Gewoon

Zoals ze zeggen.
Als ze het menen.
Als het hart heeft.
En populair is.

In de ochtend kijk ik naar de bankrekening.
Bijstand met terugwerkende kracht.
Binnen.
Huurtoeslag.
Binnen.

Ik betaal de schulden en de lasten.
Belasting.
Afgerekend.
Hulpvaardige boekhouder.
Afbetaald.
Ziektekostenverzekering.
Ingedamd.

Ik ben gewoon mens.
Van buiten.
Daar blijf ik hangen.
Want van schilderen komt het niet.

Ik doe boodschappen.
Nog even de voorraadkast vullen.
Voor barre tijden.
En zorgen dat alles wat ik heb.
Gezond is.
Verse groenten in tijden van overvloed.
Pure producten.

Een meisje dat de fluit speelt,
lokt me naar buiten.
Maar als ze me ziet.
Pakt ze haar spullen.
En vlucht ook ik naar binnen.

Salade, avocado, gerookte zalm.
Rucola, ijsberg.
Olijfolie en citroen.
Peper en zout.
Gewoon, met radijsjes.
En een bite.
Als je je tanden laat zien.

Dat het volgende wat ik terug zal claimen.
Stralend witte tanden.
Mijn haar weer op orde.
Als je arm bent als een kerkrat.
Dan is het soms niet belangrijk.
De buitenkant.
Als de gaten in je sokken vallen.

Maar laat mij je vertellen.
Slechts schijn.
Alles wat ze gewoon noemen.

Jezzebel,
Tussen water en water
 
Art: Marlene Dumas

This entry was posted in Geen categorie and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

27 Responses to Gewoon

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.