Still floating

foto

Vandaag gaat wezenloos voorbij. 
Ik heb me van de wereld afgesloten.
En pakken schiet voor geen meter op.

Deze ochtend bel ik mijn moeder.
Ik heb mijn ticket geboekt, even vertellen, wanneer en hoe laat.
"Heb je er zin in," vraag ik.
"Nou, het is wel zwaar hoor," zegt ze.
Er komt een verhaal over een sleutel die mijn zusje heeft, met wie zij geen contact wil en een nieuwe plus chip die bij de bewonerscommissie aangevraagd moet worden.
Midden in het inkoopseizoen, de verhuizing van mijn vaders kantoor. Ze voelt zich niet zo lekker.
Ik vertel haar dat ze op moet houden.
Vandaag is ze thuis om op krachten te komen. Lang weekend… "Geniet er van," zeg ik nog. "Het is ook hartstikke leuk, je oudste dochter komt thuis."
Ja, zo bedoelde ze het niet.
Maar zo zei ze het wel.
Ik heb het over andere verhalen, nieuwe impulsen, een vers avontuur.
Ze begint er langzaam zin in te krijgen.
En ik probeer uit te leggen, zonder mijn eigen pijn te laten zien, dat het ook leuk zal zijn. Nieuwe verhalen, nieuwe gedachten. Want waar komt dat toch vandaan, dat het allemaal zo moeilijk is?
Ze weet het niet.
Ik zeg haar dat ze er ook een paar extra handen bij krijgt. Ik kom helpen, ik kook, we gaan statten, zoveel te doen.
Ze krijgt er zin in.
Maar bij mij komt er nauwelijks meer iets uit mijn handen.
Alweer een dag naar de gallemiezen.

Shabat Shalom,

Tel Aviv,
Jezzebel

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

28 Responses to Still floating

    Leave a Reply

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.