En toen…

foto

Het was geen prettig gesprek, zoals ik al dacht. Het was wonderlijk, dat wel. Het heeft een tijdje geduurd voordat ik er iets van begreep. En nog kan ik er niet werkelijk mijn vinger op leggen.
Het maakt me ook eigenlijk niet zo veel uit. Ik geloof dat ik het op mijn instinct gedaan heb. Uiteindelijk.
Er werden vreemde nadrukken gelegd. Ik begreep er geen donder van, maar het maakte me wel woedend.

Zo was het heel belangrijk voor het Hoogste Gezag om te vertellen, ook al wist hij van te voren dat ik het niet wilde horen, dat mijn salaris best toereikend geweest zou zijn als ik een partner had…
"Tsja, ach… Het doet me werkelijk pijn om dit te zeggen," zei hij aan de telefoon wat later. "Maar zo is dat nu eenmaal in dit land," zuchtte en klaagde hij verder. 
Totdat ik hem vertelde dat het mij niet om het salaris ging, toen werd hij bang.

Het maakte me razend. Is hij helemaal belazerd! Had ie wel gewild! Hij en ik hebben een vreemde relatie. Ik kwam bij De Organisatie (Eerlijk gezegd wist ik niets van deze mensen, want ik ben niet zo erg dol op Hollanders in den vreemde) toen ik simpele verhaaltjes ging schrijven voor het clubblaadje.
Dat vond ik toen heel erg verdrietig voor mezelf. 
Dit was er van me geworden. Ik, de up and coming razende reporter, de televisieproducer, sieradenverkoopster, etaleuse en verkoopster in een mannenzaak, kunstenares in hart en nieren, er viel geen droogbrood mee te verdienen. 
Ik was iemand geworden die verhaaltjes voor een aalmoes schreef, voor een blaadje dat om te huilen was. 
Ik vond het zo treurig.
Maar ik had die paar beduimelde centen werkelijk heel hard nodig. Verkoopster zijn was niets voor mij. Ook al hield ik van de kunst. Ik houd niet van dat lamlendig in winkels hangen, wachten op klant of prooi met een baas die niet weet wat hij wil en ook maar wat doet, bij wie de passie al lang geleden gestorven is… en de rest is een kunstje.

Ik besloot er dus van te houden, van dat krantje en stopte werkelijk mijn hart in die verhalen. Ik kwam met ideeën en plannen en voordat ik het wist had ik ook een echte baan te pakken bij De Club.
Ik werd vrijwillig hoofdredacteur want dat vond ik leuk, zo zei men. Daar hoefde ze niet voor te betalen, zo vond men.
"After all, a salary is a compensation," heeft de Directrice van de Sociaal Werkers, de Moeder van alle Gevoelige Vrouwen – zij die ik zo in de maling heb genomen, de afgelopen tijd – wel eens gezegd.
Zo ben ik geworden wie ik was en ik heb werkelijk veel geleerd en er heel mijn hart en ziel in gestoken.
Maar ik kwam eerlijk gezegd niet om verneukt te worden. Ook niet door hem, hij van het Hoogste Gezag die een blauwtje liep. Zijn tanden bevielen me niet.

Vandaag heb ik de brief geschreven van mijn hart. Naar iedereen in De Organisatie die me dierbaar is en ook aan hen, de mannen van het Hoogste Gezag, dat kon nu eenmaal niet anders, regels zijn regels.
Ik had mezelf tot zondag de tijd gegeven, de deur op een kier, ik wilde het even laten rusten. Maar het moment was nu.

En vanochtend ben ik naar de tentoontstelling geweest van Acts of Innate Coquettery van Inge Pries. Je weet wel, nog niet zo lang geleden heb ik er een foto van geplaatst, zij, die op die krokodil ligt te koketteren. Het viel me tegen. Apen in mensenkleding… alsof een kunstenares een kunstje had geleerd.
Ik hield meer van de daarboven gelegen expositie van Zoya Cherkassky, maar misschien vertel ik daar later nog over, als ik er plaatjes van kan vinden.

