In de schatkamer van de Eeuwige

En tegen de twee mannen
Die het land hadden bespied
Zei Joshua:
Ga naar het huis van de hoer
En breng de vrouw naar buiten
En alles wat ze heeft
Zoals je haar gezworen hebt
En de jonge mannen
Die spionnen waren
Gingen naar binnen
En brachten
Haar vader
En haar moeder
En haar broers
En alles wat ze had
Naar buiten
En ze brachten haar hele familie
Naar buiten
En plaatsten hen
Buiten het kamp van Jisraël
En brandden de stad af
En alles wat er in was
Alleen het zilver
En het goud
En de vaten van koper en ijzer
Legden ze in de schatkamer
Van het huis van de Eeuwige
Maar Rachab de hoer
En haar vaders huishouden
En alles wat zij had
Liet Joshua heel en in leven
En zij woonden tussen de kinderen van Jisraël
Tot op de dag van vandaag
Omdat ze de boodschappers had verborgen
Die Joshua gestuurd had
Om Jericho te bespioneren
En Joshua bezwoer hen
Op dat moment:
Vervloekt zal de man zijn
Die opstaat
Die voor het aangezicht van de Eeuwige
Deze stad, Jericho, herbouwt
Met het verlies van zijn eerste geborene zoon
Zal hij de fundatie leggen
En met het verlies van zijn jongste zoon
Zal hij de poorten oprichten
De Eeuwige was dus met Joshua
En zijn roem ging door het hele land
(eigen vertaling)

Het verhaal van Rachab de hoer en de spionnen
Blijft wonderlijk
De spionnen worden aanvankelijk ‘mannen’ genoemd
Later wordt er naar hun verwezen als engelen
En daarna als jonge mannen
Volgens de Rabbijnse literatuur
Waren deze spionnen in eerste instantie mannen
Mannen die wel van een verzetje houden
Daarna werden ze engelen genoemd
Omdat ze niet gezondigd hadden met Rachab de hoer
En daarna werden ze jonge mannen
Die de boel onverschrokken naar buiten tilden

Gisteren eigen gemaakte soto ajam gebracht
Naar mijn wietvriendin
En de vrouw met kinderen in het land van mijn hart
Veel werk
Met veel liefde gemaakt
Bakjes naar boven gebracht
Maar wietvriendin had al gekookt
Dus soepje was voor vandaag
De vrouw die kinderen heeft etc.
Vond het heerlijk
Ze dacht eerst dat het uiensoep was
Maar ik had al getekst dat het Oosterse
Kippensoep was
Even later krijg ik berichtje
Of ik ook last had van de soep
Zij liep helemaal leeg
Ze had al anti-diarree pillen genomen
En ze hoopte wel dat het zo beter werd
Want ze moest de hond nog uitlaten
Ik schrok
Heb zelf van de soep gegeten
Nergens last van
Maar zij was er beroerd van geworden
En had dat in zoveel onsmakelijke details verteld
Dat ik de soep door de wc heb gespoeld
En berichtje naar mijn wietvriendin stuurde
Met het verzoek hetzelfde te doen
Ik ben streng
Als het om hygiëne in de keuken gaat
Later bleek dat de vrouw met kinderen etc.
Vaker last van haar darmen heeft
Niet voor niets de pillen al in huis
Oi va voi
Ik heb er flink de pest over in
Het kan natuurlijk zijn dat ze gevoelige darmen heeft
Maar dan moet je niet eerst doen
Alsof het aan mijn soep ligt
Die ik met zoveel liefde heb gemaakt
En door haar plastische beschrijving
Weggespoeld

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, never-again-soupy-story


Posted in @home, Bonje in het bejaardenhuis, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment

