Je hielp me

foto

In stilte doe ik de deur dicht.
Bepaald niet ongemerkt.
Het afgelopen jaar.
Op dit moment voorbij.

Een jaar.
Zo maar.
En een week.
Kwam ik terug.
Dag in dag uit.

Elke dag voorbij.
Vertellen.
Verder.
De verhalen van mijn hart.
Op de wimpers van de waanzin.
Vlammende liefde.
En de heupen van een buikdanseres.
Blijf er met je vingers af. 🙂
Ik moest lachen.
En huilen.
En elke dag hielp je me verder.

Op een shabat.
Met scherpe tanden.
Ronkten
Helicopters en F16’s
Met bommen richting Libanon.
Ze sneden door.
Mijn dag en nacht.
Al die kreten, al die pijn.
Al het verdriet dat ik tegenkwam.
Ik wilde het over liefde hebben.
In een land van haat.
Zoals dat gaat.
Dit afgelopen jaar.
Toen ik begon.
Blog voor blog.
Steeds verder.
Bouwen aan de woorden van mijn hart.
Je hebt geen idee hoe bang ik was.
Liefdelevensgevaarlijk.
Bedreiging
Voor elke sterveling.

Je hielp me.
Dankjewel.

Elke dag verder.
Deed ik hier.

Dank voor het delen.
De ruimte en de vulling.
Je gaf me mijn volgende gedachte.
Tilde wat ik zelf niet verder kon dragen.
Hier werd het meer.

Dankjewel!

En nu moet ik huilen.

Hier nog iets moois, gewoon, als bedankje, nog even samen.

Zul je lief zijn voor elkaar, later, straks, vandaag en morgen en zo?

Ik stop niet met bloggen.
Of schrijven.
Ik ga het anders doen.
Ik weet niet hoe.
Dit blog nu over.
Uit.

Thuis,
Jezzebel.

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

54 Responses to Je hielp me

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.