Weet wat je te doen staat

In die dagen was er geen koning in Jisraël
En in die tijd zocht de stam van Dan
Een erfdeel voor zichzelf om te wonen
Want tot op die dag
Was er onder de stammen van Jisraël
Geen erfdeel aan hen gevallen
En de kinderen van Dan
Stuurden uit hun families vijf mannen
Sommige van hen mannen met moed
Uit Tzorah En Eshtaol
Om het land te verkennen
En het te onderzoeken
En ze zeiden tegen hen:
Ga het land verkennen
En ze kwamen bij het gebergte van Efraïm
Tot aan Micha’s huis
En overnachtten daar
Toen ze bij het huis van Micha waren
Herkenden ze de stem van de jongen
De Leviet
En zij namen hem daar apart
En zeiden tegen hem:
Wie heeft je hier gebracht?
Wat doe je hier?
En wat heb je hier te winnen?
En hij zei tegen hen:
Dit en dat heeft Micha voor me gedaan
Hij heeft me ingehuurd
En ik ben zijn priester geworden
En ze zeiden tegen hem:
Vraag nu van God
Of we mogen weten of we voorspoedig zullen zijn
Op onze weg waarop we gaan
En de priester zei:
Ga in vrede
Aan de Eeuwige is onthuld
Welke weg jullie zullen gaan
En de vijf mannen gingen
En kwamen aan in Laïsh
En ze zagen de mensen
En dat de mensen die daar woonden
In veiligheid leefden
Op de manier van de Sidoniërs
Rustig en zeker
Want er was niemand in het land
Die hen iets aandeed
En hun erfgenamen waren slechts enkele
En ze waren ver van de Sidoniërs
En hadden geen verbond met enig man
En zij kwamen bij hun broeders terug
In Tzorah en Eshtaol
En hun broeders zeiden hen:
Wat hebben jullie te rapporteren?
En ze zeiden:
Sta op en laten we tegen hen optrekken
Want we hebben het land gezien
En zie, het is zeer goed
En jullie zijn stil
Wees niet lui om te gaan
En het land in bezit te nemen
Wanneer jullie aankomen
Zullen jullie bij een veilig volk komen
En het land is ruim genoeg
Want God heeft het in jullie handen gegeven
Een plaats waar niets ontbreekt
Van alles wat er in dit land is
En van daar vertrokken
Van de familie van de Danieten
Uit Tzorah en Eshtaol
Zeshonderd man omgord met wapens
En zij trokken op
En legerden zich bij Kirjat Jearim in Judah
Daarom noemden ze die plaats:
Het kamp van Dan
Tot op de dag van vandaag
Let op, het is achter Kirjat Jearim
En zij trokken vandaar
Naar het gebergte van Efraïm
En kwamen aan bij het huis van Micha
En de vijf mannen die het gebied van Laish
Verkend hadden
Spraken en zeiden tegen hun broeders:
Weten jullie dat er in deze huizen
Een Efod (huisgod), terafim (priesterlijk gewaad)
Een gesneden beeld en een gegoten beeld is?
En weet nu wat je te doen staat
(eigen vertaling)

Daar heb je het al
De Danieten hebben zin in een eigen stuk land
En komen onderweg
De huisgod en afgodsbeelden van Micha tegen
Dat wordt hommeles

Wat te doen
En wat valt er te winnen?
Als het goed is komen vandaag de glazuren
Nou ja, drie potjes
Maar het afleverbedrijf heeft nog geen tijd aangegeven
En dus
Hoe kinderachtig
Wéér chagrijnig
Oh, daar komt het mailtje binnen
Vandaag tussen twee en drie!
Fingers crossed
En weet wat je te doen staat

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, mood-swing-stories




Posted in @home, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment

Van mijn hand

Nu was er een man uit het gebergte van Efraïm
En zijn naam was Micha
En hij zei tegen zijn moeder:
De elfhonderd zilverstukken
Die je waren afgenomen
En waarover je vloekte
En ook in mijn oren over gesproken hebt
Zie, het zilver is bij mij
Ik heb het genomen
En zijn moeder zei:
Gezegend zal mijn zoon zijn door de Eeuwige
En hij gaf de elfhonderd zilverstukken
Terug aan zijn moeder
En zijn moeder zei:
Ik heb het zilver toegewijd aan de Eeuwige
Van mijn hand voor mijn zoon
Om een gesneden
En een gegoten beeld te maken
En nu zal ik het jou teruggeven
Maar hij gaf het geld terug aan zijn moeder
En zijn moeder nam tweehonderd zilverstukken
En gaf ze aan de gieter
En hij maakte er een gesneden
En een gegoten beeld van
Dat in het huis van Micha kwam
Nu had de man Micha een huis van afgoderij
En hij maakte een efod (huisgod)
En terafim (priesterlijk gewaad)
En wijdde een van zijn zonen
Die zijn priester werd
In die dagen was er geen koning in Jisraël
Iedereen deed wat juist was in zijn eigen ogen
En er was een jongen uit Bethlechem in Judah
Van de familie van Judah
En hij was een Leviet
En hij verbleef daar
En de man vertrok uit de stad
Uit Bethlechem in Judah
Om te verblijven waar hij overnachting vond
En hij kwam naar het gebergte van Efraïm
Naar het huis van Micha
Terwijl hij onderweg was
En Micha zei tegen hem:
Waar kom je vandaan?
En hij zei tegen hem:
Ik ben een Leviet uit Bethlechem in Judah
En ik ga waar ik een verblijf kan vinden
En Micha zei tegen hem:
Verblijf bij mij
En wees voor mij een leraar en een priester
En ik geef je voor die periode
Tien zilverstukken
En een garderobe van kleding als voorziening
De Leviet volgde
En de Leviet was content om bij de man te wonen
En de jongen was voor hem als een van zijn zonen
En Micha wijdde de Leviet
En de jongen werd zijn priester
En was in het huis van Micha
En Micha zei:
Nu weet ik dat de Eeuwige goed voor me zal zijn
Want ik heb een Leviet als mijn priester
(eigen vertaling)

Nou, als dat maar goed gaat
De Eeuwige is er niet dol op
Als personen Hem op hun eigen manier aanbidden
Denk aan de zonen van Aharon
Die dood neervielen bij het altaar
Omdat ze zich niet aan Zijn instructies hielden
Het klinkt ook decadent
Zoals alleen de hele rijken het zich kunnen veroorloven
Een eigen priester in je huis
Maar niet vergeten, er staat een belangrijk zinnetje:
Het was in de tijd dat er geen koningen waren
En dat iedereen deed hoe het hem uitkwam
Micha wilde goed doen, laten we daar vanuit gaan

Lekkere regenachtige dag
Bed verschoond
Huis gezogen
En nu…
Nu zou ik willen…
De kleitafel lonkt
Maar ik blijf op mijn handen zitten
Het komt
Later

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, reculer-pour-mieux-sauter-story

Posted in @home, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Vanaf mijn moeders schoot

En Delilah kwelde hem elke dag
Met haar woorden
En zette hem onder druk
Zodat zijn ziel tot de dood geërgerd was
En hij vertelde haar heel zijn hart
Hij zei tegen haar:
Er is nog nooit een scheermes
Over mijn hoofd gekomen
Want ik ben vanaf mijn moeders schoot
Een Nazirreeër voor God
Als ik geschoren word
Dan zal mijn kracht me verlaten
Zal ik zwak worden
En net als ieder andere man zijn
En Delilah zag
Dat hij haar heel zijn hart verteld had
En zij riep de vorsten van de Filistijnen
Ze zei:
Kom deze keer
Want hij heeft mij heel zijn hart verteld
De vorsten van de Filistijnen
Kwamen naar haar toe
En brachten het geld in hun handen
Toen liet ze hem op haar knieën slapen
En ze schoor de zeven lokken van zijn hoofd
Toen begon ze hem te kwellen
En zijn kracht verliet hem
Ze zei:
De Filistijnen zijn voor je gekomen Shimshon!
En hij werd wakker uit zijn slaap en zei:
Ik zal naar buiten gaan zoals de andere keren
En ze van me afschudden
Maar hij wist niet dat de Eeuwige
Hem verlaten had
En de Filistijnen grepen hem
En staken zijn ogen uit
Ze brachten hem naar Gaza
En bonden hem met koperen kettingen
En hij moest malen in het gevangenishuis
Maar het haar op zijn hoofd begon te groeien
Nadat hij geschoren was
En de vorsten van de Filistijnen
Kwamen samen om een groot offer te brengen
Aan Dagon hun god
En om te vieren
En ze zeiden:
Onze god heeft onze vijand Shimshon
In onze handen uitgeleverd
En het volk zag hem
En prees hun god
Want ze zeiden:
Onze god heeft in onze handen
Onze vijand en vernietiger
Van ons land uitgeleverd
Hij die vele van ons gedood heeft
En toen hun hart vrolijk was
Zeiden ze:
Roep Shimshon
Hij zal ons vermaken met sport en spel
En ze riepen Shimshon uit het gevangenhuis
En hij vermaakte hen met sport
Maar ze lieten hem tussen twee pilaren staan
En Shimshon zei tegen de jongen
Die hem bij de hand hield:
Sta me toe
En laat me de twee pilaren voelen
Waarop het huis rust
Zodat ik tegen ze kan leunen
Nu was het huis vol met mannen en vrouwen
En alle vorsten van de Filistijnen waren daar
Op het dak waren ongeveer drieduizend mannen en vrouwen
De toeschouwers van Shimshons sport en spel
En Shimshon riep tot de Eeuwige:
Oh Eeuwige God
Denk aan mij en sterk me nu
Slechts deze ene keer, Oh God
Zodat ik mij voor één van mijn twee ogen
Op de Filistijnen kan wreken
En Shimshon greep de twee middelste pilaren
Waarop het huis steunde
En leunde tegen ze
Een met zijn rechterhand
De ander met zijn linkerhand
En Shimshon zei:
Laat mijn ziel met de Filistijnen sterven
En hij boog ze met zijn macht
En het huis viel op de vorsten
En op alle mensen die daarin waren
En de doden die hij bij zijn dood maakte
Waren er meer
Dan hij tijdens zijn leven gedood had
En zijn broeders
En heel zijn vaders huishouden
Kwamen naar beneden
En droegen hem
En brachten hem omhoog
En begroeven hem tussen Tzorah en Eshtaol
In het graf van Manoach, zijn vader
En hij oordeelde twintig jaar over Jisraël
(eigen vertaling)

