“Hi, Pascale,” zegt ze met een lieve langzame geruststellende stem op mijn antwoordapparaat. In gedachten zie ik hoe haar prachtige lippen de woorden vormen.
“Je hoeft me niet te bellen. Ik wilde alleen zeggen dat ik van je houd. Dat ik hier ben en dat ik geloof in je kracht. Ik wilde je even laten weten dat ik hier ben, op je wacht en van je houd.”
Zij is mijn vriendin die ik heb uitgekozen, een andere keer toen hemel en aarde op elkaar donderden.
Ik vond haar prachtig, op het eerste gezicht. Zij met haar lange blonde haren en haar verkreukelde wangen. We deden samen per ongeluk een cursus Vipassana. En zij en ik hadden elkaar meteen gevonden. Tijdens de Vipassana, een soort meditatiecursus die als doel heeft ‘helder te zien’, rookten we samen stiekeme sigaretjes onder een afdakje in de regen. En zij vertelde mij verhalen. Over hoe de bedouïnen tijd en afstand meten aan de hand van sigaretten.
“Als je ze vraagt naar het volgende dorp dan zeggen ze: ‘Oh, niet zo ver, twee sigaretten die kant op.'” Ze vertelt het me met haar prachtig, zwaar geaccentueerde stem, die stem die al heel wat sigaretten verder is.
Van al die mooie, lieve, zweverige mensen die ik daar ben tegengekomen, is zij de enige die over is. Zij met haar doorleefde gezicht. Later heeft ze me het verhaal verteld. Haar baarmoeder moest verwijderd worden en in die tijd was er nog niet veel onderzoek naar gedaan. Toen werd ze oud. Zij, die in haar jeugd en in haar latere leven veel op Brigitte Bardot lijkt. Ze is prachtig.
Ze zegt dat ik haar heb uitgekozen. En op een bepaalde manier heeft ze gelijk. Maar dat is niet helemaal waar, besefte ik me later. Toen ze me vertelde hoe haar moeder haar in een weeshuis stopte, omdat er even geen ruimte voor haar was.
Zij, mijn mooie vriendin, is net als ik een kind van de aarde, zwervend op de wind.
Op het strand moet ik huilen, heel veel tranen vandaag, om niets, om alles. Maar het is tijd. Ik weet dat het tijd is en ik stap op. Tijd om het maar eens op te schrijven.
Tel Aviv,
Jezzebel
Foto: Pascale, Piled empty chairs of today
Ook ik word wat moe van alle spelletjes. Speel ze. Het is dat ik dit keer een maagdelijk bericht vind. Speel verder. Ik laat je rechts liggen.
Dankjewel Bert 🙂 Zullen we samen een spelletje spelen? Ik houd van Sesamstraat.
Oeps, straks weet je weer niet wie je aan het schandblok moet nagelen. Hier mijn gezicht. Van jou, doe er mee wat je wilt. Ik houd van Miha 🙂
Vipassana? Nooit van gehoord. Werkte dat? Inderdaad is het zo dat je huid (en lichaam)sneller veroudert als de baarmoeder verwijderd wordt. De normale hormonenhuishouding is dan verstoord.
Weet je K, alles werkt, en tegelijkertijd ook niets. Vipassana was een mooie ‘knak’ naar iets anders. Soms doe ik het nog, mediteren, als ik er de kracht voor heb.
Maar ik weet dat ik het toen heel hard nodig had. Totdat het genoeg was. En ik uit mijn lotushouding opstond. Het was tijd om te creëren!
en omdat je het weer zo mooi hebt opgeschreven beveel ik je aan. Helder zien!! Soms kan ik dat en soms ook helemaal niet.
Thanks, Door 🙂 I know what you mean. Ik doe mijn best, net als jij. Meer kun je niet doen.
Dat is curieus zeg, ik doe juist kracht op door te mediteren. Een eenvoudige ademhalingsoefening kun je overal doen. Ik doe dat regelmatig in de bus bv. op terugweg van het werk, maar in lotushouding zitten hoeft echt niet persé.
Mooi geschreven
tranen van onzekerheid?
wacht af het komt vanzelf
maar blijf niet stilstaan
😉
Kusjes
Xandra
wat een roerige tijden zijn het toch,
houd je je hart wel goed vast ?
:))
slaap lekker strakkies
oei, wat schrijf je intens mooi
zo is dat
opschrijven!
mooi
Oi, een prachtig verhaal over een prachtige vrouw. Dat van die beduoïnen vind ik geweldig..twee sigaretten die kant op. Heerlijk!
twee of drie sigaretten die kant op en als de afstand dan ook nog in rook opgaat zullen wij elkaar wel misschien ergens vinden…..kijk nog even achterom en dan heb je een gedicht….. nou heb ik weer mijn hoofd vegeten, sorry
Reactie is geredigeerd
Heb ik toestemming om uw tekst op mijn pleepapier af te drukken?
Hello Liefies,
Ik had het even druk (met mezelf uiteraard 🙂
Gaat ie:
@K, dat is waar, diep ademhalen helpt soms een stuk. Maar soms is het ook goed om je hele lichaam in de strijd te gooien. En soms moet je opstaan 🙂
@Xandra, Tranen van pijn. En ik heb ergens gelezen dat je daar niet de eigenaar van bent. Maar dat is niet zo gemakkelijk als het klinkt. 🙂 Ik doe mijn best.
@Alice, met heel mijn hart 🙂
@Kees en Ridder dankjewel, ik doe mijn best 🙂
@Asdale, Weet je wie dat ook heel mooi kan, in mijn ogen. De schrijver Meir Shalev die bepaalt de tijd door de wisseling van de seizoenen. Ik moet nog een paar seizoenen mee 🙂
@Cor, Ik ga je koppie zoeken 🙂
@Partout, niets lekkerder dan je billen af te vegen met mijn tekst. Dat is net zoiets als verse vis. Doe maar. 🙂