Eigen puinhoop

foto

Mijn huis is weer mijn eigen puinhoop en zo op het einde van de dag word ik er ibbel van.
Een week lang was het allemaal keurig aan kant voor iedereen die over de vloer kwam, totdat iedereen weer verdween en de spullen weer te voorschijn kwamen, de rommel.
Het kan niet anders, de schuur te koud om in deze ijzige winter in te werken en dus komen alle kwasten en verf op tafel. Laken op de grond, ezel in de hoek, de mooie meubels een beetje aan de kant, ik hoop dat het goed gaat, ik heb ook geen zin om mijn hele huiskamer met plastic af te dekken.
Best vervelend, ik wil vrij kunnen zijn als ik schilder, soms met wilde gebaren, no worries voor de omgeving, knallen, mijn diepste gevoel. In mijn dump in Tel Aviv was dat geen probleem, daar had ik een hele muur met plastic bespannen en daar timmerde ik die enorme doeken gewoon op de muur, op de keukenladder kladderde ik ze vol.
Maar in een souterrain is geen hoog plafond, ik werk dus op de ezel, oi va voi op de ezel!
Hierboven de eerste uit een serie op gewoon een groot vel, prachtig aquarelpapier, houtskool, inkt, stempelinkt en collage, twee dagen voordat mijn mooie denkende vriendin kwam rondde ik deze af, dat gaf nogal een rommel, houtskoolpoeier stuift overal waar je het niet prettig vindt.
Mijn huis was een week lang een plaatje, maar wel om stapelonrustig van te worden en afgelopen vrijdag begon ik aarzelend, met eerst de nieuwe doeken in huis. Netjes wat tubes verf en een paar kwasten uitgestald, maar inmiddels heeft de gekte bezit van me genomen en zijn alle stoelen bezet met inkt, verf, tubes, potten, doosjes, sigarenkistjes en tupperware bakjes.
Mijn God wat een puinhoop, ik moet de kerstdagen nog in, en eerste kerstdag vier ik bij mijn ouders, ik blijf er slapen, pas tweede kerstdag weer thuis, misschien moet ik de rommel opruimen?
Mijn art teacher spreekt me vandaag aan op de foto van die eerste, ja techniek is goed, maar nu verder.
Heeft ze gezien, in het hart? Ja prachtige kleuren, heeft ze uiteraard gezien, maar nu verder.
En ik moet om haar lachen, I know, I know, dit is pas de eerste in een serie, soms komt het in lagen, ik wil het nu verder exploreren, hoe dat zit en wat ik er van kan maken. Maar ik had behoefte aan zo’n technische tekening voordat ik er mijn eigen gevoel aan kan geven.
Als ik het maar aan haar laat zien, vertelt ze me streng, business as usual.

Thuis,
Jezzebel

Own art, study

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

30 Responses to Eigen puinhoop

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.