En de muur viel

Joshua stond vroeg in de morgen op
En de priesters tilden
De Ark van de Eeuwige op
En de zeven priesters
Die de zeven bazuinen van ramshoorns droegen
Gingen voor de Ark van de Eeuwige uit
Zij gingen onophoudelijk
En ze bliezen met hun bazuinen
En de gewapende mannen gingen voor hen uit
En de achterhoede kwam na de Ark van de Eeuwige
En ze gingen door met het blazen op de bazuinen
Ook de tweede dag
Omcirkelden ze de stad één keer
En gingen terug naar het kamp
Zo deden zij het zes dagen
En het gebeurde op de zevende dag
Dat ze vroeg opstonden
Bij het aanbreken (van de dag)
En ze omcirkelden de stad
Op dezelfde manier
Zeven keer
Alleen op die dag
Omcirkelden ze de stad zeven keer
En het gebeurde bij de zevende maal
Dat de priesters met hun bazuinen bliezen
En Joshua zei tegen het volk:
Schreeuw!
Want de Eeuwige heeft jullie de stad gegeven
En de stad zal gewijd zijn
Zij en alles wat er in is
Aan de Eeuwige
Alleen Rachab
De prostituee
Zal leven
Zij en alles wat er in haar huis is
Omdat zij de boodschappers
Die wij stuurden
Verborgen heeft
En houd je verre van het verbannene
Zodat je niet zelf verbannen zult worden
Als je van het gewijde neemt
En je van het kamp van Jisraël
Een ruïne maakt
En in het ongeluk stort
En al het zilver en goud
En de koperen en ijzeren vaten
Zijn gewijd aan de Eeuwige
Zij zullen in de schatkamer
Van de Eeuwige komen
En het volk schreeuwde
En de priesters bliezen op hun bazuinen
En het gebeurde toen de mensen
Het geluid van de bazuin hoorden
Dat zij begonnen te schreeuwen
Met een enorme schreeuw
En de muur viel op die plek
En het volk klom de stad in
Iedere man tegenover hem
En ze namen de stad in
En ze vernietigden alles
Wat er in de stad was volledig
Zowel man als vrouw
Jong en oud
Os, schaap en ezel
Met de scherpte van het zwaard
(eigen vertaling)

En zo vielen de muren van Jericho
Alleen Rachab de hoer van de stad
Die in de stadsmuur woonde
Werd gespaard
Zij en haar familie
Die bij haar was
Omdat ze de twee spionnen
Verborgen had op haar dak
Toen de koning naar ze zocht
Zeven keer omcirkelen de kinderen van Jisraël de stad
Op de zevende dag
Als er zeven keer met de bazuinen is geblazen
Valt de stad
Zeven is het getal van creatie
Deze shabbat was het destructie
Maar elke vorm van creatie
Is een vernietiging van iets
Het witte doek niet langer wit
De bol wol niet langer dezelfde lengte
Na je eerste steekje etc.
En de kinderen van Jisraël
Beginnen aan een nieuwe toekomst

Een druilerige grijze zondag
Veel te doen
Om te beginnen
Ruimte maken
Ik wil aan de slag met keramiek
Waar ga ik de spullen laten?
Want zo’n cursus
Een ochtendje in de week
Is voor mij niet genoeg
Dat weet ik nu al
En nergens zin in
Dus ga ik koken

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, many-faces-of-creation-story


Posted in @home, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , , | Leave a comment

Geen woord

En Jericho had zijn poorten gesloten
En was versperd
Vanwege de kinderen van Jisraël
Niemand ging eruit
En niemand kwam binnen
En de Eeuwige zei tegen Joshua:
Zie, ik heb je Jericho en zijn koning
De machtige krijgers
In handen gegeven
En je zult de stad omcirkelen
Alle krijgslieden
Ga eenmaal om de stad heen
Zo zul je het zes dagen doen
En zeven priesters
Zullen zeven trompetten van ramshorens
Voor de Ark uit dragen
En op de zevende dag
Zul je de stad zeven keer omcirkelen
En de priesters zullen
Op de trompetten blazen
En wanneer zij een langgerekte toon
Met de ramshoorns maken
Zodra je het geluid van de trompetten hoort
Zal heel het volk een luid geschreeuw aanheffen
En de muur van de stad zal
Op die plaats neervallen
En het volk zal naar boven gaan
Ieder tegenover hem
En Joshua
De zoon van Noen
Riep de priesters
En zei tegen hen:
Neem de Ark van het verbond
En laat zeven priesters
Zeven trompetten van ramshoorns dragen
Voor de Ark van de Eeuwige uit
En tegen het volk zei hij:
Trek verder
En omcirkel de stad
En laat de gewapende mannen
Voor de Ark van de Eeuwige uitgaan
En het gebeurde toen Joshua
Tegen het volk sprak
En zeven priesters
Die zeven trompetten van ramshoorns droegen
Voor de (Ark van de) Eeuwige uit
Op de trompetten bliezen
En de Ark van het verbond
Met de Eeuwige
Volgde hen
En de gewapende mannen
Gingen voor de priesters uit
Die de trompetten blaasden
En de achterhoede
Kwam achter de Ark aan
(De priesters) voorop
Blazend op de trompetten
En Joshua gebood het volk:
Je zult niet schreeuwen
Noch je stem laten horen
Noch zal er een woord
Uit je mond komen
Totdat ik je gebied te schreeuwen
Dan zul je schreeuwen
En hij liet de Ark van de Eeuwige
Rond de stad gaan
Haar een keer omcirkelen
En ze kwamen in het kamp
En overnachtten in het kamp
(eigen vertaling)

