Eva’s appel

Ze staat in Haarlem.
Op een sokkel.
Opgesloten in groene koepel.
Een of ander hof.

Alweer vrouwen achter tralies.
Die naar toeristen kijken.
Vanachter glas.
Of op een bankje voor het huis.
Waar ze te bezichtigen zijn.
Kerk en kruis.

Vrouwen die snoepen.
God en aangezicht.
Geen lach.
Geen blote voeten.
Gepaste afstand.
Niemand op het gras.

Daar weegt ze haar appel.
Op haar heupen.
Nadat ze onsterfelijkheid
inruilt voor vrucht van kennis.
Als het zaad aan haar lippen staat.
Haar lust ten hemel schreit.
En ook Eva wel eens wil neuken.

Zo wordt zij geboren uit zijn schoot.
In haar groene fallus.
Vrucht die gewicht heeft.
Als ze de wereld haar sappen geeft.
Eva’s appel.

Jezzebel,
Tussen water en water
 
Foto: Pascale, 15-07-09

This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , . Bookmark the permalink.

17 Responses to Eva’s appel

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.