Luister nog even

foto

Ik moet al de hele dag aan je denken.
Ik begin grieperig te worden.
Mijn gedachten koortsachtig.
Ik betrap mezelf, ik praat met je.
Grappig, dat jij en ik tot elkaar veroordeeld zijn.
Dat jij en ik van elkaar leren.
Twee bange vogeltjes,
Die elkaar helpen vliegen.
Ik vergeet nooit meer hoe je me aankeek.
De eerste keer toen je me zag.
Ik zag de angst in je ogen.
Voor een vrouw zoals ik.
En ik, ik deed mijn best om niet bang te zijn.
Voor een man zoals jij.
We spreken elkaar niet zo vaak meer.
En van de week wilde je afspreken.
Toen was de vogel gevlogen.
Ik durfde niet.
Ik ben er het afgelopen jaar,
Is het zo lang dat we elkaar niet hebben gezien?
Niet mooier op geworden.
Ik geloof dat het een soort zelfbescherming was.
Ik heb mezelf lelijk gemaakt.
Ik werd bang voor een man zoals jij.
Ik moest mijn eigen leven bouwen.
Nu zit ik met de brokken.
En een leven dat nog steeds in gruzelementen ligt.
Maar op een dag zal daar een bouwwerk staan.
Tempel van alles dat ik zelf gemaakt en veroorzaakt heb.
Ik heb je geprobeerd te bellen.
Toen was jij gevlogen.
Alsof je niet meer wilde horen.
Luister nog even.

Bijna thuis,
Jezzebel

Art: Hila Lulu Lin, Pninim 2 (Parels 2, al eens eerder gebruikt)

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

7 Responses to Luister nog even

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.