Dunya

foto

Dunya deze is voor jou.
Zacht, zoals ik het voor mezelf zou wensen.
Als een dekentje in de kou.
Ik ken je verhaal niet.
Eigenlijk weet ik niet wie je bent.
Ik ben van je gaan houden.
Je gebabbel en je uithalen.
Je associatieve vermogen.
Een gesprek met jou, een krabbel, een mail.
Het gaat alle conventies voorbij.
Dat is wennen.
En heel vaak slikken.
Jij leerde me verder kijken.
Maar het maakt me verdrietig.
Als ik zie dat je weer eens boos bent.
Verdrietig, wanhopig, gehaaid en gebekt.
Als je je boeventronie opzet.
Alsof ik naar mezelf kijk.
Gekooid, rammelend aan het hek.
Ik voel de wonden die ik niet kan zien.
Ik voel de pijn die ik niet bij je weg kan nemen.
Misschien hoeft dat niet.
Ik zie ook je diepe inzicht.
Lagen die ik nauwelijks kan bevatten.
Op een niveau dat me van binnen raakt.
Jij kunt prachtig verhalen vertellen.
Ik hou van je scherpe intuïtieve blik.
Ik hou van je kwinkslagen en je bokkensprongen.
Dat blog dat jij hier bouwt is een juweeltje.
Laat alsjeblieft die woede gaan.

Jezzebel
Tussen water en water

Art: Francis Picabia, Conversation

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

11 Responses to Dunya

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.