Ongenaakbaar

foto
Ik heb mijn haar hoog opgestoken, in een onverbiddelijke knoop, boven op mijn hoofd geplant, deze avond, vlak nadat ik het gewassen had en het buiten eindelijk donker werd. En tegen twaalven toen de buren niet meer keken ben ik naar de kade gegaan. Ik wilde nog even in mijn eentje over deze nacht uit staren, op dat tijdstip dat een buikdanseres haar muiltje verliest en de betovering verbreekt, behalve dat schoentje dat achterblijft en moet passen, op een dag.
En ik geloof dat het tijd is voor een ordinair biertje. Oi va voi, het is weer zover. Van die dagen, die onaanraakbare dagen die het diepst aan je ziel knagen. Nog even, een droom verder, die van midzomer in de nacht, dan zal het zachter zijn, als de nachten lengen en lange haren glanzend worden geborsteld. Als vingers strelen, oude wonden helen, heel zachtjes, op zo’n andere nacht.
Ik heb de verwarming aan gedaan. Ik kan niet tegen dat kille en dan noemen ze het maar zomer, het is hier net zo koud als daar mijn winters.
En ik mis mijn mooie denkende vriendin op een druilerige shabat als deze.
Maar bij haar is het echt zomer, zij is aan het fietsen, of zwemmen in de pool van de country club,  zij speelt matkot op de boulevard of zit met haar vriendinnen loom in het zand. De komende maanden zal ik haar niet vaak thuis vinden, op zo’n shabat die bij mij nauwelijks kleur heeft maar bij haar van glanzend goud is.
Mijn lichaam doet pijn en dat vreet aan mijn ziel. Dat zijn van die dagen dat ik onaanraakbaar ongenaakbaar ben.

Amsterdam,
Jezzebel

Art: Berlinde de Bruyckere

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

13 Responses to Ongenaakbaar

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.