Van hier naar de maan

foto

Van hier naar de maan en terug. Zo zeiden we dat. Als ik aan hem vroeg: "Hoeveel hou je van me?"
"Zandvoort," zeg ik. Maar gisteren kwam het er niet van. Afscheid voor altijd, eerste Larense poffertjes en een wafel die we Hollands delen, verwarrend genoeg als definitief einde. Alles wat we deden.
En vandaag opnieuw dag dat grenzen niet zo duidelijk zijn, van hier naar de maan en zo. Zandvoort dus toch, laatste nippertje voordat het over is. De zee als open einde en meeuwen uit het mooiste boek dat ik ken. Genoeg zon om te verwarmen, en de wind die me zal tillen, het lijkt me heerlijk in zijn armen.
Einde van de dag dat we leugens van gisteren nog even waarmaken.
Morgen is het over en voorbij, maar vandaag duurt nog even.
Relatie die we hadden afgesloten, verbroken, beter einde, zo niet leven. Maar vandaag alweer anders als hij roept: "Zandvoort, nog even!"
Leunend tegen de boezem van de aarde, mijn hoofd op zijn schouder, dat verlangen me de keel dichtsnoert, niet denken, niet aan denken, morgen is voor de goden, vandaag van mij.
Maar de hemel huilt weer dikke tranen en we vluchten voor calimares. De vistent, waar staat de auto, de vistent verder,
Maar de vistent toch niet zo romantisch, net niet leuk genoeg. Strandtent, oeh, ze hebben lounge bedden in het zonnetje. Maar tortilla chips met sweet chilisaus een belediging die ik niet kan wegslikken. Tortilla chips met chili! Zijn ze gek geworden? Mijn respect volledig verloren, zonder salsa doe ik het niet!
Dus een gewoon wit wijntje, nee dank u, geen zuurstok roze rosé, en wat steelse blikken, calimares bij de vistent wordt het uiteindelijk toch.
Het luistert zo nauw, echte liefde, knoflooksaus met komijnpitjes en de wind in je rug op een bankje, voor eeuwig altijd even.
In mijn haren klitten distels die ik nog moet vinden.
Nu is het voorbij.

Amsterdam,
Jezzebel

Art: Oskar Kokoschka

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

4 Responses to Van hier naar de maan

  1. jacob hesseling says:

    Avatar van jacob hesseling
    Het verhaal deed me denken aan :

    wat er overblijft
    van die mooie
    zonnige
    gele paardebloem

    pluisjes, flarden
    van herinneringen
    waaiend op de wind
    weg, ver van huis.

    Reactie is geredigeerd

  2. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Jacob, mooie woorden, van wie zijn ze?
    Ja, hoe waar, weg, ver van huis…

  3. jacob hesseling says:

    Avatar van jacob hesseling
    @Jez: "oud werk", gelukkig komen paardebloemen terug.

  4. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Mooi Man!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *