Should’ve, could’ve, would’ve

foto

Heb ik je aan het schrikken gemaakt? In de schaduw? Werd het te lelijk? Als je op mijn raam had getikt, dan had ik je binnengelaten, op blote vingers.
Jij die mijn grenzen toch al niet zo nauw nam, aan mijn raamkozijn ben ik weerloos. Als je voor me had gestaan, dan had ik gegeven, alles dat helen zal. Parels voor de zwijnen.
Alles dat was totdat het op is. Lege kelk, melk voor elk en liefde verwelkt.

Roofminnaar, jij die je tanden zette in mijn verse bloed, jij die zuigt, die eindeloos doorbijt, vampier van mijn hart, ik denk dat je verdrietig bent, dat je rolt, en draait, al dat halfzacht gelogen, voor altijd vastgelopen, sprookjes als toffees die in je kiezen rotten. Vrouw Holle schudt haar kussen, in stilte ben ik tot de bodem gegaan. In de put van verlangen groeit slechts onkruid. Twee madeliefjes en een weggegooide peuk.

Liefde die leeg was, die scheef was. Zoals je zei, liefde die je ego streelde, die je tilde tot aan de maan, de hemel en de sterren, zij die je aanbad en je op haar naakte handen droeg, zij was inwisselbaar, in the end.
Je zaaide je liefde zo wijd als je kon, lege beloften op verse aarde, in de verte strekte de horizon, als het licht je toelachte.
Toen werd het donker, toen ik verdween, en jij wilde stralen in de zon die je niet kon delen. Toen heb ik het maar ingeslikt, de woorden en zo.

Amsterdam,
Jezzebel

Art: Hila Lulu Lin; Pnenim

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

17 Responses to Should’ve, could’ve, would’ve

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.