Prachtvrouw, ik houd van je

foto

Maar nu moet ik gaan. Ik wil je bedanken. Een laatste groet.

Israel heeft een zigeunerin van me gemaakt. Ik moest er aan denken, op de rots, toen de tranen kwamen en dat kitschlied bleef hangen.
Of misschien was het hier dat ik de zigeunerin werd die ik altijd was. Ik kom uit een geslacht van generaties vrouwen die met vlammende ogen hun wereld op poten zetten, op eindeloos lange benen.
In dit krankzinnige land kwam het diepste in me boven. Zwerven, vechten, vluchten, schuilen en overleven. Ik heb het allemaal geleerd. De rol van slachtoffer en van beul, hier kom je alles en iedereen op straat tegen. Ook de mooiste vloeken.
Dit land heeft me betoverd en behekst,  het heeft me krankzinnig veel geleerd.
Hoe vaak dwaalde ik niet door de straten langs de littekens van mijn stad, langs de monumenten waar mensen het leven lieten, bommen insloegen en ik dacht aan hoeveel dapperder ik geweest zou zijn als ik hier in vrijheid had kunnen opgroeien, als kind.
Dit is een land waar de mensen brutaal, onbeschoft en onbehouwen zijn. Maar mijn God, wat kunnen ze prachtig liefhebben. De mooiste minnaars zijn Israeliers; iedere man een moeder.

En nu wil ik je bedanken, jij, die ene vrouw in mijn leven. Jij die een lichtje voor me was. Die me steunde en koesterde, die me voortjakkerde en met mij om de sores lachte. Ik zal je niet meer zien. En juist nu heb ik je zo hard nodig, nu ik terugkeer naar mijn eigen Jiddische mama. Zij die als kind moest vluchten, overleven en enkel geleerd heeft voor zichzelf te zorgen. Over een en paar dagen kom ik bij haar schuilen. Om door te gaan, een nieuwe wereld op te bouwen. Vanuit haar schoot zal ik heropstaan. 
Want de wereld draait zoals zij draait, zoals zij al eeuwen lang draait, op de heupen van een buikdanseres.

Aan de mooiste vrouw die ik ooit tegenkwam, mijn mooie, denkende vriendin: Je herinnerde me aan een andere prachtvrouw, zij die mij schrijven leerde. Misschien dat ik haar nu terugzie. Je was mijn moeder, mijn vriendin, mijn zus, goeroe en mijn dochter. Oi va voi wat houd ik van jou. Omdat jij door de bodem heen kan denken. Je leerde me in lagen kijken. Je kookte echte maaltijden en samen hielden we ervan onszelf te verliezen. Jij en ik konden zuipen, roken, vieze, echt lekkere dingen eten en net zo overdadig lachen.
Mooie prachtvriendin, als je weer eens op de barricades staat om te vechten voor alles waarin je gelooft, vertel me dan op een dag over zij die bij je waren, tussen het traangas en de idealen, vertel me in godsnaam over de aantallen en de hoeveelheid, al de liefde die je voelde.

Aan de moeder van alle gevoelige vrouwen. Ik wil je bedanken voor je enthousiasme en je geloof in mij. We hebben gegiecheld en geruzied, uiteindelijk moest ik je lossnijden, maar samen hebben we geprobeerd de dingen en de zaken een beetje dragelijker te maken voor al die mensen van wie jij en ik zo houden. Zij die wel willen, maar niet kunnen.

Aan de vrouw met de mooiste ballen. Samen hebben we het er niet over gehad. En als we het aansneden, dan deden we dat grof en hard. Omdat we allebei weten; waarheid bloedt.
Jij hebt nu een nieuw huis gebouwd, ik denk dat het is om afscheid te nemen. Op een dag, mooie prachtige vriendin, kom ik je in Nederland tegen. Als je met al je lef voor je geluk hebt gekozen. Ik weet het zeker. En tot die tijd ga ik je opstoken. Elke mail, iedere letter, ik zal je vertellen hoe het is als je de consequenties moet dragen van een hart dat haar eigen weg zoekt. Zoals jij het me vertelde.
Dag prachtvrouw, we zullen elkaar morgen nog bellen, waarschijnlijk ruziemaken, maar allebei weten we, dit was echte liefde. Ga er voor, pracht mens, met dat hele krankzinnige hart van jou.

Aan de vrouw die mijn redding was, zij met haar vrije geest en enorme inlevingsvermogen, zij die wist hoe je een nest moest bouwen. Wat ben ik je dankbaar voor je strenge stimulatie. Jij die mij nooit liet vluchten. Jij die begon te tieren als ik het te mooi en te lief wilde doen. Jij hebt mij de grootste schat gegeven. 
De vrijheid om te denken en daarmee aan de slag te gaan.
Ik zal je nooit vergeten. Jij was het die me op de been hield als ik weer eens struikelde. Jij die mij opzweepte en aanspoorde, jij die wist dat er diep van binnen een vuur gloeide dat eindelijk moest vlammen. Jij hebt het mij allemaal geleerd, te kijken, te voelen en dat levensgroot op de muren te kalken. Als iemand mij lef, liefde en ballen heeft gegeven, ben jij het wel. Zonder jou had ik het niet gered. 

Aan de journaliste van de oude stempel. Aan het einde leerden we elkaar pas echt kennen, diep van binnen. Ik wil je bedanken voor je prachtige hart, dat je zo mooi openstelde, jij die zo dapper in je eentje vecht. Word me alsjeblieft gezond. Jij en ik zullen elkaar nog tegenkomen. Als jij weer echt mag eten en ik gewoon even tegen je aan wil lachen.

Aan de vrouw die met al haar lef en al haar woede het establishment aan het wankelen bracht. Man oh man, wat houd ik van jouw humor. Ik wil je bedanken, voor je praktische blik. Je was de enige die begreep dat ik wel wat meer nodig had dan een handje en een bedankje. Dank dat je me jouw naam hebt gegeven.
Ook wij komen elkaar nog tegen. Want jij en ik, wij zullen er voor zorgen dat ze het niet vergeten, dat er ook een andere manier is. Die van samen, mannen en vrouwen.

Tot slot een laatste groet aan moeder aarde, zij die de vormen maar niet de capaciteiten had. Ik wil je bedanken voor de nachten waarin je vertelde, over de gewoonten en gebruiken van dat zwervende volk waar jij je hart aan hebt gegeven.
Prachtige bedouine, op een dag zal ook jij vruchtdragen, ik weet het zeker.

Dag prachtvrouwen, ik moet gaan, maar zal je niet vergeten, je gaf me mijn adem, toen je drukte met je vinger op dat geultje tussen neus en lippen, toen je je vingerafdruk op mijn ziel zette.
Ik houd van je. Maar nu moet ik verder.

Tel Aviv,
Jezzebel

Art: Corneille (Ik had een andere foto in gedachten, maar nu is ook Photoshop geklapt en dus heeft het lot anders beslist.)

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

40 Responses to Prachtvrouw, ik houd van je

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.