Nasralla en de buikdanseres

Het is een zwoele shabat-middag in Tel Aviv. Eentje die sensueler had kunnen zijn als het nieuws niet door onze dagdromen brandde. En hoewel de zon gloeiendheet onze lichamen kust op de volgepakte stranden, zit er niets looms in de manier waarop we elkaar proberen te bewijzen wie we zijn. Wij, de volhouders, de levensgenieters, de onverschillige en bandeloze party-gangers. Wij die vooral niet bang zijn. Voor de duivel niet. Onze blikken kruisen elkaar agressief. De liefde die anders zo zwaar tussen de palmen en olijfbomen hangt, heeft vandaag een harde beet met scherpe tanden. 

Mijn hele lichaam reageert hier op. En hoewel mijn hersens nog nuchter analyseren en de situatie realistisch proberen in te schatten, voel ik dat mijn lijf al een fase verder is. 
Is het sexy, vraag ik me in bed af als de Apaches door de zweterige nacht wieken? In de hogere lagen van de hemel snijden F16’s door mijn bewustzijn. Is oorlog sexy? 
Begrijp me niet verkeerd. Doden en gewonden zijn afschuwelijk. Maar het gevoel van angst, van nu of nooit, van morgen kan zomaar niet meer bestaan, is dat sexy? 

Ik heb vaker onder vuur gelegen. Vaker pompte de adrenaline door mijn aderen en bonkte mijn hart in mijn oren. Omdat het stellen van verkeerde vragen nu eenmaal mijn aard is, heb ik er bij gebrek aan beter mijn beroep van gemaakt. Ik doe iets in de journalistiek. 
Ik ben vaker in Kiryat Shmone in het noorden van Israël geweest terwijl het onder Hezbolla’s goeddunken lag. Was het 1997 toen alle nieuws-crews van de wereld daar neerstreken? De bevolking was inmiddels geëvacueerd. De katyusha’s knalden en spatten ook toen door ons dagelijks bestaan. En wij versloegen buiten, in de openlucht, ook als de sirenes krijsten, ook als het leger door de luidsprekers schalde de schuilkelders in te gaan. 
Hongerig stortten we ons ‘s nachts in elkaars armen, hunkerend naar verlossing. Opgestapelde angst die zich ruw een uitweg naar een hoogtepunt schreeuwt. Daar konden we er nog om lachen, om die armzalige liefde van ons. 

In Bagdad was dat al anders. Daar was ik banger voor een opgefokte CBS-geluidstechnicus die al weken geen vrouw meer had bezeten, dan voor het ultra-moderne wapentuig van de Amerikanen. Hoe groter het gevaar, hoe agressiever onze liefde. Een oerinstinct. Misschien is het overlevingsdrang, het wanhopig verspreiden en vermenigvuldigen van onze genen. Met angst voor de dood een beetje sterven in de armen van je Grote Liefde voor deze nacht.
 
Zouden er op Nasralla 70 maagden wachten? Ik kan aan zijn gezicht zien dat hij er naar verlangt. Zou hij te verleiden zijn met een buikdanseres? Als ik naar zijn lippen kijk kan ik me een voorstelling maken van zijn vingers. Dik en wellustig. Ik stel me voor hoe hij zijn pita door de choemoes veegt en aan het eind even knijpt. Sterke drank drinkt hij natuurlijk niet. Je kunt hem niet benevelen. Maar volgens mij kun je hem wel onschadelijk maken in zijn lust. 

Yael schakelde eens een grote vijand van Israël uit door hem te voeden met verse melk, romige kazen en sappige stukken vlees. Ik denk dat Nasralla daar ook voor zal vallen. Iemand die hem de kruimels van de lippen likt. 

Moge hij snel bekomen. 

Tel Aviv,

Jezzebel

This entry was posted in Buikdanseres, Land van mijn Hart. Bookmark the permalink.

14 Responses to Nasralla en de buikdanseres

  1. Foppe says:

    Avatar van Foppe
    Als dit het intellectueel niveau van Israel is begrijp ik dat Bliar z’n vakantie uitstelde om z’n opdrachtgevers te redden, for the time being.
    Het is niet te geloven, dit soort stomme wartaal.

  2. Prometheus says:

    Avatar van Prometheus
    Ik vind oliveoil en honing een ideale combinatie om over je rug uit te smeren.
    Massage?

  3. jack pastoor says:

    Avatar van jack pastoor
    Leuk he, zo’n opmerking van Foppe? Je leert de persoon in één zin kennen.

  4. jezzebel says:

    Avatar van jezzebel
    Ik glimlach er maar mee, Jack. Ik wilde eerst nog zeggen dat hij wat mij betreft zijn Arabisch gelijk wel mag houden. Maar ach…

  5. Gingy says:

    Avatar van Gingy
    Bij jou log ik in met deze aflevering en ik vind hem nog steeds ijzersterk!!….

  6. Jezzebel says:

    Avatar van Jezzebel
    @Gingy 😉

  7. Eline says:

    Avatar van Eline
    Ik lees even omgekeerd vanavond. Zit te worstelen met m’n blogsprookje en wil eigenlijk pitten. En besloot toen even terug te gaan naar het begin. Ook toen al ijzersterk, Jezz.

  8. Fleur says:

    Die zin:

    `Zó doen vrouwen dat.`
    speelt al dagenlang
    door mijn gedachten.

  9. Yrret says:

    Abba, wil jij de knoflookteentjes snijden?
    – Ik steek mijn hand uit en ontvang zijn dolk. Heft in mijn linkerhand. “Hoe klein?”.
    Abba, voor jou, op drie uur.
    – F*ck.. dat betekent dat mijn vriend gaat schieten.

    Een half uur later is onze munitie bijna op. Mijn handen trillen. Hij neemt mij zijn dolk af. Snijdt de mouw van mijn jas open tot de schouder. “Der dwars door, Abba.” Ik zeg niets en denk aan haar.

    Abba, gaan wij vanavond uit? Naar haar?
    – Ik niet vriend, als ik haar zie sta ik te trillen op mijn benen. Het is alsof ik dood ga als ik haar in de ruimte voel waar ik ben.
    Abba, u trilt nu ook.
    – Dat is trillen van angst, vriend.
    En wat is trillen als u haar ziet?
    – Ook angst, maar dan angst dat ik haar misschien nooit meer zie na vanavond.
    Dus.. ?
    -Ik weet het niet vriend.

    Abba, wat zou zij daar van vinden?
    -Waarvan?
    Uw angst.
    -God man, vraag mij toch niet altijd naar iets wat ik niet weet. Misschien vindt zij dat sexy.. weet ik veel wat vrouwen denken.

  10. Jezzebel says:

    @Abba, je bent er natuurlijk wel bij.
    Dus laat dat maar aan haar over.
    Die probeert dat op 1001 manieren.

  11. Fleur says:

    Dit schreef je ervoor!

  12. Jezzebel says:

    @Fleur, zo is dat.
    .

  13. Pingback: Moge je gedachten zwerven als de kinderen van bedoeien | jezzebel

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *