Bedouin Lovesong

foto

Hij stuurde fluitgeluiden naar het zand van de woestijn.
Hij streelde haar teder lichaam en de storm verwoestte alles
Zij was niet langer als het zand.
Ik wil haar als een rots.
Zo beloofde hij niet langer te zwerven als het zand.

Toen de wind hem stevig beroerde greep hij de tentpaal.
Hij sloot zijn oren om het geluid helemaal niet te horen, of te ademen.
Jij bent een zwerver, fluisterde de wind.
Je zult begraven worden in een nauwe tent.
En de schapen blaatten in de wadi als de fluit.

Oh, oh, oh, roept de stem, zwerven, zwerven.
Oh, oh, oh, roept de stem, zwerven, zwerven.

En toen de vloed overstroomde vergat hij alles wat hij beloofd had.
Hij strekte zijn handen uit naar het geluid van de fluit.
In de rietstengels de dans van een dwaas.
Zwalkte de dronkaard als zand in de wind.
Zelfs de rotsen strekten hun armen als de vleugels van de reiger.

En toen hij weer terugkwam op zijn paard.
Om de palen van zijn tent dieper te verankeren.
Had ze op de tentdoeken met draad en in kleur woorden geborduurd.
Welkom terug verrader, houd de tentpaal goed vast.
Want ook ik werd door de zwervende storm weggevaagd.

Bedouin Lovesong, David Broza

Jezzebel,
Tussen water en water

Foto: Mij onbekend, al eens eerder gebruikt

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

7 Responses to Bedouin Lovesong

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.