Dit was het verhaal van Shimshon
De brute kracht in dienst van de Eeuwige
Die zijn eigen raadsels
Aan de vrouwen verried van wie hij hield
Wat heel wat Filistijnen
Met de dood hebben moeten bekopen

In de ochtend schrob ik het balkon
En draai om de koele klei heen
Laat ik dit keer niet naar les komen
Met weer een werkje
Misschien toch?

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, mijn-vingers-jeuken-story

Posted in @home, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment

Je hart is niet met mij

Shimshon ging naar Gaza
En zag daar een prostituee
En hij kwam tot haar
Tegen de Gazieten werd verteld:
Shimshon is hier
En ze omsingelden hem
En lagen in een hinderlaag
De hele nacht bij de stadspoort
En ze waren de hele nacht stil
En ze zeiden:
Tot het ochtendlicht
En dan zullen we hem doden
Shimshon bleef tot middernacht liggen
En werd om middernacht wakker
En greep de deuren van de stadspoort
En de twee pilaren
Hij rukte ze eruit
Samen met de grendel
En legde ze op zijn schouders
En hij bracht ze naar de berg
Die tegenover Hebron ligt
En het gebeurde daarna
Dat hij van een vrouw hield
Bij de beek van Sorek
Haar naam was Delilah
En de vorsten van de Filistijnen
Kwamen naar haar toe
En zeiden tegen haar:
Verleid hem
En zie waarin zijn grote kracht ligt
En waarmee we tegen hem
Stand kunnen houden
Zodat we hem vast kunnen binden
En hem martelen
En ieder van ons
Zal je elfhonderd zilverstukken geven
En Delilah zei tegen Shimshon:
Vertel me nu waarin je kracht zo groot is
En waarmee je zou kunnen worden vastgebonden
Om je te martelen
En Shimshon zei tegen haar:
Als ik zou worden vastgebonden
Met zeven vochtige boogpezen
Die niet opgedroogd zijn
Dan zal ik zwak worden
En als ieder andere man zijn
En de vorsten van de Filistijnen
Brachten haar zeven vochtige boogpezen
Die niet gedroogd waren
En zij bond hem daarmee
Nu bleven de aanvallers
In hinderlaag in de kamer
En ze zei tegen hem:
De Filistijnen zijn voor je gekomen Shimshon!
En hij scheurde de boogpezen
Zoals een draad vlas scheurt
Wanneer het door vuur wordt geraakt
En het geheim van zijn kracht bleef onbekend
En Delilah zei tegen Shimshon:
Je hebt me bespot
En me leugens verteld
Vertel me nu onmiddellijk
Waarmee je gebonden kunt worden
En hij zei tegen haar:
Als ik met nieuwe touwen
Word gebonden
Waarmee geen werk is verricht
Dan zal ik zwak worden
En als ieder andere man zijn
En Delilah nam nieuwe touwen
En bond hem daarmee
En zei tegen hem:
De Filistijnen zijn voor je gekomen, Shimshon!
En de aanvallers verbleven in de kamer
En hij scheurde ze van zijn armen
Alsof het draad was
En Delilah zei tegen Shimshon:
Tot nu toe heb je me bespot
En leugens verteld
Vertel me
Waarmee kun je vastgebonden worden?
En hij zei tegen haar:
Als je de zeven lokken van mijn hoofd
Met de weefspoel weeft
En zij bevestigde het met de pin
En zei tegen hem:
De Filistijnen zijn voor je gekomen Shimshon
En hij ontwaakte uit zijn slaap
En trok de pin van het weefgetouw
En de rol eruit
En ze zei tegen hem:
Hoe kun je zeggen:
Ik hou van jou
Terwijl je hart niet bij mij is
Deze drie keer heb je me bespot
En je hebt me niet verteld
Waarin je kracht zo groot is
(eigen vertaling)

Shimshon is niet erg gelukkig in de liefde
Met alle vrouwen gaat het mis
Maar Delilah zal zijn ondergang worden

Ik heb gisteren drie potjes glazuur besteld
Ze komen dinsdag
Precies op tijd voor de keramiekles woensdag
En straks
Straks ga ik lekker verder kleien
En de boel maken zoals ik het wil
Ik voel me net een klein kind
Kinderlijk blij

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, de-kunst-is-door-te-gaan-story



Posted in @home, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , , | Leave a comment

Als verbrand vlas

Drieduizend man van Judah
Gingen naar de spleet in de rots van Etam
En zij zeiden tegen Shimshon:
Wist je niet dat de Filistijnen over ons heersen?
Wat heb je ons aangedaan?
En hij zei tegen hen:
Zoals ze met mij hebben gedaan
Zo heb ik met hen gedaan
En ze zeiden tegen hem:
We zijn hier gekomen
Om je vast te binden
Om je in handen van de Filistijnen uit te leveren
En Shimshon zei tegen hen:
Zweer het me
Zodat jullie me niet zelf doden
En ze zeiden tegen hem:
Nee, we zullen je vastbinden
En je in hun handen geven
Maar we zullen je niet doden
En ze bonden hem met twee nieuwe touwen
En brachten hem omhoog van de rots af
Toen hij bij Lechi kwam
Schreeuwden de Filistijnen naar hem
Maar de geest van de Eeuwige rustte op hem
En de touwen om zijn armen
Werden als vlas dat met vuur was verbrand
Zijn boeien smolten van zijn handen
En hij vond een vers kaakbeen van een ezel
Stak zijn hand uit en nam het
En doodde er duizend man mee
En Shimshon zei:
Met het kaakbeen van een ezel
Heb ik ze op elkaar gegooid
Met het kaakbeen van een ezel
Heb ik duizend man gedood
Toen hij was uitgesproken
Wierp hij het kaakbeen uit zijn hand
En noemde de plaats Ramath Lechi
En hij kreeg veel dorst
Hij riep tot de Eeuwige en zei:
U heeft met de hand van Uw dienaar
Deze grote verlossing gebracht
Moet ik dan nu sterven van de dorst
En in de handen vallen van de onbesnedenen?
En God spleet het gewricht dat in het kaakbeen zat
En er kwam water uit
Hij dronk
Zijn geest keerde terug
En hij herleefde
Daarom noemde hij het En Hakkore (fontein)
Wat in Lechi is
Tot op de dag van vandaag
En hij oordeelde over Jisraël
In de dagen van de Filistijnen
Twintig jaar
(eigen vertaling)

Shimshon heeft nog steeds zijn kracht
Als de geest van de Eeuwige op hem rust
De voorzienigheid is met hem
Als hij een vers kaakbeen van een ezel vindt
En daarmee maar liefst duizend Filistijnen dood
Waarmee hij later zijn (bloed?)dorst kan lessen

Het is een stront chagrijnige dag
Wat er op keramiek is gebeurd
Zit me niet lekker
Het is oneerlijk
Er werd net gedaan
Alsof ik te veel grondstoffen gebruik
Maar ik gebruikte nauwelijks iets
Nu ga ik mijn eigen glazuren kopen
Maar de onrechtvaardigheid ervan
Zit me heel erg dwars
Ik betaal gewoon lesgeld
En dat doet daar lang niet iedereen
Het verlamt mijn handen
Ik durf niets meer te maken
Want oi, misschien gebruik ik te veel
Dit of dat
Al is het mijn eigen klei
Maar dan neem ik waarschijnlijk
Weer te veel plek in de oven in
Dat is niet gezegd
Maar als je een hond wilt slaan
Vind je altijd een stok
Killing voor een kunstenaar
Als er  met andere woorden
Gezegd wordt
Dat je te veel plaats inneemt

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, werp-de-boeien-van-je-af-story


.

