Flarden die ik achterlaat

foto

Het is begonnen. En ik ben er niet zo goed in. Met gekleurde handen – ik wilde ook nog even schilderen – scheur ik later deze dag de franjes van mijn ziel. Snippers vallen op een ijskoude vloer en groezelige vingers graaien er naar. Nog een doos open, weer een lade afgewerkt, de brokstukken van mijn leven.

Gisteren heb ik de badkamer doorgespit. Hotelshampoo’s, oude pleisters, vage pillen en uitgeknepen tubes heb ik weggesmeten. Het deed me niets. Ik verlang naar babyzeep en die ene tandpasta die je om de hoek kunt kopen. Geen postpakketten meer voor mij met de producten van mijn lijf. Ik kan er zelf weer voor zorgen. Het leek me lekker.

Vandaag is scheuren, oude rafels. Ik ben aan de geheime kamers van mijn hart begonnen. En mijn lichaam doet pijn. Ook dat, mijn schoot bloedt, een leegte niet gevuld.
Zij, dat ene schilderij waarin ik haar gevangen hield, is af. Geen excuus meer, zal ik nog, nog één keer? Met deze? Dat wordt schrikken.
Ik bel haar dapper op. Of ik nog een keer langs kan komen.
Ze is blij en enthousiast, maar wordt zenuwachtig als ze de datum hoort. Veel sneller dan ze dacht.
Ik weet het. Maar het is tijd, de hoogste tijd, tijd van Rambam; zo niet nu, wanneer dan? Want de wereld draait, zoals zij draait, zoals zij al eeuwen lang draait, op de heupen van een buikdanseres.

Voor morgen heb ik een afspraak met haar gemaakt.
Nog een schilderij te beoordelen, nog een keer uit de vlammen van haar kennis geboren worden. Ik verlang er naar.
Zij gaf me kracht om te geloven in wat ik prutsen noemde. Ze zag het direct. En nu schaam ik me, als ik denk aan de keukentafeltekeningen die ik verlegen op haar vloer uitspreidde.
Ik sprak de taal niet, vond ze, maar ze kon de power zien. Ik moest de taal leren, zei ze met klem.
Wat zal ik haar missen, zij die mij leerde met mijn buik te spreken.

Hebreeuws heb ik nooit goed onder de knie gekregen. Dat maakte haar woedend, ze kon zich niet op het niveau uitdrukken dat ze wenste. Maar samen spraken we van binnenuit. Ze schrok nooit. En soms was ze woedend. Als ze zag dat ik schuilde, dat ik niet durfde en laf ‘iets moois’ had gemaakt. Daar had ze de grootste hekel aan, als ik mezelf niet gaf.

Ik wil weten wat ze zegt morgen, als ik haar mijn laatste werk laat zien. Door haar ogen zal ik bepalen, gaat het mee of laat ik het hier.
Slechts de flarden die ik achterlaat.

Shavuah Tov, morgen meer.

Tel Aviv,
Jezzebel

Art: Southern Gothic, Maggie Taylor

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

13 Responses to Flarden die ik achterlaat

  1. zev says:

    Avatar van zev
    thanks you ma’m

  2. Cor says:

    Avatar van Cor
    heb je dagboekaantekeningen weer geboeid gelezen en ook hoe je de flarden die je achterlaat hebt geillustreerd met werk van Maggie Taylor

  3. jopie says:

    Avatar van jopie
    je schept
    schildert
    en verdwijnt

    niet

  4. Jaap van Nieveld Goudriaen says:

    Avatar van Jaap van Nieveld Goudriaen
    Het is zo moeilijk allemaal. Het is allemaal wat waard, voor de één meer dan voor de ander, voor jou nu meer of minder dan straks of veel later.
    De middeltjes van jouw lijf, die ken ik. Zo lang kun je niet zonder, zo plotseling worden ze relatief.

    Je suis comme je suis
    Je suis faite comme ça
    Quand j’ai envie de rire
    Oui je ris aux éclats
    J’aime celui qui m’aime
    Est-ce ma faute à moi
    Si ce n’est pas le même
    Que j’aime chaque fois
    Je suis comme je suis
    Je suis faite comme ça
    Que voulez-vous de plus
    Que voulez-vous de moi

    Je suis faite pour plaire
    Et n’y puis rien changer
    Mes talons sont trop hauts
    Ma taille trop cambrée
    Mes seins beaucoup trop durs
    Et mes yeux trop cernés
    Et puis après
    Qu’est-ce que ça peut vous faire
    Je suis comme je suis
    Je plais à qui je plais
    Qu’est-ce que ça peut vous faire

    Ce qui m’est arrivé
    Oui j’ai aimé quelqu’un
    Oui quelqu’un m’a aimé
    Comme les enfants qui s’aiment
    Simplement savent aimer
    Aimer aimer…
    Pourquoi me questionner
    Je suis là pour vous plaire
    Et n’y puis rien changer.

    Sjavoea tov, lieverd.

  5. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Good morning 🙂
    @Zev, you’re welcome 🙂
    @Cor, elke dag weer een stapje verder.
    @Jopie, een beetje laat ik achter en een beetje neem ik mee 🙂
    @Jaap, al die jaren hier kon ik geen afstand doen van de échte mayonaise, míjn tandpasta en dé babyzeep. Ik ben benieuwd wat ik in Nederland ga missen. Choemoes, boreka’s en die handige afwassponsjes misschien? 🙂 Dank voor je prachtige woorden.

  6. Henk says:

    Avatar van Henk
    Hoe het ook zij, een zeer voorspoedig 2007.

    Groeten, Henk.

  7. Ko Lere says:

    Avatar van Ko Lere
    Ik ben dus duidelijk geen kenner maar die Maggie Taylor bevalt mij heel erg!

  8. Doortje says:

    Avatar van Doortje
    Maggie Taylor maakt mooie dingen! Kijk maar http://www.maggietaylor.com/.
    Jezz, tot morgen dan!

  9. Gingy says:

    Avatar van Gingy
    Jezz. wat je gaat missen zijn waarschijnlijk de mensen, het leven zoals je alleen daar kunt, intens, fel, met warme vriendschappen, de emoties….

  10. wenteltrapje says:

    Avatar van wenteltrapje
    Vul de geheime kamers van je hart met de gloed van een warm oranje zonsopgang.

  11. Zwollywood says:

    Avatar van Zwollywood
    Ik ben ook benieuwd wat ze nog gaat zeggen Jezzebel. Maak nog heel veel foto’s…..ook van dingen die je nu gewoon vindt, maar die niet gewoontjes zijn. …en jezelf op een historische plek!

  12. fravapa says:

    Avatar van fravapa
    Gelukkig nieuwjaar Jezz, ik verheug me al op jouw nieuwe flarden het komende jaar.

  13. zev says:

    Avatar van zev
    volg je pas 1 maand en ik ben onder de indruk.
    S Novym Godom Jezz
    hoop dat al je wensen in 2007 worden vervuld, of vanaf nu tot in dagen.
    werken.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *