Te leuk

In de spiegel zie ik haar wel eens
Meisje van vroeger
Steeds minder vaak
Verdriet en weggebeten tranen
Hebben de lijnen van mijn gezicht bepaald
Met dat verdriet valt niet te leven
Dat moet je verdoven
Steeds harder
Onverstaanbaar maken
Zo hard dat je op het laatst
Jezelf niet meer ziet
Of hoort
En op soort van instinct
Bungelend aan een touwtje
Steeds weer je eigen rondjes draait
Met jezelf als spiegelbeeld
Trop drôle

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Louise Bourgeois, La Couple

This entry was posted in kunst, literatuur and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Te leuk

  1. fons says:

    mooi……en nu maar wachten tot iemand de slagroom ‘wegsnoept’

  2. Jezzebel says:

    @Fons dat lijkt me toch niet werkelijk in de geest van Louise Bourgeois.
    Ze was er het type niet naar om af te wachten.
    .

  3. fons says:

    Sorry ….maar…Ik dacht dat dit jouw verhaal was met als beeldspraak de art van Louise…..

  4. Jezzebel says:

    @Fons, het beeld van Louise is uiteraard geen beeldspraak maar kunst.
    Dat spreekt voor zich.
    .

  5. fons says:

    Ja natuurlijk ..dát is haar kunst en om jezelf heendraaien is géén kunst.

  6. Jezzebel says:

    @Fons, kunst, kunst, géén kunst, soms is het noodzaak.
    .

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *