Wil je er eens naar kijken?

foto

Hij vraagt het met andere woorden. Maar dat is wat ik doe. Ik kijk eens naar hem. Ik houd mijn hoofd een beetje schuin, ik wil het precies weten.
Man, wat heb je een enorme handen. Oh man, daar kun je werelden mee scheppen.
En als hij er om vraagt, vertel ik wat ik zie. Maar ik gebruik de verkeerde woorden. En hij wil het niet horen. Ik kom aan zijn taboe. Hij is er klaar mee.
Hij heeft het een plaats gegeven. Daar heeft hij zich verankerd, schrap gezet. Geen beweging meer in te krijgen. En zijn lendenen, zijn botten, ook zijn spieren en zijn vermogen om te herstellen, het gaat allemaal achteruit, hij wordt ouder en sommige dingen moet je accepteren.
Maar ik geloof daar niet in. Je kunt altijd alles, op elk moment omgooien, net even anders doen dan je gewend bent. Gewoon, om eens te zien of het voor je werkt. Als het je niet bevalt, dan kun je er zo weer mee ophouden en iets anders bedenken. Dat is wat handen zo mooi kunnen, als ze instinctief bewegen.
Hij is een prachtig mens. Het mooiste van hem, zijn handen. Daar waarmee hij kan creëren, een nieuwe werkelijkheid scheppen.
Tegenwoordig kleit hij met de juffrouw. Ik moest er vanmiddag aan denken. Ook ik heb die behoefte om met mijn handen er in te zitten. Wat het ook is, gehakt én verf. Dat doet hij ook. Hij wil er alles van weten en het zich eigen maken, de substantie. Dus heeft hij zich ingeschreven en is met iets nieuws bezig. Het maakt me blij. En ik geloof dat ik begrijp wat hem beheerst, die gesloten vorm, harde schaal. Ik vertel hem de culturele achtergrond van die vorm. Niet om te geloven, maar om er eens naar te kijken, daar zit wat, symbool van leven en dood.
Hij wil het niet meer horen. De dingen die ik zie, of hoe ik er naar kijk. Mijn wens is een andere, besluit hij, voor mij.
Hij laat zich niet meer zien. 

Het zijn handen die vragen, die geven, die ontvangen, die knijpen, die strelen, verbrijzelen en de toekomst gladstrijken. Handen die hoeden, die vangen, die kneden en steeds opnieuw vormen, zo mooi.

Jezzebel,
Amsterdam

Picture: Own art

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

12 Responses to Wil je er eens naar kijken?

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.