Het zal me mijn reet roesten

foto

Vrijdagavond, vandaag was zwaar.
Ik doe het raam open.
Kaarsen aan.
Ik spreek de zege van de rust uit.
Deze week voorbij.
Shabat shalom.
Halverwege ontsteek ik in woede.
Ik heb het blijkbaar nog niet losgelaten.
Collega die me naar de visagiste wilde.
Op die ene dag in het pand.
Naar de mooimakers, zij die adviezen geven.
‘Misschien is het niet verkeerd.’
Zegt zij met de armoedige haartjes.
Die ze voor het smoel.
Over haar schouders trekt.
Wel of niet verkeerd, bijt ik.
Ik heb er geen zin in.
En dan hij van het hoger gezag.
Ik heb al een paar weken bonje.
Nu ik er over nadenk.
Ik heb altijd bonje.
Met hogere macht.
Ik lees mijn stukken terug.
Site waar ik voor werk.
Voor een grijpstuiver, geef ik mijn hart.
Vrijdagavond, ik zou blij moeten zijn.
Ik heb een vrije dag geregeld op maandag.
Ik wil een nieuw thuis bekijken.
Bloemendaal, klonk leuk.
Kaarslicht vlamt mijn huis.
En de week passeert.
Ik erger me aan hij die steeds opnieuw.
Moet bewijzen, dat hij intelligent en hoogopgeleid is.
Rot op man.
Laat me met rust.
Ik hou van passie.
Politiek correct, alles waar jij naar zoekt.
Zal me mijn reet roesten.

Shabat shalom.

Bijna thuis,
Jezzebel

Foto: Mij onbekend, heat

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

15 Responses to Het zal me mijn reet roesten

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.