Wat moet dit een vertoning zijn geweest
Stel je voor dat je in Jericho zit opgesloten
Je hebt al veel gehoord
Over de kinderen van Jisraël
Gesteund door de onheilspellende macht
Van de Eeuwige
De verhalen over hun overwinning
Op andere volkeren
Is ze vooruit gegaan
Daarom is de stad hermetisch afgesloten
Machtige krijgers omcirkelen de stad
Gevolgd door zeven priesters
Die op ramshoorns blazen
Voor de Ark van het verbond uit
Gevolgd door een zwijgend volk
Geen kik geven ze
Gewapende mannen in de achterhoede
Wat willen ze?
Wat doen ze?
Dat is op die eerste dag niet duidelijk
Voor de bewoners van Jericho
Maar het zal een angstaanjagend
Spektakel zijn geweest

Met de vele bezoekjes van mijn wietvriendin
Zijn de dagen van de week
Niet meer helemaal duidelijk voor me
Zij viert op woensdag al feest
En wie ben ik
Om dan niet mee te feesten
Maar dit weekend heb ik voor mezelf uitgetrokken
In de oven een kippetje
Ik vier shabbat
Zoals ik shabbat vierde
In het land van mijn hart
Alleen
Gisteren had ze weer zin in kopje thee
Maar ik zei nee
Dweilend door mijn appartement
Honderd filmpjes met keramiek instructies
Lallend door het huis

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, own-imput-story

Posted in @home, kunst, literatuur | Tagged , , , | Leave a comment

Op de dag dat er geen manna was

En de kinderen van Jisraël
Sloegen hun kamp op in Gilgal
En ze brachten het Pesach-offer
Op de veertiende dag van de maand
’s Avonds
Op de vlakten van Jericho
En toen aten zij graan
Van het land
Op de dag van Pesach
Ongerezen koeken
En geroosterd graan
Op juist deze dag
Dat er geen manna meer was
Op de dag dat ze van het graan aten
Van het land
De kinderen van Jisraël
Hadden geen manna meer
En ze aten van de opbrengst
Van het land Kanaän dat jaar
En het gebeurde toen Joshua
In Jericho was
Dat hij zijn ogen opsloeg
En zag
Let op
Er stond een man tegenover hem
Met getrokken zwaard in de hand
En Joshua ging naar hem toe
En zei:
Bent u voor ons
Of voor onze tegenstanders?
En hij zei:
Nee, maar ik ben de aanvoerder
Van het leger van de Eeuwige
Ik ben nu gekomen
En Joshua viel met zijn gezicht ter aarde
En boog zich neer
En zei tegen hem:
Wat zegt mijn heer
Tegen zijn dienaar?
En de aanvoerder van het leger
Van de Eeuwige
Zei tegen Joshua:
Verwijder je schoenen
Van je voeten
Want de plaats waar je op staat
Is heilig
En Joshua deed het zo
(eigen vertaling)

Volgens Rashi in de rabbijnse literatuur
Viel er al geen manna meer
Sinds Moshé stierf
Maar toen hebben ze hun voorraad
Kunnen opslaan
Nu, op de ochtend van Pesach
Het Joodse Paasfeest
Het feest waar er geen gegist brood
Gegeten mag worden
Hadden de kinderen van Jisraël
Zowel ongerezen broodkoeken
Als geroosterd graan
Maar manna kwam er niet meer
De kinderen van Jisraël zijn daarmee
Overgegaan van hun spirituele tocht
Door de woestijn
Naar het meer aardse bestaan
Waar iedereen voor zijn eigen voedsel zorgt
En zelf eten klaar maakt

Mijn wietvriendin kan lekker dromen
Nu heeft ze bedacht
Dat we studiemaatjes zijn
Ik ga door de Tenach
Maak mijn vertalingen
Schrijf mijn stukken
En als ik wil weten hoe dat
Bij andere geloven gaat
Want zij is geen Christen
Drukt ze me op het hart
Ze wandelt met Jezus
Ze heeft God gezien
Maar ook Vishna
En Mohammed
En ik weet niet wie allemaal meer
Dan moet ik haar roepen
Ik kan haar niet blijer maken
Maar in mijn ogen is ze een droomster
Ze heeft letterlijk een droom gehad
Dat ze de loterij won
En voor zichzelf een huis kocht
Ik en mijn ouders mochten er ook wonen
Groot genoeg
Geld geen probleem
Dan zag ze zichzelf
Als pottenbakker
Dan kocht ze een draaitafel
En een oven
Dan ging ze pottenbakken
Ga mee naar keramiek, zeg ik
Maar daar heeft ze geen oren naar
Zo laat ze de engelen
Boek over haar leven schrijven
In mijn ogen is ze een kunstenaar
Die het werk niet doet
Dat klopt, zegt ze
Ze is met pensioen

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, handen-in-de-klei-verlangen-story



Posted in @home, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment

Op de heuvel van de voorhuiden

En het gebeurde
Toen alle koningen van de Amorieten
Die aan deze kant van de Jordaan
Westelijk waren
En alle koningen van de Kanaänieten
Die bij de zee waren
Hoorden dat de Eeuwige
De wateren van de Jordaan
Had laten opdrogen
Vóór de kinderen van Jisraël uit
Totdat ze waren overgestoken
Dat hun hart smolt
En er geen levenskracht meer in hen was
Vanwege de kinderen van Jisraël
Op dat moment zei de Eeuwige tegen Joshua:
Scherp je messen
En besnijd de kinderen van Jisraël
Voor de tweede keer
En Joshua scherpte zijn messen
En besneed de kinderen van Jisraël
Op de heuvel van de voorhuiden
En dit is de reden
Waarom Joshua besneed
Alle mensen die uit Egypte kwamen
Die mannelijk waren
Alle strijdbare mannen
Waren gestorven in de woestijn
Nadat ze uit Egypte waren gekomen
Want alle mannen die eruit kwamen
Waren besneden
Maar alle mannen die in de wildernis
Geboren waren
Terwijl ze uit Egypte kwamen
Waren niet besneden
Want de kinderen van Jisraël
Liepen veertig jaar door de wildernis
Totdat alle mensen
De strijdbare mannen
Die uit Egypte kwamen
Verteerd waren
Zij die niet luisterden
Naar de stem van de Eeuwige
Aan wie de Eeuwige had gezworen
Dat Hij hun het land niet zou laten zien
Dat de Eeuwige aan hun voorouders
Had beloofd
Het ons te geven
Een land dat overvloeit
Van melk en honing
Hun kinderen
Die Hij in hun plaats had verwekt
Besneed Joshua
Want zij waren onderweg
Niet besneden
Toen alle mensen
Besneden waren
Bleven ze op hun plek
In het kamp
Totdat ze herstelden
En de Eeuwige zei tegen Joshua:
Op deze dag heb Ik de schande van Egypte
Van je weggerold
En hij noemde de plaats Gilgal
Tot op deze dag
(eigen vertaling)

Voor de tweede keer besneden?!
Maar het wordt gelukkig goed uitgelegd
In de tekst zelf
Dus geen interpretatie van rabbijnen later
De kinderen van Jisraël
Die in Egypte slaven waren
Waren allemaal besneden
Zij stierven in de woestijn
Omdat ze zich niet aan het woord van de Eeuwige hielden
Maar hùn kinderen werden
Tijdens de omzwervingen door de wildernis
Niet besneden
Nu ze in het beloofde land zijn aangekomen
Moest het fysieke teken van het verbond
Met de Eeuwige
Hersteld worden
Op de heuvel van de voorhuiden
Gilgal betekent wiel, rad
De plaats waar de schande werd weggerold
Zoals je een grote steen wegrolt

Toen ik in het land van mijn hart woonde
En getrouwd was met die mooie rooie
En ik nog wenste
Dat ik kinderen zou krijgen
Heb ik er vaak over nagedacht
Of ik mijn zoon
Zou laten besnijden
Ik denk dat ik het als moeder
Die op afstand wordt gehouden
Van de ceremonie
Niet zou verdragen
Krijsend en schreeuwend
Vloekend en tierend
Maar je wil van je kind
Geen uitzondering maken
Iedereen in Israël is besneden
Je staat met elkaar onder de douche
Je wilt niet dat je kind
Een buitenstaander is
Tussen zijn vrienden
Op school
Of in het leger

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, land-van-mijn-hart-story




Posted in kunst, Land van mijn Hart, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment

Voor altijd

Op die dag maakte de Eeuwige Joshua groot
In de ogen van heel Jisraël
Zij hadden ontzag voor hem
Zoals zij ontzag hadden voor Moshé
Alle dagen van zijn leven
En de Eeuwige zei tegen Joshua:
Beveel de priesters
Die de Ark van de getuigenis dragen
Dat ze uit de Jordaan omhoog komen
En Joshua beval de priesters:
Kom uit de Jordaan omhoog
En het gebeurde
Toen de priesters
Die de Ark van het verbond
Met de Eeuwige
Uit het midden van de Jordaan omhoog kwamen
Dat zodra de voetzolen van de priesters
Op het droge land werden gezet
De wateren van de Jordaan
Terugkeerden naar hun plaats
En over al zijn oevers stroomden
Zoals voorheen
En het volk kwam uit de Jordaan omhoog
Op de tiende dag van de eerste maand
En legerde zich in Gilgal
Aan de oostgrens van Jericho
En deze twaalf stenen
Die zij uit de Jordaan hadden genomen
Zette Joshua op in Gilgal
En hij sprak tot de kinderen van Jisraël
En zei:
Wanneer jullie kinderen
In de tijd die komt
Aan hun vaders vragen
En zeggen:
Wat zijn dit voor stenen?
Dan zullen jullie je kinderen antwoorden:
Jisraël kwam over deze Jordaan
Op het droge land
Want de Eeuwige, jullie God
Liet de wateren van de Jordaan
Voor jullie opdrogen
Totdat jullie waren overgestoken
Zoals de Eeuwige, jullie God
Dat deed met de Rode Zee
Die hij vóór ons liet opdrogen
Totdat wij waren overgestoken
Zodat alle volken op aarde
De kracht van de Eeuwige zullen kennen
En weten dat Hij machtig is
Opdat jullie ontzag zullen hebben
Voor de Eeuwige, jullie God
Voor altijd
(eigen vertaling)

Het is de tweede keer dat de Eeuwige
De wateren drooglegt
Voor de kinderen van Jisraël
Zodat zij veilig kunnen oversteken
De eerste keer bij de uittocht uit Egypte
Deze tweede keer is het hun intocht
In het beloofde land

Bij mij in de buurt
Wordt keramiekles gegeven
Voor weinig
Ook niet geheel onbelangrijk
Ik ben vanochtend gaan kijken
Leuk gemêleerd gezelschap
De nieuwe groep begint pas in april
Maar er is een vrouw
Die terug naar Iran gaat
Voor vakantie
Half maart
Nu hoop ik dat ik mezelf
Naar binnen kan kletsen
Het zou fijn zijn
Behalve mijn handen bezig te houden
Met een eeuwig durend
Gehaakt kleed
Ook iets te maken dat
Niet zo lang duurt
Om weer echt aan de slag te gaan
Gevoelens vorm te geven
In plaats van decoratief te werken
We zullen zien wat het wordt

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, van-klei-ben-je-gekomen-tot-klei-zul-je-wederkeren-story


Posted in @Work, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Veertigduizend bewapende mannen

