Ik heb je buitengesloten

foto

Het cirkeltje steeds nauwer. Je moest er uit, er was geen ruimte meer. Totdat oneindig veel later niets meer overbleef. Behalve de holte van mijn eigen hoofd. En buik. Ik kon niet anders, ik moest het doen, ik had al mijn kracht nodig.
Mijn God, wat heeft het me een pijn gedaan. Al dat afscheid.
Nu dimt in de verte weer wat kleur, ik kan weer ademen, de kring als een opening, langzaam groter.

Ik heb je buitengesloten, ik besef het nu pas volledig. Zo deed ik dat. Je werd uitgestoten.
Totdat alleen herinnering bleef. Daar, diep van binnen, in mij, ging het verder. Daar waar ik in de realiteit niet meer bij je was, heb ik je opgesloten. In mij. Mijn buik steeds voller. Nu gaan de sluizen langzaam open. Langzaam dring je weer in mijn werkelijkheid.

Mijn lichaam is aan het afstoten. Spieren kronkelen, peristaltisch duwen en trekken, scheuren en verdringen. Binnenwereld naar buiten. Eruit, bloedend schoongemaakt. Ruimte voor de toekomst. Liefde slechts een herinnering, zij mocht geen vrucht dragen.
Zoals zij het zei, nog niet zo lang geleden, toen ze het had over de vrouw van je liefde en de vrouw van je kinderen.

Mijn lichaam reinigt zich als een bruid voor haar huwelijksnacht. In stilte heeft ze haar lot aanvaart. Je hoort haar niet, ik kan haar voelen. Straks als de pijn weer luwt, mijn schoot haar eigen ritme bepaalt en de wereld open, dan zal er ruimte zijn.
Voor jou.

Jezzebel,
Tussenstop

Art: Mimmo Paladino

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

17 Responses to Ik heb je buitengesloten

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.