🙂

Ik heb een brief geschreven aan iedereen die me dierbaar was, ik heb tegen het Hoogste Gezag, Hartelijke Groeten gezegd. En je hebt geen idee wat een mooie en prachtige reacties ik daar op heb gekregen. Mensen die werkelijk van me houden en blij voor mij zijn, omdat ze me de kans gunnen een beetje verder te dromen.

Ik heb trouwens ook een pakketje van mijn ouders gekregen. Echt heel lief. Ze weten inmiddels van mijn plannen. Ik heb zelfs om hulp gevraagd. 
En het was voor het eerst dat mijn vader zei: "Ik geloof in jou. We zullen je steunen."
Ik ken hem eigenlijk niet zo goed, mijn eigen vader, wel natuurlijk van de woorden waar ik hem ook dankbaar voor ben, hoewel ze me soms vreselijk beknellen.
Als ik weer eens met mijn wilde plannen en ideeën aankom houdt hij de werkelijkheid in het oog door te zeggen: "Pas, koop er maar een brood voor."

Nu heeft hij me een pakketje gestuurd en is daar zelfs voor naar de boekwinkel gegaan. Hij heeft zich laten voorlichten door iemand die er verstand van heeft.
En dus krijg ik van hem Geert Kimpen De Kabbalist (Boek dat ik zelf ook al had, maar na drie bladzijden opgaf, het lag me niet, maar dat durfde ik hem niet te vertellen. Ik heb gelogen. Misschien ga ik door hem toch nog eens beter proberen er doorheen te komen.), Joris Luyendijk Het zijn net mensen (beelden uit het Midden-Oosten, staat er als subkop boven een foto van Palestijnen in grote woede) en het boek van Manon Sikkel en Marion Witter Ik mis alleen de HEMA (Nederlanders in het buitenland, als ondertitel. Praktische handleiding voor elke emigrant in spe, wordt er aangeprezen op de cover. Het lijkt me daar een beetje laat voor. Maar ja, misschien komt dat ook nog, dat ik het begrijp.)
Verder een enorme zak drop en een groot, echt lekker stuk kaas. Ik leef er al een paar dagen op.
Maar ik heb hem nog niet durven vertellen dat er geen baan meer is. Want wat moet ik dan met die kaas?

It’s the cheese. Nederlandse kaas heeft een bite. Dat heb ik in het Land van de Grote Dromen geleerd. Amerikanen kunnen het niet helpen, volgens mij komt het door de kaas. Daar zit werkelijk geen kraak of smaak aan. En zelfs cheddar op een roerei of burger is niet meer dan een smeuïge hap watten.

Tel Aviv,
Jezzebel

Foto: De woorden die ik op de stoep tegenkwam, een tijdje geleden, op de fiets onderweg naar een eerder onderhoud met het Hoogste Gezag.
Inmiddels is de stoep schoon geschrobd. De woorden bestaan niet meer, maar het beeld blijft.
Dat is van mij.

And the road is endless
   

This entry was posted in Geen categorie. Bookmark the permalink.

24 Responses to En toen…

  1. K says:

    Avatar van K
    Als je als " vrijwilliger" ergens binnenkomt ben je in een zwakke positie. Anderen nemen daar graag hun voordeel van. Goed maar moeilijk hoe het gegaan is en nog is. Er komt weer wat op je weg, gewoon doorgaan.
    Grappig dat je dat boek van Geert v. K. hebt. Dat wilde ik gaan lezen. Zag een artikel in Spiegelbeeld erover. Misschien moet je een Nederlandse Kaasfabriek beginnen daar? No kidding, dat doen ze in Marokko ook als een vorm van ontwikkelingshulp. Geholpen door een Nederlandse organisatie. Anders maar een nieuw wild plan verzinnen. Kan ook.

  2. Jaap van Nieveld Goudriaen says:

    Avatar van Jaap van Nieveld Goudriaen
    Goed stuk, alles duidelijk op een rij, maar het blijft moeilijk natuurlijk.
    Oh ja, die kaas: vreselijk! Amerikaanse kaas en Canadese kaas is ook zo afschuwelijk. Het smaakt als karton, het is tien keer niks.
    Sterkte meid, ik blijf je volgen.

  3. Gingy says:

    Avatar van Gingy
    Ik voel me net een detective Jezz., want ik had al een vermoeden van die Hollanders met dat "Blaadje, dat om te huilen is".
    Je verdient een betere job….!!!!!

  4. chris says:

    Avatar van chris
    ik kreeg het anti-spam getal 1
    dat is symbolisch…
    de kogel is door de kerk, ik ben trots op je
    maar mis je nu al waanzinnig
    shabat shalom ik ga rusten en huilen
    liefs chris

  5. Eline says:

    Avatar van Eline
    Hoi Jezz, daar ben ik weer. Ik had het zwaar, mijn eigen stukje uit te spugen, daarom een beetje laat 😉
    Ik sluit me helemaal aan bij Gingy, ik dacht ook al dat het dat clubje was. Een hele tijd geleden, toen er ook problemen waren. Heb zelfs nooit contact met ze gezocht, toen ik daar was. Je hebt voor jezelf gekozen en nu zit je met de gebakken peren. Maar je komt er wel uit. Er gebeurt gewoon zoveel tegelijk bij jou dat het chaos lijkt, maar ik weet zeker dat je als een phoenix uit je eigen as zult verrijzen. Volgens mij komt er al orde in. Hou vol en Bete’avon chamoeda. Tachziki Ma’amad! Jihiejeh beseder.

  6. Zwollywood says:

    Avatar van Zwollywood
    Kijk Eline, en hier kan ik jullie niet volgen omdat ik de taal niet kan lezen…als jullie dit soort teksten ook even vertalen in NL kunnen we meepraten en meebeleven!

  7. Jaap van Nieveld Goudriaen says:

    Avatar van Jaap van Nieveld Goudriaen
    Phoenix en zo…

  8. jeg synes says:

    Avatar van jeg synes
    goed zo en nog een goed zo..van die brief dan!!
    ik had het ook zo gedaan…
    vooruit kijken en geen wrok koesteren.de wereld ligt voor je open, bij wijze van spreken….er komt iets op je weg….dat gebeurt!!
    volg je eigen pad maar weer…..(ik heb net een blog er over gemaakt, die ga ik zo dadelijk neerzetten..ook voor jou)
    een geniet van je kaas…..houd moed!!

  9. betulanordica says:

    Avatar van betulanordica
    Communicatie. Vol valkuilen. Denk aan OPV-OET
    Oorsprong: begin bij het begin, vermijd oordeel, begin met IK
    Plaats/tijd, belangrijk kies de juiste
    V = vriendelijke benadering

    O =objectief gedrag; toen deed u dat
    E+ emotie; ik voelde me gekwetst
    T = teleurgesteld, gekwetste verwachting

    Waarschijnlijk wist je dit al. Sosm helpt het. Soms helpt een "stiff upper lip" ook.

    Succes, jij laat je in ieder geval niet ondersneeuwen.

  10. Klaas says:

    Avatar van Klaas
    Moet ik zeggen: sorry dat je leven smaakt als een homp Wisconsincheese? Of begrijp ik je niet goed?

  11. Blacksmoker says:

    Avatar van Blacksmoker
    Kogel door de kerk!! Ik begrijp je niet helemaal, maar dat is ook niet van belang. Je zegt veel en het gaat emotioneel alle kanten uit.

    Problemen met autoriteit? Goed, heb ik ook, vandaar dat ik nog steeds op een klein zoethoutje bijt, ben ook wat lui, is geen goede combinatie 😉

    Je schrijftalent is onmiskenbaar, kan je bepaalde delen van je blog, bewerkt, niet kwijt aan kranten in Tel Aviv? Heeft de Volkskrant misschien een, betere, correspondent nodig in Tel Aviv?

    Er is maar één kaas en dat is onze kaas?
    De straattegels in Tel Aviv zien er heel Nederlands uit, kan zo een straat in Amsterdam zijn, tegels met stoepkrijt. 😉

    Groet.

    Sebastiaan.

    Reactie is geredigeerd

  12. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @K, over dat boek durf ik niet veel te zeggen, hoewel ik wel een mening heb. Misschien later.
    De Organisatie is trouwens wel een club die echt hele mooie en belangrijke dingen heeft gedaan en al sinds het begin van de jaren 40 bestaat.
    Ze hebben onder andere mensen uit de kampen gered door ze in te ruilen tegen Duitse Tempeliers die hier waren.
    Maar toen werd De Club nog groot gemaakt door een vrouw als een Leeuw.
    Zij was trouwens heel erg goed met zuivel, ook aan haar heeft Israël het te danken dat de huidige Israëlische koe, een kruising tussen een Nederlandse en Egyptische het zo goed doet. Toen zij besloot boten met Nederlandse koeien te laten komen.
    Wonderlijk, de invloed van zuivel. 🙂

    @Jaap, ken je die reclames die in Californië langs de weg stonden op grote billboards?
    Daar werd een snel zinnetje gegeven als "Wat heeft Californië groot gemaakt?" En dan werd het antwoord er zelf bijgegeven. It’s the cheese.
    Ik begreep het. In die staat van gebakken lucht is het heel belangrijk om cheese te zeggen.
    Zonder kraak of smaak, indeed.
    Maar volgens mij gaat dit nog veel verder, niet zo om te lachen. Weet je hoeveel verkrachtingen er in Amerika per minuut plaats vinden?
    Aan het einde van een dramatische bioscoopfilm krijg je de statistieken.
    Ik weet wel waarom.
    String cheese was het ergst, al die plastic staven. Brrr.

    @Gingy, Het is echt heel jammer. Er was nog zoveel te doen. Maar ik heb het al zo vaak gezegd, ik kan moeilijk mijn verliefde hart door iemands zijn strot rammen als hij het niet wil hebben.
    Wat hij, het Hoogste Gezag, wilde had niets met liefde te maken. Hij houdt van scoren. Zeker weten dat hij de mist in gaat. Hij zal snel vergeten zijn, als De Organisatie het redt. Want daar ben ik eerlijk gezegd niet zo zeker van.
    En misschien is dat ook goed, de behoefte voorbij. Dan kan het anders.

    @Chris, mooie prachtige Lieverd, van iedereen die me dierbaar was, ben jij de enige die nog overeind staat, met al je kracht en al je prachtig rode haren 🙂
    Ik heb nog nooit zo’n mooie vriendin gehad als jij. Dat gaat nooit meer over. Ben je mooi klaar mee, want waar ik ook ben, ik blijf.
    En nu moet ik huilen.
    Vandaag wordt mooi Lieverd, en morgen is zo’n prachtig mysterie dat het waard is om daar je best voor te doen.
    Ik houd van je.

    @Eline, grappig genoeg is er geen chaos. Het is zoals Alice van de week zei… In the eye of the storm. De lucht is open, de aarde wijd en de weg is eindeloos. 🙂
    Je hebt geen idee hoe ik er om kan lachen. Ik ben soms te leuk.

    @Jaap, en zo… 🙂

    @B, ik wist het niet. Ik kijk er al een paar keer naar en begrijp er niets van.
    Het is volgens mij niets voor mij, ik doe het op gevoel (T=L), dat lukt me het best.

    @Klaas, ik heb geen idee wat jij van wie moet zeggen. Maar ik zou gewoon zeggen; lekker! Echte kaas. Zoals echte boter.

    @Blacksmoker, Hi 🙂
    Ik geloof niet dat ik problemen met autoriteit heb. In het begin was hij stapel op mij, after all, Hij had mij toch maar mooi binnen gebracht.
    En ik heb met heel mijn hart en al mijn ziel geprobeerd me te houden aan de doelstellingen van de heren van het Hoogste Gezag.
    Maar vanaf het begin was er iets dat stak, bij hem.
    Waarschijnlijk had het te maken met de woorden die ik vlug, vlak na mijn vertrek op het blog had geknald.
    Lekker pennetje
    Scherp tongetje
    Eigen willetje
    Net een jongetje

    Ik werd zijn concurrent.

    Reken maar dat ik met het blog iets ga proberen. Het is me nog niet helemaal duidelijk wat. Maar ik probeer dat even zo te laten, het komt wel. Wel weet ik heel zeker dat het mooi zal zijn, ik heb er zin in.

    Ik houd ook erg van Franse kaas, waarin de schimmels welig tieren. Ik houd van kaas die zo scherp is dat het je de adem beneemt. Stinky cheese is hoe ze dat hier noemen en geven er dan zelfs excuses bij. (En dat voor een Israëliër!)
    Israëlische kaas kan trouwens ook heel erg lekker zijn, als ze niet die van ons of anderen proberen na te maken, maar het houden bij die prachtig witte kazen, meikaas, geitenkaas, etc.

    Amsterdam, ook werkelijk een stad van mijn hart.
    Ik verheug me op haar herontdekking.

    🙂 Thanks.

  13. Maria-Dolores says:

    Avatar van Maria-Dolores
    Jezzebel,
    alleen even goedemorgen zeggen en alsnog vertellen dat je gisteren gelijk had met wat je op mijn blog over liefde schreef. ik hou niet zo van het woord ‘liefde’ omdat het vaak te pas en te onpas gebruikt wordt, maar bij nader inzien was ik het dus toch helemaal met je eens :-).
    je verhaal van vandaag lees ik misschien later; ik kan niet zo veel verhalen van anderen aan, heb vaak genoeg aan die van mezelf.
    ciao,
    Maria-Dolores

  14. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Maria-Dolores 🙂
    Wat lief dat je dat komt vertellen, maar ik had het vanochtend al bij je gezien, heel vroeg en heel stilletjes, het maakte me blij.
    Ik ken dat wel, er zijn momenten dat je eigen verhalen voorrang hebben. 🙂
    Dankjewel.

  15. Anna says:

    Avatar van Anna
    Kan je verhalen wel aan Jezzebel, heb ze alleen nog niet allemaal gelezen, ga ik beslist nog doen 😉 liefs Anna

  16. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    🙂 Anna, fijn dat je er bent.

  17. Flaxorca says:

    Avatar van Flaxorca
    kaaskop droplul lekkere Nederlanders Nederlands lekkers. Dapper dat je terug gaat naar Nederland, erg dapper… (Het zou mijzelf erg veel moeite kosten)

  18. fravapa says:

    Avatar van fravapa
    Het kan niet de bedoeling zijn dat ik wat over diverse kaassoorten ga zeggen, dat doe ik ook niet. Evenmin ben ik het met je vader eens,
    "je kunt er beter brood voor kopen".
    Je moet de dingen doen die je graag wilt doen,
    daar moet je anderen van overtuigen, en dan moet je ook voor vol worden aan gezien.
    Anderen als het ~Hoogste Gezag~ betitelen is onbestaanbaar. Het behoort niet tot jou instelling. Onderdanigheid kan niet tot creativiteit leiden.
    Lanceer jezelf!
    Je hebt nog zoveel pijlen op je boog.
    Reactie is geredigeerd

  19. asdale says:

    Avatar van asdale
    Goed gedaan Jezz! En die baan, die komt zeker weer. Een betere, die past bij jou.Volg je pad, het pad van je hart ( kijk bij Jeg!). Houd moed vrouw, houd moed!

  20. Cor says:

    Avatar van Cor
    ik ben weer bijgelezen. Door die aanduidingen als: Het Hoogste gezag, De Moeder aller gevoelige vrouwen en De Club en De organisatie krijgt je verhaal( verslag) Kafka- achtige trekjes

  21. Ramirezi says:

    Avatar van Ramirezi
    Als reactie op dit verhaaltje moet je natuurlijk niet over die kaas beginnen. Maar toch, cheddar vind ik heerlijk ! We kopen het altijd zelf aan de overkant van het kanaal. Een vrouwtje bij ons in de buurt komt daar vandaan en neemt de rest van het jaar geregeld wat voor ons mee…

  22. Croisabel says:

    Avatar van Croisabel
    Alhoewel je in een situatie zit waar je het liefst niet in had gezeten moet ik zeggen, het levert je veel inspiratie op. En dat inspireert mij weer. Kop op, Jezz, het gaat je lukken.

  23. Wilma says:

    Avatar van Wilma
    Ik denk dat je vader jou beter kent dan je denkt. Ik denk dat het boek De Kabbalist precies is wat je daar nodig hebt. Natuurlijk vind ik het zelf prachtig, en ben dus zelf niet bevooroordeeld. Maar als ik jou zo lees… is het een boek dat veel voor je zou kunnen betekenen. Tenminste, dat gun ik je. Dat gun ik je zo zeer…

  24. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    Dankjewel Wilma, 🙂 Ik zal het op een moment proberen, als de tijd er voor is.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.