Monddood

foto

Ik ben vandaag behoorlijk tekeer gegaan.
Daar schaam ik me nu voor.
En ik durf er niet goed over te vertellen.
De woede nog steeds groot.
Dat maakt mij monddood.
Dat zuigend zwarte gat.
Waar woorden geen uitgang vinden.
En beelden nooit het licht aanschouwen.
Daar ga ik, diep van binnen, kopje onder.
Ken je het gevoel?
Alsof dromen tegen het gaas fladderen
en doven
als motten in de nacht
tegen de lamp kapot gebrand.
Ik ging naar trendy, succesvol workshop,
waar je de blokkades
van je innerlijke kunstenaar leert opheffen.
Ik ben een domme doos.
Normaal gesproken niet geblokkeerd.
Deze workshop dus eigenlijk niet voor mij.
Maar ik dacht, ach kom, geef het een kansje.
Misschien kun je dieper putten.
Misschien kan ik verder tillen.
Alle wijsheid van het heelal.
Maar ik word zo ibbel van al die vrouwen
die alles beter weten
en jou vertellen hoe het moet
Ja, alles leuk, lief en aardig zolang je ja en amen zegt.
Dan kun je zweven en meebeleven.
Maar oi va voi als je komt met stevige kritiek.
Dan ben je bezig met je innerlijke blokkades.
The monster within, zoals ze zeggen.
En kun je beter zwijgen.
Dan sta je,
met je mond vol tanden.

Thuis,
Jezzebel

Art: Giacometti, cage

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

31 Responses to Monddood

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.