch geveltje crashte.
    Ik hou heel erg van die humor.
    .

  3. Jezzebel says:

    @Rikus, heb je het filmpje gezien?
    Claire is prachtig!
    .

  4. Marnix says:

    Ik ken het zaagmannetje…
    Staat al heel lang op die tak, misschien al wel 25 jaar…
    [Mensen zijn niet geneigd om omhoog te kijken…]

  5. Jezzebel says:

    @Marnix, het is zo’n fijne verrassing als je zoiets ontdekt.
    Zo is het ook met de piepkleine kunst van Claire harvey.
    Het zijn cadeautjes.
    .

  6. Beeldsprekers says:

    Leuk! Ik ga het zaagmannetje zoeken.

  7. Jezzebel says:

    @Beeldsprekers, ik heb een link voor je 😉
    http://bit.ly/bcI58e

    .

  8. Blogpieper says:

    @Jezzebel, mooie beelden. Zo zag ik een paar maanden geleden -in Amsterdam- opeens een duikplank op het platte dak van een vrij hoog gebouw uitsteken. Daarop stond, op het uiterste puntje van de plank, een zwemmer klaar om te duiken.
    Erg mooi maar tegelijk ook een beetje eng…..

  9. Jezzebel says:

    @Blogpieper, ik ben dol op dat soort verrassingen.
    Jammer dat je geen foto gemaakt hebt.
    Misschien ga ik er ooit een rubriek over beginnen.
    Gevonden kunst cadeautjes

    Waar in Amsterdam was het?
    Kan ik het googlen?

    Er zijn trouwens ook kunstenaars die hun kunstwerk, een doek gewoon op straat achterlaten.
    Ik hou daar van. 😉
    .

  10. Beeldsprekers says:

    Hi, dank je! Hij is leuk! 😉

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *