The Aftermath

foto

Het is een nacht waarin ik lekker geslapen heb.
Raar genoeg.
De aanslag van gisteren heeft me diep geraakt.
Veel dieper dan ik kan uitleggen.
De beelden zo bekend.
De waanzin.
De shock.
En de omstanders.
Vroeg in de ochtend neem ik een besluit.
Zoals ik van de week al probeerde.
Maar een bandje kreeg en geen kracht had.
Om in te spreken.

Och acht uur vind ik dat het redelijk is.
Voor iemand in zijn beroep.
Bovendien verwacht ik het bandje.
Maar hij neemt op.
Krachtige stem.
Hij heeft voorlopig geen plaats voor mij.
Einde van de maand.
Dat vind ik lang, zeg ik.
Ja, zegt hij, maar zijn collega, na vijf mei.
Nee, zeg ik.
Ik heb u geadviseerd gekregen van mijn huisarts.
Omdat ik er specifiek naar vroeg.
Zij gaf me uw naam.
Daar wil ik me aan vasthouden.

Dus wordt het einde van de maand.
Ik heb de hulptroepen ingeschakeld.
En er meer dan genoeg van.
Alle monsters uit de kast.
Voorzichtig.
Vandaag ben ik trillerig.
Ik weet dat er een moeilijke weg te gaan is.
Maar ik zal hem bewandelen.
Stap voor stap.

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Marlene Dumas

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

23 Responses to The Aftermath

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.