Honger

foto

Met voorzichtige lijntjes ben ik je aan het invullen, en uithollen, de zwaarte van dat zijn, grot van het bestaan, die tekening waar alles om draait, G.I. Jane werd er ibbel van.
Vanmiddag stond ze voor mijn raam, met een doek in de aanbieding, ze was langs de kunsthandel gefietst en kwam met dat prachtig eerste doek van hier.
“Hou op met die tekening! Ga verven!” is wat ze zei. En ze heeft gelijk, al die in elkaar kringelende slierten, eindeloze herhaling, het is een heidense klus, steeds dieper, naar de kern, maar het troost, alles zijn eigen verhaal.
Heel langzaam. Kleine beetjes, opdat er op een dag alles staat, alles dat je weet, al heel lang wist, alles waar je de woorden niet voor kon vinden en slikte, totdat je jezelf vergat.

Op de dag dat je was opgeschreven, in het boek van leven, toen is het begonnen, de honger. Naar leven, niet leven, misschien wilde ik dood, want alles dat met dat andere te maken had, met leven, diep adem halen, eten, slapen, drinken en ontlasten, dat deed ik niet meer. Of mondjes maat, als ik knielde voor het gat van de wereld, de grootste vernedering, kotsen in de goot, maar dan thuis, boven de wc. Ik heb dat nog best een tijdje volgehouden, niemand die het zag, te druk, ieder met zijn eigen pijn.
Jij en mijn oma, een week na elkaar.
En aan wie kon ik nu vragen? Hoe dat was en hoe dat ging? Wie ik was? En hoe dat moest? Toen had ik er geen zin meer in, alles, en nog veel meer, nog veel meer te vertellen, maar ik durf het nog steeds niet allemaal aan te raken.
Jaren later.
Man, hoeveel jaren heb ik je met me mee gedragen? 

Amsterdam,
Jezzebel   

Art: Anselm Kiefer, the secret life of plants

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

11 Responses to Honger

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.