Oi vee!

Ik laat mijn mooie rooie achter.
In handen van politie.
Zakkende zon.
En zijn vrouw.
Hoewel zij voor later.
Oh God hoe gaat hij dat uitleggen.

Onmogelijke u-turn.
Verkeerd moment.
De agente begrijpt hem.
Maar verboden en zo.

Hij moest thuis opruimen.
Schoonmaken.
Zij met kids in lunapark.
Ik bij hem.
In de rommel.

Zaadvragend shirt
Bewijs van ons.
Moet hij nog wegwassen.
Voordat ook zijn leven weer normaal.
Eigenlijk te veel.

Ik zeg taxi.
Maar hij een gentleman.
En brengt me naar mijn vriendinnen.
Sunset in Manta Ray.
Champagne met lychee.

Als hij soebat.
Wel of geen bekeuring.
Ga, zegt hij zeer beslist.
Ik regel dit.

Oh mijn God, neem hem niet te grazen.
Niet zo lullig.
Hij kan niet verklaren
Dat hij is,
Waar hij is.

Papieren en gedrag gelukkig in orde.
Niets aan te merken op die mooie rooie.
Laatste bekeuring van 1995,
Vertelt hij later.
Lachen aan de telefoon.
Ook met mij.

Toen was ik nog zijn vrouw.
Legaal.
Op weg naar Nahariya in uiterste noorden.
’s Ochtens onmogelijk vroeg
Reden we snoeihard.
Richting zonsopgang.

Godzijdank, they let him go.

Jezzebel,
Tussen water en water
 
Foto: Pascale, Sunset Manta Ray Beach, Vandaag

This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

27 Responses to Oi vee!

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.