Mama

foto

Kijk, zeg ik tegen mijn moeder.
Jij hebt van je derde tot je vijfde ondergedoken gezeten.
Jij hebt geleerd te overleven in de aandacht die je genereerde.
Dat is de rest van je leven je punt geweest.
In het middelpunt van de belangstelling.
Overal waar je kwam, met je fonkelende diamanten.
Je klaterende lach en je perfect gepolijste masker.
Je concurreerde met je kinderen, die behalve aandacht.
Nog zoveel meer nodig hadden.
Je concurreerde met vrienden en vriendinnen.
Met je broer en met je zussen.
Jij was zo bijzonder, en zo bang.
Het was jouw manier om te overleven.
Daarmee heb je ons uit het nest gedrukt.
Ja maar, zegt ze, wat heb ik dan gedaan.
Ze begrijpt het niet, ze piekert.
Onmachtig haar eigen tekortkomen onder ogen te zien.
Ik, haar oudste dochter, ik moet het haar vertellen.
Ze vraagt er om. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Je ziet me niet mama, ik besta niet in die perfecte wereld van jou.
Je durft nog geen sigaretje met me te roken op een bankje in het dorp.
Je klanten en de zaak, hoe lang al je excuus.
Jouw werkelijkheid bestaat niet.
En papa haalt uit naar iedereen die je pijn en verdriet doet.
Naar mij, ik doe je al pijn met het feit dat ik besta.
Zo anders dan jouw perfecte wereld.
Hij, die ouderwetse ridder, prikt er gaten in.
Maar zijn vizier al zoveel jaren dicht.
Je wilt niet weten wat ik schrijf. Je wilt niet kijken naar wat ik teken.
Je wilt niet horen van mijn pijn. Je wilt me niet voelen.
Schandvlek op je blazoen, moeder.
Je hebt er lang geleden een streep onder gezet.
Familie en de kinderen die erbij horen.
Sterfhuisconstructie zegt mijn vader, wat ik niet hardop zeggen mag.
Confrontatie zo pijnlijk.
Ik heb open wonden en langzaam bloed ik dood.

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Dame Laura Knight, al eens eerder gebruikt

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

16 Responses to Mama

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.