Wil je er eens naar kijken?

foto

Hij vraagt het met andere woorden. Maar dat is wat ik doe. Ik kijk eens naar hem. Ik houd mijn hoofd een beetje schuin, ik wil het precies weten.
Man, wat heb je een enorme handen. Oh man, daar kun je werelden mee scheppen.
En als hij er om vraagt, vertel ik wat ik zie. Maar ik gebruik de verkeerde woorden. En hij wil het niet horen. Ik kom aan zijn taboe. Hij is er klaar mee.
Hij heeft het een plaats gegeven. Daar heeft hij zich verankerd, schrap gezet. Geen beweging meer in te krijgen. En zijn lendenen, zijn botten, ook zijn spieren en zijn vermogen om te herstellen, het gaat allemaal achteruit, hij wordt ouder en sommige dingen moet je accepteren.
Maar ik geloof daar niet in. Je kunt altijd alles, op elk moment omgooien, net even anders doen dan je gewend bent. Gewoon, om eens te zien of het voor je werkt. Als het je niet bevalt, dan kun je er zo weer mee ophouden en iets anders bedenken. Dat is wat handen zo mooi kunnen, als ze instinctief bewegen.
Hij is een prachtig mens. Het mooiste van hem, zijn handen. Daar waarmee hij kan creëren, een nieuwe werkelijkheid scheppen.
Tegenwoordig kleit hij met de juffrouw. Ik moest er vanmiddag aan denken. Ook ik heb die behoefte om met mijn handen er in te zitten. Wat het ook is, gehakt én verf. Dat doet hij ook. Hij wil er alles van weten en het zich eigen maken, de substantie. Dus heeft hij zich ingeschreven en is met iets nieuws bezig. Het maakt me blij. En ik geloof dat ik begrijp wat hem beheerst, die gesloten vorm, harde schaal. Ik vertel hem de culturele achtergrond van die vorm. Niet om te geloven, maar om er eens naar te kijken, daar zit wat, symbool van leven en dood.
Hij wil het niet meer horen. De dingen die ik zie, of hoe ik er naar kijk. Mijn wens is een andere, besluit hij, voor mij.
Hij laat zich niet meer zien. 

Het zijn handen die vragen, die geven, die ontvangen, die knijpen, die strelen, verbrijzelen en de toekomst gladstrijken. Handen die hoeden, die vangen, die kneden en steeds opnieuw vormen, zo mooi.

Jezzebel,
Amsterdam

Picture: Own art

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

12 Responses to Wil je er eens naar kijken?

  1. Zwollywood says:

    Avatar van Zwollywood
    Geen reacties….na 2 uur wel 4 x 2 aanbevelingen van onbekende watchers. …nice day Jezzebel

  2. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Dank Zwollywood. 🙂 Ik ben blij dat jij de stand zo goed bijhoudt.

  3. zev says:

    Avatar van zev
    Vandaag laat ik weer eens wat uit mijn handen komen 😉

  4. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Hi Zev,
    Ja, ik laat vandaag mijn handen ook eens goed wapperen.
    Flink vormen en scheppen, al die leegte van mij.
    🙂

  5. asdale says:

    Avatar van asdale
    (begrijp de reactie van Zwollywood niet zo goed)
    Handen…ja, intrigerende onderdelen van een mens. heb er ooit een blog aan gewijd, aan mijn handen. Vandaag heb ik vooral mijn ogen gebruikt om te fotograferen maar toch…de handen doen dan weer het fijne werk.
    Vanmiddag ook dehanden maar eens laten wapperen!

  6. Alice says:

    Avatar van Alice
    Ik begrijp de handen steeds beter, ik kijk er ook al heel lang naar 🙂

    handen
    handeling
    scheppen
    hart
    verbinden
    vasthouden
    geven
    strelen
    knijpen
    loslaten
    wrijven
    ring
    vinger
    nagel
    ontvangen
    hand
    in
    hand

    ik hou van handen!

  7. jimhasenaar says:

    Avatar van jimhasenaar
    Jij en de handen van een ander. Oi vavoi.

  8. Morgaine says:

    Avatar van Morgaine
    Handen zijn handige dingen.
    Ik wens je een prettige zonnige dag:)

  9. Heer_Lot says:

    Avatar van Heer_Lot
    handen hebben goed gewapperd vandaag:-)
    *zwaait*

  10. annetta says:

    Avatar van annetta
    Mooi, mooi.

  11. annetta says:

    Avatar van annetta
    See you!

  12. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Daar ben ik weer even 🙂

    @Asdale, ah ja, hand-eye-coordination, heel belangrijk. Die van mij schijnt heel accuraat te zijn. Wat een leed. 🙂

    @Alice, handen die strelen, die dwingen, die delen, die vragen, die geven, die beroeren, die wegstrijken, die vangen, die koesteren en beschermen, handen die fladderen, sporen nalaten en alles aanraken.
    Oi va voi, ik houd van handen. En die van hem zijn prachtig! 🙂

    @Jim, je zou eens moeten weten, die handen van mij, zo gevoelig. Ooit bedreef ik de liefde met die handen, misschien zal ik je er nog eens over vertellen. Aan het Meer van Kinereth leerden we elkaar kennen, toen onze handen streelden en verlangden, vroegen en gaven… oi va voi, hij die me wist te raken, met de toppen van zijn vingers.

    @Morgaine, handen zijn eigenlijk geen dingen, toch? Heb je wel eens op de handen van Koningin Beatrix gelet? Zij heeft handen om mee te kleien, ik zag het meteen. Verlengstuk van de ziel.

    @Heer Lot, die van mij ook 🙂
    *blaast een kus handje.

    @Annetta, dankjewel, maar dat is moeilijk, wat vind je mooi?

    Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *