Lamlendig niet

foto

Vandaag is weer een dag van lamlendig niet. En ook mijn sigaretten zijn op. Buiten is ijzig guur en ik wil het niet.
Ik ga toch, zonder sigaretten overleef ik het niet. De Palestijn die de boel onder mij aan het verbouwen is groet. Het schemert nu al vandaag. Vandaag is grimmig koud. Alle kleur is uit de wereld verdwenen.
Hij steekt nog een sigaret op en lacht als ik langsloop. Hoe gaat ‘t vraag ik, terwijl ik doorloop. Hij heeft het over "Baruch Hashem", de Hebreeuwse naam voor God, naam die als een zegening draagt, als een huis. Ook hij moet naar huis.
Waar zal hij wonen, snijdt door mijn ziel. Ramallah, Ramallah, schreeuwt het nieuws.
Maar ik vraag hem niet binnen, bied geen kop thee aan en blijf ook niet staan.
Ik ben een vrouw alleen, ik ben lamlendig machteloos.

En het voelt opnieuw als een dag waarin er niets uit mijn handen komt. Waarom voelde ik me daarstraks dan nog blij?
Heel even gloorde iets dat ik nu alweer vergeten ben. Alsof ik het niet wil weten.
Net, na het strand, nadat ik het beuken van haar verlangen zag en de kracht waarmee ze te pletter sloeg. Zij, die eindeloze vloed.
Maar het was niet zij die verdween, de bodem werd er onderuit geslagen. En je zult het wel krankzinnig vinden, maar precies dat maakte me waanzinnig van geluk. Het is maar net mazzel. Ik ga mijn tanden er in zetten.

Thuis praat ik met de vrouw die dolenthousiast is over het gepubliceerde resultaat in het krantje van de mispoche. Vandaag is zij uitgekomen.
Ik ben blij dat het verhaal is verteld, over vrouwen en hun positie binnen de goegemeente, maar slim kun je het niet noemen. 
En in een groter geheel waarschijnlijk niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Zoals ik eens dit blog begon… Maar als ik één iemand raak, dan is het me genoeg. Misschien dat die het verder draagt. Want de wereld draait, zoals zij draait, op de heupen van een buikdanseres.
Zij heeft het over het museum van de gemeenschap, dat ik daar eens een briefje naar toe moet sturen.
En dat was het moment dat het tintelen me bijna vleugels gaf. Precies daar zou ik mijn hart te pletter willen gooien, met passie. En misschien is het er minder benauwd dan bij de organisatie, die ik al ken, omdat er her en der iemand met lef opstaat.

Aan de telefoon spreek ik met een liefde die me tintelend verder gelukkig maakt. Hij kan me hebben.
We praten over de dingen en de zaken, over ballen en over spelen, moeten en willen, over kunst en oefening, over discipline en alles dat ontbreekt. En ik voelde het gloeien groeien. Mijn blik werd scherper, ik gaf mijn tong haar vrijheid terug.
Tot het moment dat ik over mijn vader vertelde.
Mijn vader zei: "Hoe ga je dat doen, met inschrijven."
En ik zei: "Weet niet, denk dat ik jullie adres opgeef."
En hij zei: "Dan krijg ik je er nooit meer uit."
Toen ben ik maar eens vragen gaan stellen. En ik geloof dat we weer iets dichterbij zijn gekomen, als was het maar de kans om de ander te laten spreken.
Maar later weet ik dat hij me veel dieper verwond heeft dan ik wil toegeven.
Zou hij gehoord hebben toen ik vertelde over het artikel? In dat krantje dat bij ons thuis ligt, zou hij het lezen?"
Zal hij trots zijn, zal hij weten? Dat hij met mij te maken heeft en dat ik zal zorgen dat het anders is.

Ik open een nieuw schrift, al die tijd zeulde ik met de namen en adressen uit het verleden, de organisatie in mijn tas.
Het is tijd om het rijtje van de toekomst te maken, ik kies voor alles dat me leuk lijkt, genoeg met de tranen. Dit weekend ga ik een paar mooie brieven schrijven.
Zo machteloos ben ik niet, ik heb nog wat op papier te zetten.
En ook schilderen heb ik mezelf beloofd.

Ik begrijp het weer een beetje beter, dat lamlendig niet kunnen, niet willen en niet doen.
Soms moet je weer even heel diep ademen. Want er komt een dag dat gevleugelde dromen thuis landen.

Shabat Shalom,

Tel Aviv,
Jezzebel

Art: Hans Bellmer

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

29 Responses to Lamlendig niet

  1. Alice says:

    Avatar van Alice
    voor mij leek het vandaag een eeuwigheid te duren voordat ik mijzelf vloekend en wel had opgeraapt, eigenhandig mijzelf een schop onder mijn kont had gegeven, en dingen gedaan heb die Moesten. Ik ben blij te lezen dat jij meer vorderingen hebt gemaakt 🙂

  2. Noud says:

    Avatar van Noud
    Redt één mens
    je redt de wereld

  3. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Weet je Alice, zo voelde het niet. Pas toen ik het opschreef bleek dat wat ik ‘lamlendig niet’ noemde toch iets was waar ik doorheen moest, om verder te kunnen.
    Misschien is morgen beter. 🙂

  4. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Noud, ja dat is misschien de mooiste waarheid die ik ken. In elk mens zit het universum opgesloten.

  5. Flaxorca says:

    Avatar van Flaxorca
    Pssttt kom even kijken, misschien dat mijn zwart jou licht geeft. Eventjes een beetje maar…

  6. Paul says:

    Avatar van Paul
    Intrigerende foto overigens.

  7. zev says:

    Avatar van zev
    Mens zijn is ontdekken en beleven,je hersens pijn doen,je kiezen trekken en de liefde aan je onderbuik zien grommen.

  8. Dunja says:

    Avatar van Dunja
    Dingen en zaken,ballen en spelen,jaja..
    Zo`n mysterieus type ben je,Jezz Jezz!

  9. zinnen verzetten says:

    Avatar van zinnen verzetten

    heb niet zoveel te geven
    een kus, dat wel
    hier, een kus

  10. zinnen verzetten says:

    Avatar van zinnen verzetten

    zelfs de aanbevelingsknop doet het niet.
    ik zei het toch, heb niet zoveel te geven.

    o, toch wel.

    Reactie is geredigeerd

  11. Jos Goedmakers says:

    Avatar van Jos Goedmakers
    Verzot op zinnen…dat blijkt wel…;-)

  12. Prometheus says:

    Avatar van Prometheus
    Iedere strompeling is een stap
    Iedere stap één naar een ijskoude nacht en heel warme kroeg.
    En een hele vette aanbeveling

  13. Gingy says:

    Avatar van Gingy
    Gelezen Jezz, midden in de nacht….

  14. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Goedemorgen Lieverds 🙂
    @Flax, dank voor de tip 🙂
    @Paul, Hans Bellmer is een intrigerend kunstenaar.
    @Zev, mens zijn is inderdaad een heel proces.
    @Dunja, aangenaam.
    @Zinnen zus, jouw kus, is me alles waard.
    @Jos, en jij?
    @Prom, vandaag weer een stapje verder.
    @Gingy, fijn dat je er bij blijft Gingy, ik meen het werkelijk. Shabat Shalom.

  15. bouwjaar54.nl says:

    Avatar van bouwjaar54.nl
    Zondag
    Geen vroeger; álles mag
    Boormachines razen
    Bladeren geblazen
    Schuimende auto’s
    Bewerking foto’s
    Tribunes bezet
    Kroket, patat met
    Kozijnen geschuurd
    Plafonds geplamuurd
    Bezoek aan kerk
    Naast grafzerk
    Boulevard uitzinnig
    Koopgedrag innig
    Zee, strand
    Kunst; galeriewand
    Gazons geplet
    Individualisme wet
    Koffie verkeerd
    Genesis verleerd
    Gebeier verstoort
    Evangelie verwoord
    Rustdag werkdag
    Geen vroeger; álles mag
    Zondag!

  16. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Wow Bouwjaar, wat een prachtige woorden geef je me! Man, ik ben er blij mee. Geen vroeger, álles mag.

    Thanks.

  17. wenteltrapje says:

    Avatar van wenteltrapje
    Je schrijft over je vader en weet je dichterbij komen vergt moed en die heb jij!!

  18. Henk says:

    Avatar van Henk
    La poupee qui va sourir !

    Groeten, Henk.

  19. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Wenteltrapje, oi va voi, wat een ballen heb je daar voor nodig 🙂
    @Henk, you bet!

  20. Eline says:

    Avatar van Eline
    Vind het altijd zo mooi dat je dingen weet te duiden zonder ze te benoemen. Klein voorbeeld: dat krantje. ander voorbeeld: de organisatie.
    Goed dat je verder gevraagd hebt, goed dat jullie verder zijn gekomen. Wat positief!

  21. Galadriel says:

    Avatar van Galadriel
    Jezzebel, mooi schrijf je en moedig ben

  22. Dunja says:

    Avatar van Dunja
    Ja en zo rechtvaardig en oprecht,en zulk groot verdriet valt jou ten deel lees ik tussen jouw regels…is er niks aan te doen dan?
    Joodse moeders zijn de meest zorgzame,ze houdt toch wel van je?

  23. Dunja says:

    Avatar van Dunja
    Gruwelijke foto btw,ik hou al niet van poppen,geef mij maar een echte vrouw,dat dat kleine stukkie vlees zo`n verschil maakt.

  24. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Eline, ik weet niet zeker of het positief was, het deed pijn.
    @Galadriel, dankjewel, je hebt geen idee hoe bang. 🙂
    @Dunja, want de wereld draait, zoals zij draait, op de heupen van een buikdanseres. Echt vlees.

  25. Dunja says:

    Avatar van Dunja
    WEl nee meid de wereld draait om haar as.
    De as die doet t hem,dat jij dat nou niet wist..

  26. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Uit dat vuur zal zij opstaan, uit die grauwte. Never mind.

  27. Dunja says:

    Avatar van Dunja
    Als een phoenix..

  28. Mephisto says:

    Avatar van Mephisto
    Prachtig, hoe een vrouw de eigen dualiteit kan beleven. Enzo.

    edit: vond "vrouw" beter op zijn plaats dan "mens", in bovenstaande zin&context..

    vandaar "geredigeerd"

    Reactie is geredigeerd

  29. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Mephisto, hoe de wereld draait op de heupen van een buikdanseres.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *