Zaterdagavond, de zon is onder, drie sterren aan de hemel en ik heb de kaarsen voor je aangestoken.
Er zijn momenten dat ik me erg alleen voel. Dat het eenzaam is.
Gisteren was historisch, cruciaal. Een half jaar geleden had ik besloten dat het misschien genoeg was. Dat ik het een tijdje geprobeerd heb, maar dat er ook een moment moet zijn dat je kunt zeggen; afgelopen, uit.
Ik ben daar niet zo goed in, loslaten. Ik probeer het meestal nog even.
En dus koos ik voor nog zes maanden verder knokken, balans opmaken en als het nodig was spullen pakken, wegwezen. Gaan. Tijd voor nieuwe dromen.
Ik verlengde mijn huurcontract niet langer dan ook een belangrijke cursus afgelopen zou zijn. Boeltje netjes – en nog steeds zeer Hollands – tot het einde afgerond. Gaan.
Maar ik kan het niet. Ik kan dit land niet loslaten.
Dertien jaar geleden kwam ik op een reis die ik met een vriend zou maken. Ik kwam alleen, de vriend te jong gestorven. Maar ik had wortels te planten, oud zeer te verzachten, cirkels rond te maken. Ik kwam alleen.
Ik vond liefde, en verdriet, ik huilde, lachte, werkte, verkommerde en krabbelde weer op. Zoals dat gaat in het leven.
Hoeveel gemakkelijker om te kiezen voor het land waar ik geboren ben. Waar ik de taal zo vloeiend spreek en de mentaliteit zoveel gemakkelijker van de gezichten kan lezen.
Maar ik kan het niet. Ik kan niet loslaten en dus heb ik gisteren mijn contract met nog een jaar verlengd. Ik probeer het nog even. Met al mijn liefde nog even vechten voor het bestaan.
Ik weet niet wat het grote plan is, maar ik blijf, ik probeer het nog wat langer.
Shabat Shalom,
Tel Aviv,
Jezzebel
Foto: Mij Onbekend
soms weet ik niet zo goed wat ik zal antwoorden,
maar je hebt weer mooi geschreven.
Als de benen maar blijven lopen volgt het hart en hoofd vanzelf, dat is soms een gedachte die in mij opkomt 🙂 als ik nadenk over mijn leven:)
Moeilijke beslissing en een prachtig plaatje!
Thanks Lieverds, I know… er zijn niet altijd woorden. Ook ik vecht er vaak voor. 🙂
Eigen koers varen, prima.
Groeten, Henk.
dat is nu pas echt on the road , hoop dat het je altijd mag blijven pakken ! liefde voor nu ,liefde voor later .
kanjer..dat ben je !
Lekker blijven…in de omarming van de verhalen..
….de levensverhalen…..daar wil je zijn….wil je zien ruiken en voelen…….zuig het op…….neem het allemaal in je…..Liefs.
@ Henk,
Ik doe mijn best.
@Jacob,
It’s a bumpy road 🙂
@Gianni
Oehhh, je maakt me blij 🙂
@Zwollywood,
Thanks, lieverd.
Mogen je dromen werkelijkheid worden.
Shabat Shalom
Soms moet je niet loslaten maar volhouden. Sterkte en geniet!
ach, soms lijkt zelf kiezen meer op gekozen worden;
en het grote plan komt dan later wel. Kus de zon en streel het lage licht als het nog kan.
Lieve Jezzebel, het is midden in de nacht en jij ligt allang in bed vermoed ik. Morgenvroeg wanneer je opstaat en de ergste hitte voor wil zijn, ga je misschien achter de p.c. zitten om je mail en je blog te checken…en dan zie je al die aardige reacties van jouw lezers.
Weet je, ik ben blij, dat je nog even blijft, want wie voedt anders mijn heimwee naar "ha aretz shellanoe"……
Wie vertelt me hoe Tel Aviv er vandaag uitziet….
Lief, het is goed.
Al is goed.
Ik hou van je.
Shabat Shalom, Jezzebel, blijf nog maar even in dat land van melk en honing en de onbeschrijflijke geur. Het grote plan is dat je je hart volgt, dat geloof ik! Als daar nu nog geen loslaten bij hoort, laat dat dan maar los…..
@ Jerunda,
Je mond zal koekjes eten. 🙂
@IJskastmoeder,
Zo waar, soms moet je met alles dat je hebt je tanden er in zetten. 🙂
@Kornelis,
Soms voelt dat inderdaad zo. Maar dat zijn sprookjes. Ik ben verantwoordelijk voor de keuzes die ik maak. Ik blijf dus nog even. 🙂
@ Judith,
Zo lief je woorden, dat maakt het zo fijn om het jou te vertellen. 🙂
@ Zinnen Zus
Ik voel je lieverd. Alles wat niet goed is, zullen we goed maken. Zodat het ook van binnen goed voelt. Ik hou van jou.
@ Solvejg
Ik houd vast lieve Solvejg en alles dat me daar bij hindert, laat ik los.
Leven, Liefde, het is soms knap ingewikkeld. Maar geen moment zou ik er van willen missen. Ik wil het allemaal, de pijn, het verdriet, de droom en de vlucht. Dat doe ik hier, omdat het zo fijn is om hier te zijn. 🙂
Ik proef moed, kracht en liefde in je woorden, Jezzebel… het is goed zo… blijf nog maar (‘even’)! Houd vast aan dat wat telt (op dit moment), laat slechts het overbodige los…
Soms zit er ook schoonheid en onverwachte lessen in dingen doen die niet voor de hand liggend zijn, die je tegenstaan. De kracht en bevrediging van aangaan en doorstaan van wat je niet had verwacht te willen, is ook groot…maar vaak pas met terugwerkende kracht(wat mij betreft de definitie van avontuur: situatie die je pas op waarde schat als het afgelopen is…)
Bang voor verandering?
Wat zou je anders willen?
En wáár heeft dat de meeste kans van slagen?
ik kan niet vasthouden
Maar liefje toch!
Ben altijd zeer onder de indruk hoe jij schrijft…..wonderlijk mooi.
@Berbara,
Ik houd vast, met alles dat ik heb. Al mijn liefde.
@Mariska,
Zo waar, de kunst is niet bang voor het avontuur te zijn dat heus niet altijd leuk zal zijn.
@Henk,
Dit is wat ik wil. Hier zijn, in puinhoop zijn. Ik houd van creatie dat kan alleen in chaos.
@riddertje,
Je zegt iets belangrijks.
Misschien moet je het gewoon eens proberen. Niet forceren, niet de verantwoordelijkheid bij iets of iemand anders leggen, maar zelf zien hoe je nog even, nog net iets langer, vast kunt houden.
Zo herkenbaar!
WIJ laten je in elk geval nooit los!
Niemand weet wat het grote plan is, lieve Jezzebel. We kunnen alleen maar, steeds opnieuw, onze keuzes maken op basis van ons hart en van alles wat we op dat moment weten.
Ik herken de keuze, de redenen om te gaan, de redenen om te blijven, de verscheuring. Ik denk dat je wel weet dat als je ooit toch teruggaat, er ook altijd iets zal blijven knagen. En je oude land is niet meer hetzelfde, jij bent niet meer hetzelfde.
@Niko,
Dankjewel Lieverd, ik doe mijn best.
@Betty,
Zo is dat meestal met de zaken van het hart. Eigenlijk doet locatie er niet toe.
@Jos,
Hoe waar, jullie hebben een stevige hand om mijn hart geslagen.
@Eline,
I know, je kunt nooit terug, alleen vooruit en dan anders 🙂
Loslaten… ik doe ook altijd verwoede pogingen, volslagen vruchteloos. Bij jou niet, jouw verblijf levert in ieder geval prachtige pennenvruchten.
je bent zo mooi
en dapper en moedig
en zo kwetsbaar
zo herkenbaar ook voor mij, kus Moon
Het is soms zo moeilijk om te kiezen waar je je leven voort wilt zetten. Vooral afscheid nemen van het land van je geliefde is moeilijk, in jouw geval geldt dat ook begrijp ik.
De foto laat de scheiding van het water zien, komen en gaan.
Anders ga je toch gewoon naar Finland?
@Thera,
Ja soms is het moeiljik om te weten wat je los moet laten en waar je met alles dat je hebt aan vast moet houden. Maar weet je, wat je ook doet, als je het doet met liefde, komt het vanzelf wel goed.
@moonfairy,
Met alle liefde en ellende die er bij hoort 🙂
@Sjoukje,
Mijn probleem is de liefde voor een land. 🙂 Het zou je tsores maar zijn…
@Maboema,
Of Nederland, of Barcelona, of, of, of… Ik blijf nog even. Gewoon, omdat het goed voelt.
‘omdat het goed voelt’
dat is het enige argument dat telt
hou dat vast!
Tja. De foto is mooi. Jammer dat je niet weet waar die genomen is.
@app,
Ik weet wel waar deze foto genomen is, ik weet alleen niet door wie. Het kan zo maar zijn dat ik hem zelf genomen heb, maar ik weet het niet zeker.
Jaren geleden kwam ik in heel veel landen voor mijn (varende) werk. Zo ook een paar dagen in Israël. Israël is het enige land waar ik echt nog een keertje naar terug zou willen. De mensen, het land, ik vond het prachtig. Wat ik maar wil zeggen; ik snap je een beetje…
Jezzebel….denk aan mijn "vlam"…..en doe wat je hart zegt dat je moet doen…..liefde geeft het antwoord..niet te lang wikken en wegen….D=O=E=N!!
Dat het leven zacht voor je zal zijn.
Ben het helemaal eens met Moon, je bent zo mooi, moedig, kwetsbaar en dapper!