Hoopje Puin

foto

Ze zegt: ‘Tweede Generatie. Kan ik je niet bij één of ander potje onderbrengen?’
Ik kijk haar aan, ik haal mijn schouders op. Ik weet dat ze gelijk heeft.
‘Nee,’ zegt ze, ‘dat is in een hokje duwen. Maar het heeft er alles mee te maken.
Er zijn er meer zoals jij. Zij die naakt zijn, hemel en aarde in beweging.
Want zo ging dat, de ouder het slachtoffer daar moest het hele gezin voor wijken.
Ouders die niet goed functioneren, die niet goed kijken, naar werkelijke behoeften van hun kind.’
Ze geeft me twee pracht voorbeelden, niet bepaald de minsten, ik vind ze leuk en opeens begrijp ik het weer een beetje beter. Mijn behoeften, hoe ik dat doe en hoe ik verlang naar die ene die het allemaal ziet, alles wie ik ben.
Maar ik bedank voor de eer, ik wil dat stigma niet, ik heb mijn eigen weg, mijn eigen manier, nog niet erg succesvol, maar ik probeer ten minste nog.
En ik weet niet zeker of je dat ook doet als je jezelf als Hoopje Puin laat bestempelen.
Ik heb er geen zin in.
Want de wereld draait, zoals zij draait, op de heupen van een buikdanseres.

Thuis,
Jezzebel

Foto: Mij onbekend

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

17 Responses to Hoopje Puin

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.