Het gebeurde toen het volledige volk
De Jordaan was overgestoken
Dat de Eeuwige tot Joshua sprak:
Neem voor jezelf twaalf mannen uit het volk
Een man uit elke stam
En geef ze bevel
Van hieruit
Uit het midden van de Jordaan
Op de plaats waar de voeten
Van de priesters stevig stonden
Twaalf stenen te nemen
En draag die met jullie mee
En laat ze achter op de plaats
Waar je zult overnachten
Deze nacht
En Joshua riep de twaalf mannen op
Die hij had voorbereid
Uit de kinderen van Jisraël
Eén man uit elke stam
En Joshua zei tegen hen:
Ga voor de Ark langs
Van de Eeuwige, je God
In het midden van de Jordaan
En elke man van jullie
Tilt een steen op zijn schouders
Volgens het aantal stammen
Van de kinderen van Jisraël
Opdat dit een teken onder jullie zal zijn
Wanneer jullie kinderen vragen
In de tijd die gaat komen
Waar zijn deze stenen voor?
Dan zullen jullie zeggen:
De wateren van de Jordaan
Werden afgesneden
Voor de Ark van het Verbond met de Eeuwige
Toen die de Jordaan overstak
Werden de wateren van de Jordaan afgesneden
En deze stenen
Zullen als een gedenkteken zijn
Voor de kinderen van Jisraël
Voor altijd
En de kinderen van Jisraël
Deden zoals Joshua had bevolen
En namen twaalf stenen
Uit het midden van de Jordaan
Zoals de Eeuwige het Joshua gezegd had
Overeenkomstig het aantal stammen
Van de kinderen van Jisraël
En droegen die naar hun overnachtingsplaats
En legden ze daar neer
En Joshua zette twaalf stenen
In het midden van de Jordaan
Op de plek waar de voeten
Van de priesters stonden
Die de Ark van het verbond droegen
En daar zijn ze tot de dag van vandaag nog steeds
En de priesters die de Ark droegen
Stonden in het midden van de Jordaan
Totdat alles was voltooid
Wat de Eeuwige Joshua had opgedragen
Tegen het volk te zeggen
Overeenkomstig alles dat Moshé
Joshua had opgedragen
En het volk haastte zich
En stak over
En het gebeurde toen heel het volk
Volledig was overgestoken
Dat de Ark van de Eeuwige overging
En de priesters
In het bijzijn van het volk
En de kinderen van Reuben
En de kinderen van Gad
En de halve stam van Menashe
Staken bewapend over
Vóór de kinderen van Jisraël uit
Zoals Moshé het ze gezegd had
Zo’n veertigduizend
Voor oorlog gewapende mannen
Staken vóór de Eeuwige over
Om te strijden
Naar de vlakten van Jericho
(eigen vertaling)

Veertigduizend bewapende mannen!
Die voor de kinderen van Jisraël
Moesten strijden
Zodat de Ark van het verbond
Met de Eeuwige ongeschonden zou blijven
Het is nu eindelijk zover
De kinderen van Jisraël zijn de Jordaan over
En hebben voet in het beloofde land gezet
Daar vlakbij de Jordaan
Brengen ze hun eerste nacht door

Wat een heroïsch gevoel moet dat zijn
Voor de Kinderen van Jisraël
Zich zo beschermd te weten
Ik weet nog toen ik op de middelbare school zat
Het Nieuwe Lyceum in Hilversum
En in Laren woonde
Gingen we elke dag op de fiets
In kleine groepjes
De hei over
En soms in de lente
En de herfst
Iets met blaadjes
Dan waren er weleens mannen
Die zichzelf naakt aftrokken
Langs onze fietspaden
Dat werd dan omgeroepen op school
Ga niet alleen over de hei!
En de jongens uit de hogere klassen
Begeleidden ons
Op hun brommers totdat we allemaal
De hei over waren gestoken
Soms zag je zo’n man
Zich schamend
Tegen een boom gedrukt staan
Het was een verrukkelijk gevoel van macht
Laat je piemel maar zien
Wij zijn met brommers!