Posted in @home, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

In de tijd van de tarweoogst

En het gebeurde na enkele dagen
In de tijd van de tarweoogst
Dat Shimshon zijn vrouw eerde
Met een geitenbokje
En hij zei:
Ik zal naar mijn vrouw gaan in de kamer
Maar haar vader stond hem niet toe
Binnen te komen
En haar vader zei:
Ik dacht dat je haar volledig haatte
En ik heb haar aan je metgezel gegeven
Is haar jongere zus niet beter dan zij?
Laat haar nu van jou zijn
En Shimshon zei tegen hem:
Deze keer zal ik onschuldig zijn
Tegenover de Filistijnen
Als ik hen kwaad berokken
En Shimshon ging heen
En ving driehonderd vossen
En nam fakkels
En knoopte staart aan staart
En deed een fakkel
Tussen elke twee staarten in het midden
En hij stak de fakkels aan
En liet ze los
In het graanveld van de Filistijnen
En verbrandde alles
Van de schoven graan
Tot de wijngaarden
En de olijfbomen
En de Filistijnen zeiden:
Wie heeft dit gedaan?
En ze zeiden:
Shimshon, de schoonzoon van Timni
Omdat hij zijn vrouw heeft genomen
En aan zijn metgezel heeft gegeven
En de Filistijnen trokken op
En verbrandde haar en haar vader
Met vuur
En Shimshon zei tegen hen:
Is het gebruikelijk voor jullie
Om zo te doen?
Dan zal ik me op jullie moeten wreken
En daarna zal ik ophouden
En hij sloeg hen
De ruiters en de voetsoldaten
Met een grote slachting
En hij ging naar beneden
En woonde in de spleet
Van de rots van Etam
En de Filistijnen trokken op
En legerden zich in Judah
En verspreidden zich in Lechi
En de mannen van Judah zeiden:
Waarom zijn jullie tegen ons op getrokken?
En ze zeiden:
Om Shimshon gevangen te nemen
Zijn we opgetrokken
Om met hem te doen
Wat hij met ons heeft gedaan
(eigen vertaling)

Shimshon, ik kan me er niet aan onttrekken
Slim en toch een soort domme kracht
Speelbal in de handen van de Eeuwige
Hij verblikt of verbloost niet
Vijand meer of minder
Met alle vernietigingen die erbij horen

In het holst van de nacht word ik wakker
De nieuwe buurman en zijn kompaan
In het geheim noem ik ze Snuf en Snuitje
Zijn nog aan het klussen
Hij had al gezegd
Hij houdt van de nacht
Op het balkon rook ik een sigaret
En opeens zie ik aan de overkant
De vlammen uitslaan
De buurman ook
Paniek, hij kan zijn telefoon niet vinden
Begint te snauwen
Ik bel zelf 112
En even later hij ook
We zien een gozer met pet weglopen
De kompaan gaat er op zijn scooter heen
En wijst naar de man met pet
Twee vingers naar zijn ogen
Een naar de man
Je kent het gebaar wel uit slechte films
Een container staat volledig in de fik
De brandweer is er snel bij
De boel geblust
Maar van mijn nachtrust bleef weinig over

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, uitslaande-brand-story


Posted in @home, @Work, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Je houdt niet van me

En Shimshon maakte een feest
Omdat jonge mannen
Dat zo doen als ze trouwen
En toen ze hem zagen
Namen ze dertig metgezellen
En die waren bij hem
Nu zei Shimshon tegen hen:
Laat me jullie een raadsel geven
Als je het mij binnen de zeven dagen
Van het feest kunt vertellen
En jullie raden het
Dan zal ik jullie dertig linnen lakens
En dertig kledingstukken geven
Maar als je het me niet kunt vertellen
Dan geven jullie mij dertig linnen lakens
En dertig kledingstukken
En ze zeiden tegen hem:
Vertel je raadsel
Zodat we het kunnen horen
En hij zei tegen hen:
Uit de eter kwam voedsel
En uit het sterke kwam zoetigheid
Maar ze konden in drie dagen
Het raadsel niet oplossen
En het gebeurde op de zevende dag
Dat ze tegen Shimshons vrouw zeiden:
Haal je echtgenoot over
Ons het raadsel te vertellen
Anders zullen we jou
En je vaders huis verbranden
Met vuur
Heb je ons hierheen geroepen
Om ons te verarmen?
En Shimshons vrouw huilde bij hem
En zei:
Je haat me alleen maar
En je houdt niet van me
Het raadsel dat je mijn volk gegeven hebt
Heb je niet aan mij verteld
En hij zei tegen haar:
Let op, aan mijn vader en moeder
Heb ik het niet verteld
Dan zou ik het wel aan jou vertellen?
En ze huilde bij hem
Zeven dagen dat het feest duurde
En het was op de zevende dag
Dat hij het haar vertelde
Omdat ze hem gekweld had
En zij vertelde het raadsel aan haar volk
En de mannen van de stad
Zeiden tegen hem op de zevende dag
Voordat de zon onderging:
Wat is zoeter dan honing
En wat is sterker dan een leeuw?
En hij zei tegen hen:
Als jullie niet met mijn vaars geploegd hadden
Was je niet achter het raadsel gekomen
En daar rustte de geest van de Eeuwige weer op hem
En hij ging naar Ashkelon
En doodde daar dertig man van hen
En hij nam de kleding
En gaf de kledingstukken
Aan hen die het raadsel hadden opgelost
Maar zijn woede ontvlamde
En hij ging naar het huis van zijn vader
En Shimshons vrouw werd aan zijn metgezel gegeven
Die hem vergezeld had
(eigen vertaling)

Shimshon is in mijn ogen een tragisch figuur in de bijbel
Het verhaal is nog niet afgelopen
Maar hier is het begin van zijn lot
Hij is het ‘kind van een engel’
En een onvruchtbare moeder
Geboren om de Eeuwige te dienen
Hij is ook een man
Die zijn eigen geheimen vertelt
Maar daarover later meer

Ik ben verdrietig en aangeslagen
Tot twee keer toe is me verteld
Dat ik te goed ben voor de kleigroep
En je weet niet hoe ingetogen ik probeer te zijn
Kleine werkjes, niet te groot, niet te veel
Niet te vaak
Maar nu gebruik ik weer te veel glazuur
Ik heb welgeteld drie kleine werkjes gemaakt
Alle drie passen in de palm van je hand
Er zijn mensen die veel grotere stukken maken
Veel vaker, veel meer
Maar aan mij wordt verteld
Ga anders in een atelier in de stad…
Ik heb daar geen geld voor
Soms heb ik het gevoel dat ik uit mijn voegen barst
Misschien wordt dat mijn volgende werk
Als al die decoratieve stukken
Klaar zijn

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, sad-story


Posted in @Work, keramiek freak, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Bekoorlijk in zijn ogen

En Shimshon ging naar beneden naar Timna
En hij zag in Timna een vrouw
Van de dochters van de Filistijnen
En hij kwam naar boven
En vertelde zijn vader en moeder:
Ik heb een vrouw gezien in Timna
Van de dochters van de Filistijnen
Dus neem haar nu voor mij tot vrouw
En zijn vader en moeder zeiden tegen hem:
Is er geen vrouw
Tussen de dochters van je broeders
En tussen al mijn volk
Dat je een vrouw gaat nemen
Van de onbesneden Filistijnen?
Maar Shimshon zei tegen zijn vader:
Neem haar voor mij
Want ze is plezierig in mijn ogen
Nu wisten zijn vader en moeder niet
Dat dit van de Eeuwige kwam
Omdat Hij een voorwendsel zocht
Tegen de Filistijnen
Want nu, in die tijd
Heersten de Filistijnen over Jisraël
En Shimshon en zijn vader en moeder
Gingen naar beneden naar Timna
En ze kwamen in de wijngaarden van Timna
En let op
Een jonge leeuw brulde naar hem
En daar rustte de geest van de Eeuwige op hem
En hij scheurde het
Zoals men een geitje scheurt
Hoewel hij niets in zijn hand had
Maar hij vertelde zijn vader en moeder niet
Wat hij gedaan had
En hij ging naar beneden
En sprak over de vrouw
En zij was bekoorlijk in Shimshon’s ogen
En na een paar dagen keerde hij terug
Om haar mee te nemen
En hij week van de weg af
Om het karkas van de leeuw te zien
En let op
Een zwerm bijen was in het lichaam van de leeuw
Met honing
En hij haalde het eruit met zijn handen
En ging verder
Etend terwijl hij verder ging
En hij ging naar zijn vader en moeder
En gaf het hen
En zij aten
Maar hij vertelde hen niet
Dat hij de honing uit het lichaam
Van de leeuw had gehaald
Nu ging zijn vader naar beneden
Voor de vrouw
(eigen vertaling)

Kleine jongens worden groot
En Shimshon heeft zijn oog laten vallen
Op een dochter van de Filistijnen
Het is duidelijk dat hij sterk en daadkrachtig is
Door met zijn blote handen een leeuw te vellen
Met de honing die hij uit het karkas schraapt
Gaat hij naar zijn vader en moeder
En laat hen letterlijk uit zijn handen eten
Dan pas stemt zijn vader in
Met de vrouw die Shimshon op het oog heeft

Vanochtend al vroeg op het tuincentrum
Laatste dag ijsheiligen
Drie grote potten op de kop getikt
Eén hele grote om de bougainville te redden
Die ik van mijn wietvriendin gekregen heb
Die overigens gestopt is met blowen
Het potje waarin het kwam was zo klein
Dat het pijn aan mijn ogen deed
De bougainville wilde wel klimmen
Maar kreeg de ruimte niet
Nu wel, kom maar
Klim tegen de regenpijp
En toon je prachtig magenta gewaad

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, let-it-blossom-let-it-grow-story



Posted in @Work, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

De vrouw baarde een zoon

Manoach zei tegen de engel van de Eeuwige:
Laten we je nu mee naar binnen nemen
En een geitenbokje voor je klaarmaken
En de engel van de Eeuwige zei tegen Manoach:
Als je me mee naar binnen neemt
Zal ik niet van je brood eten
En als je een brandoffer wil maken
Moet je het aan de Eeuwige offeren
Want Manoach wist niet dat hij
Een engel van de Eeuwige was
En Manoach zei tegen de engel van de Eeuwige:
Hoe heet u
Zodat we u kunnen eren
Wanneer uw woorden waarheid worden
En de engel van de Eeuwige zei tegen hem:
Waarom vraag je me nu om mijn naam
Aangezien het verborgen is
Manoach nam het geitenbokje
En het maaltijdoffer
En offerde het op de rots voor de Eeuwige
De engel deed wonderlijk
En Manoach en zijn vrouw keken toe
Toen de vlam van het altaar
Naar de hemel opsteeg
Steeg de engel van de Eeuwige
In de vlam van het altaar op
En zij vielen met hun gezicht op de grond
En de engel van de Eeuwige
Verscheen niet langer aan Manoach
En aan zijn vrouw
Toen wist Manoach dat hij
Een engel van de Eeuwige was
En Manoach zei tegen zijn vrouw:
We zullen zeker sterven
Want we hebben God gezien
Maar zijn vrouw zei tegen hem:
Als de Eeuwige ons wil doden
Zou Hij niet van onze hand
Een brandoffer en een maaltijdoffer hebben ontvangen
En Hij zou ons niet al deze dingen hebben laten zien
En op dit moment zou Hij ons
Dit niet laten horen
En de vrouw baarde een zoon
En noemde hem Shimshon (Samson)
En de jongen groeide op
En de Eeuwige zegende hem
En de geest van de Eeuwige
Begon bij tijden tot hem te komen
In het kamp van Dan
Tussen Tzorah en Eshtaol
(eigen vertaling)

En zo wordt Shimshon (Samson) ontvangen en geboren
Zijn naam betekent kleine zon
Wat op zijn vurige rode lokken wijst
Maar ook op de kracht en helderheid van de zon
Maar waarom wordt de naam van de vrouw
Shimshons moeder niet genoemd?

Straks met de keramieklerares naar Keramikos
Voor mij nèt te vroeg
Het vakantiegeld is nog niet binnen
Maar ik kan natuurlijk wel
Verlekkerd kijken

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, laat-het-zonnetje-maar-schijnen-story


Posted in @Work, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment

Geen scheermes over zijn hoofd

En de kinderen van Jisraël
Bleven doen wat de Eeuwige mishaagde
En de Eeuwige leverde hen uit
In de hand van de Filistijnen
Veertig jaar
En er was één man uit Tzora
Van het geslacht van de Danieten
Wiens naam Manoach was
En zijn vrouw was onvruchtbaar
En had niet gebaard
En een engel van de Eeuwige
Verscheen aan de vrouw
En zei tegen haar:
Let nu op
Je bent onvruchtbaar
En hebt niet gebaard
Maar je zult ontvangen
En een zoon baren
Let nu daarom op
Drink geen wijn of sterke drank
En eet niets onreins
Want je zult ontvangen
En een zoon baren
En geen scheermes
Zal over zijn hoofd komen
Want een Nazireeër* voor God
Zal de jongen zijn
Vanaf de baarmoeder
En hij zal beginnen
Jisraël te redden
Uit de hand van de Filistijnen
En de vrouw kwam
En zei tegen haar echtgenoot:
Een man van God kwam naar mij
En zijn verschijning was
Als de verschijning van een engel van God
Zeer ontzagwekkend
En ik vroeg hem niet
Waar hij vandaan kwam
En zijn naam vertelde hij me niet
En hij zei tegen mij:
Let op, je zult ontvangen
En een zoon baren
En nu, drink geen wijn en sterke drank
En eet niets onrein
Want een Nazireeër voor God
Zal de jongen zijn
Vanaf de baarmoeder
Tot aan de dag van zijn dood
En Manoach smeekte de Eeuwige
En zei:
Alstublieft oh Eeuwige
De man van God die U stuurde
Laat hem nu weer naar ons toe komen
En ons leren
Wat we voor de jongen moeten doen
Die geboren zal worden
En God luisterde naar de stem van Manoach
En de engel van God
Kwam weer naar de vrouw
En zij zat in het veld
En Manoach haar echtgenoot
Was niet bij haar
En de vrouw haastte zich en rende
En vertelde aan haar man
En ze zei tegen hem:
Let op, de man die op die dag naar me kwam
Is aan mij verschenen
En Manoach stond op
En ging achter zijn vrouw aan
En hij kwam bij de man
En zei tegen hem:
Bent u de man die met de vrouw sprak?
En hij zei: Dat ben ik
En Manoach zei:
Nu zullen uw woorden uitkomen
Wat zal de regel zijn voor de jongen
En zijn doen?
En de engel van de Eeuwige
Zei tegen Manoach:
Alles wat ik tegen de vrouw zei
Moet ze op letten
Alles wat uit de wijngaard komt
Zal zij niet eten
En wijn en sterke drank
Mag ze niet drinken
En niets onrein mag ze eten
Alles wat ik haar heb opgedragen
Zal ze in acht nemen
(eigen vertaling)

Een bijzondere geboorte, daar kunnen we op rekenen
Lang voor Maria is daar de vrouw van Manoach
Die onvruchtbaar is en toch zal ontvangen
Een zoon, een *Nazireeër:
Iemand die zijn leven aan God toewijdt
Man of vrouw, voor een bepaalde tijd, of voor het leven
Een Nazireeër mag geen alcohol
Zijn haar niet knippen of scheren
En niet in aanraking komen met een dode
Of zelfs maar met een overledene onder één dak zijn
Het blijft wel verdacht
In mijn ogen, a dirty mind is immers a pleasure for ever
Nogal dubieus dat de engel van God
Aan Manoachs vrouw verschijnt terwijl ze alleen is
Tot twee keer toe
Er wordt nadrukkelijk bij gezegd
Dat haar man niet aanwezig is
Maar de tweede keer gaat ze haar echtgenoot halen
En blijkt opeens zwanger
In de Bijbelse tekst is ruimte voor interpretatie

Het is een verrukkelijk rustige zondag
Papa’s en mama’s met kinderen op fietsen
Komen in zomerse kleding voorbij
Ik ben aan het werk aan een klein kruikje
Waar ik oi va voi gisteren
Gelukkig nog in leer-harde toestand
Het oor van afbrak
Provisorisch hersteld
Nu maar bidden tot de ovengoden in het universum
Dat ze mijn oor heel laten
Ondertussen kerf ik mijn patronen
Waarvan de lerares zei dat het niet kon
Misschien kan het ook niet
En ontploft de hele boel
Dat kan ook

Jezzebel,
Tussen water en water

Art: Pascale, alles-kan-story



Posted in @home, keramiek freak, kunst, literatuur, Own Art | Tagged , , , | Leave a comment