Niet vandaag, morgen

foto

Roffel op mijn raam. Ik schrik. Het is nog steeds even wennen, zo laag aan de grond, in het huis van mijn hart. Huis waarvoor ik tranen liet, misschien wel honderd. Daar is ze, zoals vroeger, nog even lachen, samen met hem, vanavond hebben ze zestien jaar te vieren. Wat waren we toen nog jong!
Ik weet het nog precies, zij woonde op de Leidsekade, voor, hij achter, zo kwamen ze elkaar tegen, toen hij nog met een ander was. Maar zij, mijn aller, aller, aller beste vriendin van meer dan twintig jaar, zij is prachtig. Hij heeft er zijn leven voor gewisseld, en man, hij is mooi geworden!
Nu doet hij geluid, de beste in de stad, misschien wel van het land. Ik zag dat, toen hij aan de knoppen draaide, klank, ruis en toon, dat is zijn passie, zijn hele lust, al zijn leven.
Zij wilde hem mijn huis laten zien. En ik deed de deur open maar vertelde dat het niet schikte, ik moet nog wat doen.
Huis schoonvegen, vloer aandweilen, zo gaat dat soms, met werkende vrouwen.
Want morgen, morgen sta je naast me.
Zij die een dubbele baan heeft, om het te bekostigen, is een dwaas in de liefde.
Met heel haar hart.
Man van een ander, op een dag als vandaag duurt het me allemaal veel te lang.
Wat ben ik bang.
Niet vandaag, morgen ga ik je kussen.

Amsterdam,
Jezzebel

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

12 Responses to Niet vandaag, morgen

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.