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, the-good-old-days-story


Posted in @Work, kunst, literatuur | Tagged , , , | Leave a comment

Heel Jisraël stak de Jordaan over

Let op
De Ark van het verbond
Van God van heel de aarde
Gaat voor jullie uit
De Jordaan over
Neem nu twaalf mannen
Uit de stammen van Jisraël
Eén man van elke stam
Wanneer de voetzolen van de priesters
Die de ark van de Eeuwige
God van heel de aarde, dragen
De wateren van de Jordaan raken
Zullen de wateren van de Jordaan
Worden afgesneden
En het water
Dat van boven naar beneden stroomt
Zal in een bundel blijven staan
En het was toen
Dat het volk zich verplaatste
Van hun tenten
Om de Jordaan over te steken
En de priesters
Die de Ark van het verbond droegen
Gingen voor het volk uit
En toen de dragers van de Ark
Bij de Jordaan kwamen
En de voeten van de priesters
Die de ark droegen
Aan de rand van het water
Werden ondergedompeld
Overstroomde de Jordaan
Al zijn oevers
Tijdens de gehele oogsttijd
Het water dat van boven naar beneden kwam
Stond stil en rees op in één zuil
Ver weg van Adam
De stad naast Zarethan
Zij die naar de zee van de vlakte
De Zoute Zee (Dode Zee) afdaalden
Werden volledig afgesneden
En het volk stak over
Tegenover Jericho
En de priesters
Die de Ark van het verbond
Met de Eeuwige droegen
Stonden stevig verspreid
Over het droge land
Midden in de Jordaan
En heel Jisraël stak over
Op droge grond
Totdat het hele volk
De Jordaan volledig was overgestoken
(eigen vertaling)

Wat een spektakel moet dat geweest zijn
Nogmaals splijt de Eeuwige het water
Voor de Kinderen van Jisraël
Net zoals hij dat met de Rode Zee deed
Toen zij uit Egypte trokken

Vanochtend weer even beneden geweest
Aan het einde van het koffie-uurtje
Toen de sociale makelaars binnenkwamen
Ze gaan de boel opleuken
Nu zitten we in een tussenfase
Dus we moeten geduld hebben
Maar als het goed is
Worden er eerdaags weer
Evenementen georganiseerd
In ons huis

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, bezig-in-het-bejaardenhuis-story



Posted in @home, Bonje in het bejaardenhuis, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Bereid je voor op wonderen

Joshua stond vroeg in de ochtend op
En ze verlieten Shittim
En kwamen bij de Jordaan
Hij en al het volk van Jisraël
En ze overnachtten daar
Voordat ze overstaken
En het was aan het eind van drie dagen
Dat de officieren midden door het kamp gingen
En het volk bevolen:
Als je de Ark van het verbond met de Eeuwige, jullie God
En de priesters, de Levieten, die het dragen ziet
Dan zul je in beweging komen
En het volgen
Maar er zal een afstand zijn tussen jullie
En de Ark van het verbond
Slechts tweeduizend el gemeten
Kom er niet dichtbij
Zodat je de weg zult weten
Waarheen je gaat
Omdat je deze weg niet eerder bent gegaan
En Joshua zei tegen het volk:
Bereid je voor
Want morgen zal de Eeuwige
Wonderen onder jullie doen
En Joshua zei tegen de priesters:
Draag de Ark van het verbond
En ga voor het volk uit
En ze droegen de Ark van het verbond
En gingen voor de mensen uit
En de Eeuwige zei tegen Joshua:
Vandaag zal Ik beginnen om je groots te maken
In het zicht van heel Jisraël
Zodat zij weten
Dat zoals Ik met Moshé was
Zo zal Ik met jou zijn
En je zult de priesters
Die de Ark van het verbond dragen bevelen:
Wanneer je bij de rand van de wateren
Van de Jordaan komt
Zul je stilstaan in de Jordaan
En Joshua zei tegen de kinderen van Jisraël:
Kom hier
En hoor de woorden van de Eeuwige, jullie God
En Joshua zei:
Hierdoor zul je weten dat de levende God
In je midden is
En Hij zal zeker de
Kanaänieten, de Hethieten
De Hevieten, de Ferezieten
En de Girgasieten, de Amorieten
En de Jebusieten van voor jullie uit verdrijven
(eigen vertaling)

Daar gaan ze, de kinderen van Jisraël
Drieëndertig dagen nadat Moshé was gestorven
Komen ze onder leiding van Joshua aan bij de Jordaan
De levende God zal in hun midden zijn
Tot die tijd werden de kinderen van Jisraël
Begeleid door de Eeuwige via een wolk
Die voor het volk uitging
Nu is de Eeuwige aanwezig in de Ark van het verbond
Waarvan gepaste afstand dient te worden gehouden

De vrouw met kinderen in het land van mijn hart
Stuurt ’s ochtends een hartje met een zoen
Zie ik pas ’s avonds
Dan stuurt ze nog een hartje
Maar geen woorden
Ik kijk er naar
Weet niet wat er van me verlangd wordt
Stuur uiteindelijk een kus-emoticon
Misschien is ze eenzaam?
Dan komt het bericht
Ze is bij de AH geweest
Heeft veel te veel geld uitgegeven
Vroeger zou ze zich daar druk om maken
Tegenwoordig laat ze het
Verder niets
Geen vraag
Slechts een mededeling
Ik vraag Chat GPT
Wat deze woorden betekenen
Kunstmatige Intelligentie
Ook een soort god
Zegt me duidelijk mijn grenzen aan te geven
Eenzame buurvrouwen
Gaan daar gemakkelijk overheen
Drukt ‘hij’ me op het hart
Ondertussen neem ik de boodschappen door
Waarmee ze zichzelf heeft verwend
Sla, borrelworstjes en lekkere toetjes
Maar zij moet er vandoor
Hondje uit laten voor de laatste keer
Die dag
Ik heb soms geen idee
Wat er in mensen hun hoofd omgaat

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, communiceren-is-een-kunst-story


Posted in @home, Bonje in het bejaardenhuis, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , , | Leave a comment

Scharlaken draad

En de mannen antwoordden Rachab:
Ons leven voor dat van jou
Als je niets
Over onze bespreking hier zult doorvertellen
En het zo zal zijn dat
Wanneer de Eeuwige
Ons het land geeft
Dan zullen we je met vriendelijkheid
En naar waarheid behandelen
En ze liet ze met een touw
Door het raam naar beneden gaan
Want haar huis was in de stadsmuur
En ze woonde in de muur
Ze zei tegen hen:
Ga naar de berg
Zodat de achtervolgers jullie niet zullen tegenkomen
Verberg je daar drie dagen
Totdat de achtervolgers terugkeren
Daarna kunnen jullie je weg vervolgen
En de mannen zeiden tegen haar:
Wij zullen onschuldig zijn
Aan deze eed die je ons hebt laten zweren
Let op, wanneer wij het land binnen komen
Zal je deze scharlaken draad
In het raam binden
Waardoor je ons hebt laten zakken
En je zult je vader
En je moeder
En je broer
En het heel het huishouden van je vader
Naar je thuis brengen
En het zal zo zijn dat iedereen
Die buiten de deuren van je huis gaat
Zijn bloed zal op zijn hoofd zijn
En wij zullen onschuldig zijn
En dat iedereen die bij jou in het huis is
Zijn bloed zal op ons hoofd zijn
Als er enige hand aan hem wordt gelegd
En als je deze bespreking verder verteld
Dan zullen wij onschuldig zijn aan de eed
Die je ons hebt laten zweren
En ze zei:
Het zal zijn zoals jullie zeggen
En ze stuurde ze weg
En ze vertrokken
En zij bond de scharlaken draad in het raam
En zij gingen
En kwamen bij de berg
En verbleven daar drie dagen
Totdat de achtervolgers terugkeerden
De achtervolgers zochten hen overal
Maar vonden hen niet
En de twee mannen keerden terug
En daalden af van de berg
En staken over
En kwamen bij Joshua
De zoon van Noen
En vertelden hem alles
Wat hun was overkomen
En ze zeiden tegen Joshua:
Want de Eeuwige heeft ons
Al het land in handen gegeven
En ook de inwoners van het land
Zijn weggesmolten vanwege ons
(eigen vertaling)

De scharlakendraad in dit verhaal
Staat symbool voor loyaliteit, verbond
Bescherming en redding
Herkenbaarheid en veiligheid
Zo konden de kinderen van Jisraël zien
Welk huis en wie ze moesten sparen
Als ze Jericho gaan veroveren
Het bloed op het hoofd is een poëtische omschrijving
Van wat wij bloed aan de handen zouden noemen
Oftewel wie er verantwoordelijk is
Voor vergoten bloed

Ik hoorde Patty Brard gisteren
Bij Humberto praten over de mini-serie
Van haar leven
Ik heb haar vaak geïnterviewd
Ze kon goed liegen
Wat mij niet kon schelen
Mooie verhalen hoeven niet waar te zijn
De rode draad in haar leven
Vallen en opstaan, zegt ze zelf
Ik weet niet goed wat de rode draad
In mijn leven is
Ik ben zoals de kinderen van Jisraël
Mijn leven gaat over omzwervingen
En kont tegen de krib
Want de wereld draait zoals zij draait
Op de heupen van een buikdanseres

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, the-good-old-days-story


Posted in @home, Buikdanseres, Jezzebel for Dummies, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment